Terugblik op 2023

 Het jaar is weer voorbij en dan is het voor mij weer tijd om terug te blikken op het fotografiejaar 2023. Mijn jaarboek heb ik inmiddels al af laten drukken, heerlijk om zo op de luie feestdagen door alle mooie foto's en natuurmomenten heen te bladeren.

 

Traditiegetrouw is de laatste blog van het jaar het jaaroverzicht met de mooiste foto's uit 2023. Bij voorkeur 1 foto per maand maar ik zeg nu al dat ik bij een paar maanden heb gesmokkeld. En 12 foto's......tja, ik doe er nog een paar bonus foto's bij welke voor mij de mooiste herinneringen zijn en niet perse fotografisch de mooiste foto's. Ook die vond ik hier in het jaaroverzicht thuis horen. 

En tegen de traditie in plaats ik de blog al voor de kerst en niet op oudjaarsnacht....

Januari

De weken gingen voorbij met veel storm en regen. Er was een dag in januari dat het even iets rustiger was. En hoe leuk is het dan als je gevraagd wordt mee te gaan naar een plek waar jonge grijze zeehondjes op het strand liggen. We werden door de mensen van A-Seal op afstand gehouden zodat het jonge zeehondje in alle rust op het strand kon wachten op moeder zeehond. Het hele verhaal staat in deze blog. In januari had ik naast de zeehondjes serie nauwelijks gefotografeerd. Deze foto van een ontmoeting die niet alledaags is en daarom mijn keuze voor januari.

Februari

Door omstandigheden heb ik in februari maar weinig gefotografeerd en dan vooral in de directe omgeving. Gelukkig heb je in het voorjaar gewoon in de stad ook mooie onderwerpen en het voorjaar is ook de enige periode dat ik ook wat meer de bloemetjes fotografeer. Het liefst met een lief beestje erop maar dat zat er dit jaar niet in, het voorjaar was behoorlijk koud. Sneeuwklokjes zijn een dankbaar onderwerp en deze foto van de sneeuwklokjes met vaag ook wat paars van krokus in de achtergrond is mijn keuze voor februari.

Maart

Het is maart, de moervossen zijn bevallen. De kleine vosjes zitten veilig in de burcht en de moertjes laten zich weer zien. Het was een mooi weerzien met deze moervos, die ik hiervoor in september 2022 voor het laatst heb gezien. Het was in 2023 moeilijker om vossen te zien, zeker buiten de jonge vossen om. De oudere vossen verdwijnen en de jongere generatie trekt weg. De vraag is dan ook of ik in 2024 nog een vosje ga zien in de duinen. Deze foto van de moervos was mijn mooiste vossenfoto afgelopen jaar en ook mijn favoriet voor de maand maart.

April

April is een van mijn favoriete maanden. Alles ontwaakt in de natuur. De jonge dieren, het frisse groen en de weidevogels in de polder. Helaas worden het er steeds minder. Gelukkig vond ik in de Boterhuispolder in Leiderdorp een plek waar ze zich volop lieten horen. En tijdens een van mijn fietstochtjes zat deze grutto vlak langs het fietspad. Tussen mij en de vogel zat alleen een sloot. Ik heb er een uur langs de kant gezeten. De grutto was aan het foerageren, aan het poetsen, ging zelfs even badderen in de sloot. En uiteindelijk was hij heel dichtbij. Grutto's op paaltjes zijn leuk, maar deze zo in het hoge gras was mijn mooiste natuurmoment in april en ook mijn foto van deze maand.

Mei

Mei is ook al zo'n mooie maand. De maand begon best fris waardoor ik lang moest wachten op de eerste vlinders die ik kon fotograferen. En ineens, eind mei had ik een veld vol met icarusblauwtjes. Veel druk fladderend, maar ook veel parende vlinders...en die blijven lang stil zitten. Je kan ze rustig dicht benaderen. Zo kon ik met macro voorzet lens op een paar cm komen en deze foto maken. Een van de favorieten van de maand mei.

Juni

Een juffer in de zonnedauw. Een foto die in eerdere jaaroverzichten ook al voorkwam, en vaak ook in juni. De zonnedauw, een heel klein vleesetend plantje en de juffer die gevangen is in de kleverige klauwen van dit plantje. De natuur is hard, het is het leven. Deze juffer had geluk, ik zag dat ze niet helemaal vast zat en haar vleugels nog intact waren. Ik liet haar overstappen op mijn vinger en ze vloog vervolgens weg. Ik had wel eerst een aantal foto's gemaakt, waarvan deze mijn mooiste was.

