zaterdag 28 maart 2020

Bosanemoontjes en meer voorjaarsbloeiers

Dit keer weer een bloemen blogje.
Eind februari en begin maart heb ik hier in de omgeving wat plekken opgezocht waarvan ik weet dat daar sneeuwklokjes, krokussen en bosanemoontjes staan.
Het viel allemaal niet mee omdat het in die periode vaak heel hard waaide en veel regende.
Met name de krokussen waren slachtoffer van dit weer.....ze waren bijna allemaal plat.
Er was maar een enkeling die ik nog kon fotograferen.

Gelukkig werd het weer half maart iets beter en had ik meer geluk bij de bos anemoontjes, die zullen dus in deze blog de hoofdrol spelen....en ik kan natuurlijk geen blog voorbij laten gaan zonder beessie....dus ook die is aanwezig.



Lieveheersbeestje op bosanemoontje


Even nog terug naar eind februari..


sneeuwklokjes.... 


Een van de weinige krokusjes die nog overeind stonden. Bijna alles was platgewaaid.
Er was deze dag geen zon, dus de krokussen bleven dicht.... en bij mijn volgende bezoek was ik te laat en was alles weg. Het gaat snel in de natuur...



Sterhyacint.
Met een boterhamzakje  half voor mijn lens, probeerde ik een zachte omgeving te creëren.


Sleedoorn bloesem, de eerste bloesem, die er al vroeg in het voorjaar is.


Begin maart ging ik twee keer naar Kasteel Poelgeest, om daar op het landgoed de bosanemoontjes te zoeken. Ook hier waren er veel beschadigd door de wind en regen. En ze waren er vroeg dit jaar. Half maart stond het al helemaal vol.


In het begin  ben ik altijd een beetje zoekende.... bij macrofotografie heb ik vaak even tijd nodig om er in te komen. Deze foto was van mijn eerste bezoek. De andere foto's van die ochtend hebben deze blog niet gehaald. Bij een tweede bezoek lukte het allemaal wat beter.



Roze



Close up...


samen



En wat zie ik daar zitten......jawel een beestje....
Altijd leuk, want ik geef toe dat ik toch het allerliefst diertjes fotografeer, klein en groot.



Op het randje



Het beessie liep maar heen en weer over de bloemen




Macro


Even geen macrolens maar de telezoom functie van mijn camera gebruikt. Het is altijd leuk als er eentje boven de rest uitsteekt, zodat ik alleen die scherp kan stellen omgeven door een veld vol wazige anemoontjes



Schilderachtig anemoontje



Speenkruid. Ik heb het niet zo op gele bloemen, ik vind ze heel lastig te fotograferen. Op de achtergrond nog een bosanemoontje, want die staan daar gewoon tussenin.



Holwortel (denk ik), ook weer omgeven door anemoontjes. Na de tips van Maria en Corry moet ik de naam toch wijzigen naar vingerhelmbloem, nog nooit van gehoord.






En nog een keertje het lieveheersbeestje...




Ik kom nu al heel wat jaartjes op dit plekje om de bosanemonen te fotograferen en iedere keer kan ik er weer zo van genieten. Dan ga ik helemaal op in wat ik aan doen ben en vergeet alles wat er om mij heen gebeurd.






En toen werd het half maart en begon het COVID-19 virus echt impact te hebben op ons dagelijks leven, en ook op mijn fotografie uitjes. Die beperk ik nu even tot fietstochtjes in de omgeving, naar gebiedjes waar weinig mensen zijn, en ook alleen door de weeks. In de weekenden blijf ik thuis.

Het is heel onzeker hoe het nu allemaal verder gaat....dus ik ga ook niet vooruitblikken op een volgende blog. Ik zeg alleen maar weer....
Blijf gezond, pas goed op jezelf en op anderen.

vrijdag 20 maart 2020

Amsterdamse Waterleidingduinen maart

Het is een bizarre situatie..... COVID-19 beheerst het nieuws, veel zorgen om de kwetsbare mensen in je omgeving en onszelf. Het zijn onzekere tijden

Dan zijn er ook veel maatregelen om verspreiding van het virus tegen te gaan. Hier zal het ook van af hangen of ik de komende tijd nog wel naar de Waterleidingduinen kan gaan. Te meer omdat ik hier met het OV heen ga, waar je toch altijd wel andere mensen in de buurt hebt. Zodra ik in de duinen ben, is dat weer heel anders, alle ruimte en dan is het alleen maar genieten van de natuur..... waar het toch voorjaar gaat worden, want dat is het enige dat op dit moment gewoon doorgaat.

