dinsdag 22 augustus 2017

Amsterdamse Waterleidingduinen: Augustus 2017

Waar het in de eerdere maanden vaak zonnig en warm was, viel augustus een beetje tegen met het weer. Vaak bewolkt, veel wind en ook de nodige regen dagen. Dus dit keer een blogje met foto's van begin augustus en helaas ontbreken de vlinders een beetje. Ook in de waterleidingduinen was het dit jaar geen goed jaar voor de vlinders. Alleen de keizersmantel had het reuze naar zijn zin daar en was in grote getalen aanwezig, maar die is in de juli blog al uitgebreid aan bod gekomen.


Augustus is de maand van de heidelibellen. Er komen in de AWD 3 soorten voor: de steenrode, de bloedrode en de bruinrode. Waarschijnlijk heb ik ze allemaal wel gezien en vast ook op de foto gezet, maar ik kan het maar niet onthouden hoe je ze uit elkaar houdt.




Heidelibel op zijn uitkijkpost met in de achtergrond een tweede in dezelfde houding.




Parende heidelibellen.



Een padje op het pad, deze bleef mooi zitten zodat ik de macrolens kon makken en vanaf een heel laag standpunt deze foto kon maken. Het padje was ongeveer een centimeter groot (klein).





Ook deze boomkikker was maar een centimeter klein. Ik zag heel veel kleine boomkikkertjes, maar grotere exemplaren kon ik nergens vinden. De boomkikkers had ik in voorgaande maanden al uitgebreid laten zien, dus daarom nu maar 1 foto, die ik zelf wel erg leuk vond.




Een blauwvleugel sprinkhaan in het zand, zo valt hij nauwelijks op, maar zodra hij weg vliegt zie je de blauwe vleugels, die qua kleur lijken op die van het icarusblauwtje, mannetje.




En dit is het icarusblauwtje, mannetje, niet de allermooiste foto maar omdat ik van deze vlinder zo weinig heb gezien, wilde ik hem er toch bij zetten.




Opvallend was wel het grote aantal argusvlinders, die meestal laag bij de grond zitten. Landelijk gaat het heel slecht met deze soort maar in de AWD heb ik er in augustus veel gezien,  meer dan de landelijk veel voorkomende vlinders zoals de koolwitjes, atalanta, dagpauwoog. Ook de kleine vuurvlinder schitterde in afwezigheid dit jaar, maar die kan ik in september nog tegenkomen.




En hier is weer een heidelibel, die net iets te eten had gevangen en op een duindoornstruik zijn hapje op peuzelde, mooi was dat hier de kleuren van de libel terugkomen in de achtergrond kleuren.




Een mest kever, nog niet eerder gezien in de AWD, op de Veluwe zie ik ze altijd wel, maar voor de AWD was het voor het eerst.



 Meestal wandel ik tussen Vogelenzang en Zandvoort, maar een enkele keer wil ik de lange busreis wagen voor een paar uurtjes De Zilk, en vooral in deze periode als de damherten op hun mooist zijn.



Damhert mannetje staat even stoer te poseren, prachtig in de vacht en een mooi groot gewei. De basthuis zit er nog omheen, maar eind augustus gaan ze de basthuid vegen en dan is het gewei klaar voor de bronst, die in oktober begint




Rustend mannetje met licht bastgewei, als je goed kijkt zie je ook de doorbloeding onder de basthuid. Zodra deze stopt laat de basthuid los.




Stoere hertenman, och wat had ie last van al die vliegen op zijn neus en hals...




De hei, helemaal in de zuidpunt van de AWD is een klein stukje heide. Vorig jaar was het prachtig, helemaal paars. Dit jaar hadden ze van Waternet een stukje afgezet, een lelijk hek eromheen, daar groeide de heide uitbundig, maar daarbuiten was het toch een stuk minder dan vorig jaar... Deze foto heb ik dan ook met mijn camera door het hek heen gefotografeerd, voor mooie uitgestrekte paarse velden, moeten we toch ergens anders heen.





Weer terug in omgeving Panneland (Vogelenzang),de damhertjes worden snel groot. Moeder hert en haar kind kijken mij even nieuwsgierig aan.

Ook de jonge vosjes uit een eerdere blog groeien heel hard en zijn al bijna net zo groot als de volwassen vossen.