Juli

Een jong vosje in het zand. Dit was een geluksmomentje want heel even was ik op een plek alleen met 2 jonge vosjes. Ze kwamen heel voorzichtig, nieuwsgierig, dichterbij en waren heel relaxed. Totdat er een andere fotograaf aan kwam lopen en de twee vosjes ervandoor gingen. Daarom koester ik dit moment en deze foto. De zon was op dat moment ook even weg zodat ik mijn zachte foto kon maken.

Augustus

Hier smokkel ik, want de ijsvogel foto was ook in juli gemaakt. Augustus is in meerdere opzichten mijn minst favoriete maand.  Het harde licht, vaak te warm en de onderwerpen lijken zich ook minder aan te dienen. Dit jaar was warmte geen issue, maar toch had ik deze maand geen top foto voor dit overzicht, vandaar dat de ijsvogel man als stand-in de augustus foto mag zijn.

September

En ineens werd het zomer, die eerste week van september. Temperaturen van boven de 30 graden zorgden dat ik in alle vroegte de natuur in ging, om voor het middag uur weer thuis te zijn. En waar in juli en augustus de vlinders het lieten afweten, zag ik ze in september ineens overal. Dit landkaartje was een soort die ik sinds 2018 helemaal niet meer had gezien, dus hoe blij was ik die ochtend om er zowaar 3 te zien. Het zijn geen fladderaars, ze kunnen zo 10 minuten op een distel blijven zitten en daar maakte ik dankbaar gebruik van. Nog met het mooie ochtendlicht had ik hier mijn september foto te pakken.

Oktober

Na de zomer in september werd het in oktober snel herfst. De damhertenbronst ging dit jaar aan mij voorbij. Ik was er eerst te vroeg en daarna te laat. En heel vaak had ik op mijn vrije dagen pech met het weer. Begin oktober had ik nog een weekje vakantie in Limburg en vermaakte ik mij met een zeehondje op het Katwijkse strand. Dit is de gewone zeehond, de pup van januari is een grijze zeehond. De gewone zeehonden komen in de maanden oktober tot december regelmatig op het strand om uit te rusten. Deze ochtend, 10 oktober, was weer zo'n uniek natuurmoment.....2 uur alleen op het strand met deze zeehond. Het hele verhaal staat in een aparte blog en kun je hier bekijken.

November

En weer smokkel ik want deze foto was van eind oktober. Want de grijze druilerige november maand leverde geen topfoto's op. Wel een paar aardige van paddenstoelen, maar daar miste ik de Wow-factor. En ja, ik heb nou eenmaal een voorkeur voor dieren en vooral fluffy dieren. Dit is ook meteen de laatste vossenfoto van 2023 want daarna leken de vossen van de aardbodem verdwenen. De paartijd is in volle gang en dan laten ze zich altijd wat minder zien. Dus wat ik eerder schreef, afwachten welke vosjes er in 2024 weer tevoorschijn komen.

December

Ook in december heb ik niet veel gefotografeerd. Het was wederom vaak onstuimig en nat en dan ga ik echt niet met plezier met mijn camera naar buiten. Zelfs zonder camera wandelen doe ik niet graag met regen en windkracht 5 (horizontale regen). Dus ik was blij met een paar heerlijke winters aandoende dagen in december, er lag hier en daar wat ijs (bevroren hagel van de dag ervoor) en daar tussen stonden de piepkleine puntjes van het ruig haarmos. Ik vond het toepasselijk, de kleine oranje puntjes als een soort lichtpuntjes in deze donkere dagen rond Kerst.

De bonus foto's

De april-eekhoorn. We genoten van een midweek op de Veluwe en dit eekhoorntje bezocht ons voederplekje bij het huisje dagelijks. Ik ben dol op eekhoorntjes en wou dat ik ze wat vaker in het bos van de waterleidingduinen zag. Nu geniet ik er vooral van op onze vakantiebestemming. Dit eekhoorntje werd het niet voor de maand april en moest de grutto voor laten gaan.

De mei-zandhagedis. Ik vond het een mooie foto van deze hagedis man, en de keuze tussen de parende vlindertjes en deze hagedis was lastig, eigenlijk waren ze even mooi. Daarom een eervolle vermelding voor deze foto.

De hongerige juni-zwaluwen. Het was een prachtige natuurbeleving in de vroege ochtend. De jonge zwaluwen zaten op de brugleuning geduldig op de ouder te wachten. Zodra deze in de buurt kwam, gingen de snaveltjes wijd open. Helaas was het voedermoment lastig te fotograferen, en hier mis ik een stukje vleugel van de ouder zwaluw. Daarom geen top 12 maar wel in het bonus lijstje, want om dit te mogen zien.....dat is alleen maar genieten.

En ik sluit af met nog een foto uit de mei maand. Ik had die maand vakantie, het weer was goed dus volop gelegenheid om erop uit te gaan. Dit jaar waren er bij mij 3 vossenburchten bekend. De eerste plek was een soort toeristische attractie en heb ik lang vermeden. Tot op een avond in mei. Het was rustig, een paar andere fotografen en relaxte vosjes. Deze foto is misschien niet de mooiste maar wel de liefst en meest vertederende foto. De blik van de grote vos, het kleintje dat ernaast zit te genieten in de avondzon.  Het was gewoon het mooiste natuurmoment van het jaar.

Op een andere plek fotografeerde ik wel de jonge vosjes in de maanden april tot juni, daarvoor kun je nog hier klikken voor de blog.

Een derde locatie was mij tot juli niet bekend, maar ook daar kon ik kort genieten van de mooie jonge vosjes, die inmiddels allemaal hun geboorteplek hebben verlaten en hun eigen weg gaan zoeken in het grote gebied.

~~~~

En tenslotte nog een woord van dank aan al mijn trouwe blog bezoekers en de mensen die nog altijd een berichtje achterlaten. De meest bezochte blog van 2023 was het jonge zeehondjes blog gevolgd door de afscheidsblog van vosje CC.  Ik heb dit jaar 15 blogs geschreven, waarin vossen en zeehonden een grote rol speelden. Een nieuw jaar ligt voor ons met hopelijk weer veel bijzondere natuurmomenten, fijne ontmoetingen en vooral veel blijven genieten van al het moois om ons heen.

Midweekje Diever

De laatste week van april hadden Jeroen en ik een midweekje Diever geboekt.

Ik had leuke plannen, in de ochtend lekker wandelen samen door de prachtige omgeving en dan 's middags met mijn camera op zoek naar vlinders en in het bijzonder ...het oranjetipje.

Want rond Koningsdag zijn deze vlindertjes veel te zien.....als het weer goed is.

Helaas, het weer was niet goed, twee grijze dagen met temperaturen rond de 13 graden en ook wat gemiezer en buien. De donderdag leek beter...ook wat buien maar de zon liet zich ook even zien, maar toen we na de wandeling terug kwamen in ons huisje begon het te waaien....hard te waaien. Dus mijn vlinder project kon ik uit mijn hoofd zetten.... 

Ondanks het mindere weer hebben we wel genoten van de mooie omgeving.

Hier een kleine impressie, want door het druilerige weer , was ook de fotografie wat minder.

Dit roodborstje zat in het bos bij ons huisje heel hard te zingen. Ik kon redelijk dichtbij komen en zo met mijn kleine compact camera een paar matige foto's maken (hoge ISO en lange sluitertijd)

Dan is filmen een leuk alternatief, maar dat valt niet mee met zo'n kleine camera, uit de hand, dus excuses voor de bewegingen....

Wat een geluid..

Fris groen, na een vrij lange droge periode, regende het nu weer, en dat was het begin van de groeispurt in de natuur, binnen een mum van tijd zat alles vol in het blad.

De boerenzwaluwen zijn er ook weer. Na de wandeling en de regenbuien, maakte ik aan het einde van de middag een rondje bij het huisje en zag de zwaluwen steeds op het zelfde draadje terug keren. Dus....geduld....wachten......en klikken.

1.  Woensdag, weer een bewolkte dag, maar het was droog....nog wel....

En weer dat heerlijke groen in het bos. Daar geniet ik van. 

We maakten een mooie wandeling in de omgeving van het gehucht Wateren en Oude Willem (ja het heet echt zo). Echt een prachtige afwisselende wandeling, die we zeker nog een keer gaan doen als we weer in Diever zijn.