Mijn favoriete vosje, en de kleinste van het stel




Het andere vosje was heerlijk aan het relaxen in het zand. Ik was op dat moment alleen daar, met de drie jonge vosjes in de buurt, die gewoon lekker hun ding deden en dat was vooral luieren en slapen.





Het jonge rekeltje, heel nieuwsgierig..




 De moeder van twee van de drie kleintjes gaat haar eigen weg, de kids moeten nu zichzelf redden en zo treffen we deze moervos een heel eind verder op aan tussen de gele bloemetjes.




 Poseren is niet haar hobby, ze zat heel mooi tussen de bloemen maar leek die aandacht toch niet zo leuk te vinden.




Zo anders was deze oudere vos, die ging gewoon zitten, deed zijn ogen dicht en genoot van het zonnetje. Ook hier had ik even een momentje met de vos samen. 






Nogmaals het kleine vosje




Omdat ze mijn hart heeft gestolen.








En zo was het ook in augustus weer volop genieten in de Waterleidingduinen, ook al viel het met de vlinders tegen, er was toch weer genoeg te zien.













En in september kunnen er nog steeds vlinders rondfladderen, zijn de heidelibellen er nog en begint het langzaam herfst te worden met de vruchten aan de bomen , de spinnenwebben, paddenstoelen en de langzame verandering van de kleuren, dus wie weet .....dat alles in mijn volgende AWD blog.





donderdag 17 augustus 2017

ijsvogels, augustus 2017

Sinds een paar jaar probeer ik ieder jaar een plek te bezoeken waar ijsvogels zitten en ook broeden. In de voorgaande jaren heb ik daar al prachtige foto's kunnen maken. Het is wel altijd lastig plannen, want  voor de uitvliegende jongen waren wij net een week te laat.....en toen wij er waren, zaten de vogels opnieuw op de eieren. Dus weinig activiteit wat betreft visjes vangen en interactie tussen man en vrouw. Gelukkig werd er af en toe wat gepoetst voor de hut zodat ik toch nog een paar leuke plaatjes kon schieten.





In de vroege ochtend hadden we even het geluk dat de twee vogels even samen op een tak zaten. Later in de ochtend was het afwisselen van het broeden iets dat heel snel ging, de ene vogel vloog het hol in, terwijl de ander er vlak daarvoor heel snel uit vloog en uit het zicht verdween.













We moesten het deze ochtend dus van de poets sessies hebben.....




Altijd alert, ook tijdens het poetsen





Gelukkig bleef deze ijsvogeldame langere tijd voor de hut om haar verenkleed te fatsoeneren.




Wat zijn het toch mooie vogeltjes, en het is toch altijd weer genieten als we ze van zo dichtbij kunnen zien.




De zon kwam die ochtend heel even door.....





Mevrouw had last van een braakbal......omdat het anders veel te veel foto's worden heb ik ze maar even in een collage gezet......toch handig als je een camera hebt die veel foto's per seconde maakt, want dit duurde echt slechts enkele seconden.....






Mevrouw was net terug van een rondje rond de plas om visjes te vangen, de man was uit het hol gekomen en zat in de boom. Hier kijkt zij omhoog en roept naar hem...






Ze blijft nog heel even zitten om vervolgens het hol in te vliegen voor haar broed beurt.




En dan is het tijd voor de poetsbeurt van het mannetje..





Wat een kleuren..




vleugeltje strekken..




Even uitrekken







En na nog even op de tak te hebben zitten poseren ging de man er voor lange tijd vandoor. Deze foto's zijn tussen zeven en tien gemaakt, daarna gebeurde er weinig meer en ging het wisselen van de wacht zonder poets beurt. Dan heb je nauwelijks kans om een foto te maken, dus we waren erg blij met die eerste twee uurtjes.


Nu hopen we dat deze eieren uitkomen en de jongen succesvol groot worden gebracht, dan gaan we voor nog een bezoekje, als de jongen in het hol gevoerd worden en de visjes af en aan geleverd worden.