Waar ik ook blij van wordt , is het geluid van de boomleeuwerik. Dat is voor mij ook een teken dat het toch lente is. Deze bleef na zijn jubelende vlucht even in de boom zitten , lang genoeg om een foto te maken.

Heel ver weg, een reebok met reegeit. De foto's zijn door de afstand en het donkere weer niet top, maar ook dit was weer een geniet momentje tijdens de woensdag wandeling.

Ze kwamen onze kant op en wij bleven geduldig wachten. Tot ze ineens toch de benen namen.....ze schrokken ergens van en renden het nabijgelegen bos in.

Aan het einde van de wandeling kwamen we deze blonde Schot nog tegen. En toen kwam de regen....

Bij de auto aangekomen ging het echt even los, een flinke plensbui, dus we waren net op tijd terug.

De hele middag bleven de buien komen en gaan, tot het tegen vijf uur ineens opklaarde en het licht even heel mooi werd. dit was vlak bij het huisje.

Vanuit het huisje loop je zo het Drents-Friesche wold in......

Zon.......die hadden we bijna 2 dagen niet gezien......

Op donderdag maakten we ook nog een mooie ochtend wandeling. De zon scheen, dus ik hoopte dan vandaag mijn vlinders te kunnen fotograferen. Geen vlinders te bekennen, maar wel deze libel.

Bij nader onderzoek blijkt het de Noordse witsnuitlibel (vrouwtje) te zijn, toch leuk dat ik die op de foto kon zetten. Verder zagen we wel wat libellen vliegen maar het lukte niet om ze te fotograferen.

Al met al waren het toch een paar heerlijke ontspannen dagen midden in de natuur. We verbleven weer in een van de huisjes van Camping Diever, waar we op de laatste ochtend tijdens het ontbijt nog een reebok in de tuin hadden. Helaas was de camera niet in de buurt en ging de bok er snel vandoor, maar het was zo mooi om zijn blik te vangen toen hij bij ons huisje even naar binnen keek.

We gaan zeker nog een keer terug naar dit mooie gebied.

Arkemheen 2016

Het is inmiddels een traditie geworden dat ergens in mei Henk, Cees en ik een rondje Arkemheen doen. Op zoek naar de weidevogels en de kleine weidevogeltjes (de pullen). Helaas wordt het inderdaad steeds meer zoeken, waar we eerdere jaren bijna op elke paal wel een grutto zagen, mochten we nu blij zijn met de enkele paalzitters die we tegenkwamen.

Al met zonsopkomst waren wij bij het gemaal Hertog Reinout in Nijkerk. Weinig zonsopkomst, het was bewolkt en het regende. Met de auto reden we naar het Nekkerveld, een plek waar altijd wel een weidevogel-op-paal te vinden is.

Maar het duurde nog wel een poosje voordat ik mijn eerste grutto-op-paaltje had.  Het is natuurlijk niet de meest originele foto, want typ maar eens in op Google "grutto op paaltje" en je hebt zomaar 18.000 hits te pakken, maar het blijft leuk en het hoort bij de Arkemheen polder.

Zo ook de vele hazen, we zagen soms meer hazen dan grutto's. Fotograferen vanuit de auto heeft voordelen....de dieren rennen of vliegen niet weg, maar ook nadelen.....geen mooi laag standpunt. Dit is dus niet meer dan een bewijsplaatje van een leuke haas in het veld.

Op deze manier had ik ook foto's van pullen van de grutto en de kievit,maar helaas...deze foto's haalden de blog niet.

Deze foto kon ook beter (lager standpunt) en door de afstand is het niet helemaal top, maar wanneer zie je nu een watersnip, een tureluur en een witte kwikstaart naast elkaar op een hek. 

Even later was de snip verdwenen, werd de kwikstaart verjaagd door de grutto en voegde zich een tweede tureluur bij het gezelschap op het hek. Als variant op de grutto-op-paal had ik dus nu twee-tureluurs-en-grutto-op hek. Dat zal heel wat minder hits opleveren op Google.

Ik kan het niet laten hoor, toch nog een grutto-op-paaltje.

Terwijl wij druk bezig waren met het fotograferen van de koeien verderop in het weiland, landde er ineens een graspieper op het hekje voor ons.

En daar staan de koeien met daarboven de dreigende lucht van de zoveelste regenbui die we even later over ons heen kregen. Gelukkig stond de auto naast ons en zaten we droog.