Maar dat is dus nog even afwachten, komende weken worden spannend of het goed blijft gaan met deze leg en de jongen als ze uitkomen.


dinsdag 8 augustus 2017

Waterleidingduinen juli 2017

En de mooie zomerdagen blijven, dus ook in juli ben ik weer veel op pad geweest in de  Waterleidingduinen, vaak lange struindagen waarbij is soms gewoon 12 uur lang in de natuur was. 
Er was weer veel te zien en soms werkten de dieren zo goed mee dat ik nu voor de grote uitdaging sta een selectie te maken van de vele foto's die ik op deze dagen heb gemaakt.
Foto's zijn gemaakt op 6,7, 13 en 21 juli.



Damhert met bastgewei



De mannetjes zijn nu op zijn mooist...







Harkwesp






Dit jaar waren er heel veel keizersmantels in de Waterleidingduinen, ik denk dat het zelfs de meest voorkomende vlinder was die ik heb gezien, gevolgd door de bruine zandoogjes en st. jansvlinders.
Van de andere vlinders heb ik ook nog foto's maar die bewaar ik voor een andere blog, misschien nog wel een apart vlinderblogje.



Keizersmantel van bovenaf, dit is het mannetje, te herkennen aan de zwarte strepen (geurstrepen).



Ook de ondervleugels zijn erg mooi




Nog maar een, ik kan echt niet kiezen uit de vele foto's van deze mooie vlinder die hoort bij de groep van de parelmoervlinders.



drie keizersmantels op de distel struik. Helaas wel knal hard licht dus geen geweldige foto, maar het was wel geweldig om zoveel van deze mooie fladderaars bij elkaar te zien.




Eikenpage, voor mij de eerste keer dat ik deze soort heb gezien, en op de foto gezet.






Piepkleine boomkikkertjes op de pitrus stengels, ze zijn ongeveer zo klein als een duimnagel en gaan helemaal op in de omgeving wat kleur betreft, dus het is flink zoeken....maar als je er 1 ziet, dan zie je er ineens meer..



De kleintjes waren lekker actief en klomen in de stengels omhoog...





En lieten soms een rekstok oefening zien waar Epke jaloers op is.





 En dan zie je weer een echte boomkikker.....jawel...in een boom..






De heidelibellen zijn er ook weer, die gaan hopelijk in augustus nog vaker langskomen, en zullen dan een plekje krijgen in mijn volgende blog.




St. Jansvlinder




Icarusblauwtje. Deze drukke vlindertjes zochten het vaak laag bij de grond, om op hun waardplant de rolklaver te gaan zitten, soms zochten ze een hoger gelegen plekje zodat ik tussen het riet door deze foto kon maken van dit mooie kleine vlindertje.




Zonnedauw, ik vind het mooi, maar zo lastig te fotograferen.






De tijgerspin  (of wespspin) is nu ook weer volop te zien in zijn kenmerkende web, met zigzagpartroon.




En natuurlijk waren daar de damhertkalfjes, ik kan daar steeds weer van genieten. De kleintjes bij hun moeder en de geluidjes die ze maken, het geluid lijkt net op een klein miaauwend katje.




Bambi in de grote weide wereld



Dit is toch gewoon superschattig




Geen geweldige foto, maar ik vond dit zo'n schatje met dat flapoortje, die mocht gewoon een plekje in mijn blog hebben.






En soms wordt je verrast door een vos die voorbij komt lopen met een grauwe gans die behoorlijk zwaar was.




Een ander vosje kwam nieuwsgierig kijken




En de vos die de gans had opgeborgen kwam ook nog even kijken






begroeting tussen twee jonge vosjes




Relaxed vosje











En tenslotte een portretje van het kleine vosje dat heel snel groot wordt, ik zag haar voor het laatst als welpje op 15 mei, en op 21 juli had ik het geluk haar weer tegen te komen. Wat een leuk vosje is dit. Ik hoop haar nog vaak te zien, want ze heeft toch wel mijn hart gestolen.















Van de 130 foto's die ik had geselecteerd van de 4 dagen, moest ik een keuze maken voor de blog. 
En nog zijn het erg veel foto's, en heb ik leuke foto's niet geselecteerd omdat het dan echt een veel te lange blog zou worden. In augustus wil ik mij op de kleine beestjes richten, vlinders, libellen en misschien nog weer de boomkikkers......want die blijven ook enorm fotogeniek.