De koeien waren nieuwsgierig en kwamen even kijken.

Wat verderop kwamen we deze boerenzwaluw tegen, inderdaad, op een paaltje. Deze zat luid te zingen en te kwetteren.

Jonge dieren zijn altijd leuk, een meerkoetjong dat gevoerd wordt is gewoon vertederend.

  Het stoomgemaal Hertog Reinout, ieder jaar ons begin en eindpunt van een tochtje door de polder. Dit jaar vanwege de regen vooral met de auto.

Ook al zagen we dit jaar minder weidevogels blijft de traditie wat mij betreft in stand, 
dus volgend jaar gaan we gewoon weer de polder in.

Geweldige ochtend in de OVP.

Dit was toch wel het topmoment van deze ochtend.

Sinds lange tijd bracht ik weer een bezoekje aan de Oostvaardersplassen. Samen met Henk en Herman waren we in alle vroegte vertrokken om met zonsopkomst in het gebied te zijn.
Bij elk bezoek aan de OVP is het afwachten wat je gaat zien. Er zijn dagen geweest dat ik met geen enkele mooie foto thuiskwam omdat er gewoon nagenoeg niets te zien was, maar er kunnen ook van die dagen zijn dat het ene topmoment na het andere zich voordoet.
Zondag 20 april was zo'n dag dat we heel veel mooie natuurmomenten mochten beleven en met onze camera's vast konden leggen. Het was super, ik heb genoten.

Zonsopkomst in de OVP. De lucht kleurde prachtig roze. Het gebied, de driehoek ziet er met de vele omgevallen bomen wel uit als een slagveld.

Goedemorgen, de Konikspaarden versperden de weg naar de kijkhut "De Zeearend", dus wij maakten eerst nog even een ommetje.

 Want de Koniks waren niet in opperbeste stemming, er werd nogal knorrig gedaan tegen elkaar en deze twee hadden het even met elkaar aan de stok

 Moeder met een veulen, daar wil je ook niet te dichtbij komen, want met kleintjes erbij zijn deze vriendelijke paarden toch een heel stuk feller.

Dit ziet er dan weer heel vredig uit, een Koniksgezinnetje tussen de puinhopen van de OVP. 

 En dan ontmoeten we op het bruggetje deze vos. Een redelijk tam vosje, dat ons later nog een paar mooie momenten zal bezorgen.

 Maar eerst is daar een zingende blauwborst die voor een mooi moment zorgt, van redelijke afstand, maar toch een aardige foto en........mijn eerste blauwborst dit jaar.

 Het witte kwikstaartje was helemaal niet schuw en bleef even gewillig poseren, totdat wandelaars van de andere kant toch iets te snel dichtbij kwamen.

 Het vosje dat we op het bruggetje zagen was in de tussentijd op jacht geweest en had een dikke mol gevangen.

 Ineens hoorden we geritsel tussen het riet, het maakte zoveel lawaai dat dit geen vogel kon zijn en tot onze grote verrassing kwam er een edelhert tussen het riet vandaan. En later volgden er nog drie.

 hier was het hert de vos even zat en gaf hem een schopje, maar de vos liet zich niet wegjagen en de herten dulden de vos in hun buurt, dus even later lag de vos in het gras tussen de edelherten.
Een heel bijzonder moment, waar we een hele tijd naar hebben zitten kijken en genieten.

Twee edelherten en daarachter het vosje dat er maar bij is gaan liggen....

 De twee andere edelherten staan langs de rietkraag en grazen wat. Dit zijn ook redelijk tamme dieren want hoewel ze onze aanwezigheid hadden opgemerkt, trokken ze zich daar niets van aan en toonden ook totaal geen schuwheid.
Iets wat je bij de andere edelherten verderop in het gebied wel merkt, die gaan er al vandoor als je op 100 meter bij ze vandaan bent.

 Een pimpelmeeskoppeltje met jongen, hier het meesje dat steeds met voer naar binnenvloog, terwijl de ander op een tak van deze kale boom op de uitkijk ging zitten.

Landschapje Oostvaardersplassen.

Een van de Konikspaarden, gefotografeerd met tegenlicht, maar met dat gouden riet heeft het wel wat.

 Moeder met veulentje, ook tegen de zon in gefotografeerd. 

In een kijkhut langs de Oostvaardersdijk zagen we wat zwaluwen die aan het nestelen zijn.

 En met deze foto eindig ik de blog van een geweldige ochtend in de OVP. Henk en Herman, het was weer gezellig.