In dit blog een selectie van de foto's die ik in de eerste helft van maart maakte


Terwijl de moervossen hun holen hebben opgezocht om kleintjes te krijgen, laat deze rekel zich regelmatig zien. Wat een mooie vos


Er zijn nog wintergasten



een mooie brilduiker (man)


en een grote zaagbek dame


En vanaf de andere kant....wat zijn het toch mooie eenden.



Een verliefd zwanenpaartje? 


Ze blijven bij elkaar zwemmen, maar geen liefdes dans op deze mooie voorjaarsdag.
Op de achtergrond zijn de meerkoeten niet zo lief voor elkaar.





De zwanen omgeven door veel meerkoeten.



Heerlijk dat voorjaar, de vogels laten zich dan heel goed zien. Maar het blijft toch altijd een uitdaging om ze ook op de foto te krijgen. Deze koolmees zat voor het mooie net te ver weg, flink ingezoomd en gecropte foto dus.


Op zo'n mooie dag hoor je zoveel vogels, zoals deze heggenmus.
Maar tijdens deze lange wandeling hoorde ik ook veel boomleeuweriken en een roodborsttapuit. En ook de eerste tjiftjaf liet zich horen op 14 maart.....



Okee, een takkenfoto, maar wel de kleine bonte specht. Ik hoorde er meerdere, maar deze verscheen even in beeld, hoog in de boom.



Ik hou van dit soort dagen, weinig wind, niet te warm maar wel een zonnetje dat regelmatig achter de wolken vandaan komt.



Hier kan ik echt van genieten.


Soms zie je nog een damhert op een heuveltop, maar ik zie er tijdens een lange wandeling ook wel eens een hele poos geen één meer..



of van grote afstand, alert en enigzins schuw



Op die mooie zaterdag duurde het even voordat ik een vosje zag.....toen tegen 4 uur de wolken steeds dikker werden en het ineens wel erg donker werd, kwam dit moervosje even langs.....

Gevolgd door haar vriendje.....


cuddling foxes



zo lief......  dan geniet ik van het moment, en dan is het jammer dat ze net met haar rug naar mij toe zat,  maar ergens anders gaan zitten, kan zomaar dit moment verstoren. Dit is wel ingezoomd en de foto is nog wat gecropt, dus ik zat er niet heel dichtbij...





 Het mooie rekeltje...



Als ik een moervosje was, zou ik zo verliefd op hem kunnen worden. Wat is het een leukerd.




En toen het licht echt uit was, werd het tijd om in rap tempo naar de uitgang te lopen, ik was weer te lang blijven hangen....... maar ik was nog voor zonsondergang (die achter de wolken zat) bij de uitgang.






De lente is er......hier alvast een voorproefje, de knoppen van de kastanje, katjes en de duindoorn....
Nog even en alles staat op springen en loopt uit, dan wordt het weer groen in het duin...

Maar even afwachten of ik dit daar ook kan vastleggen of het vanwege de Corona beperkingen wat dichter bij huis moet zoeken, wat in het voorjaar ook helemaal niet erg is.











Meestal eindig ik de blog met een vooruitblik op de volgende maand, april. De natuur zal gewoon laten zien wat het altijd in april laat zien...... maar in  hoeverre ik dat in de AWD kan vastleggen, zal afhangen van de ontwikkelingen...... spannende en ook wel zorgelijke tijden.
stay safe......  let goed op jezelf..en elkaar.

donderdag 27 februari 2020

Lentebodes

Hoewel de winter er helemaal niet geweest is, zal toch aan deze langdurige herfst ook een keer een einde komen. En inmiddels heb ik de kou en sneeuw al uit mijn hoofd gezet, en verlang ik stiekem naar het voorjaar. De lente zon, rustige dagen waarbij je wandelt en overal om je heen vogels hoort.
Zover is het nog niet want voorlopig blijft het vooral hard waaien.
Maar de sneeuwklokjes en krokussen geven toch een klein beetje een lente gevoel.


In februari ben ik twee keer dichtbij huis op pad gegaan om sneeuwklokjes en de eerste krokussen te fotograferen. De boerenkrokus is een vroege soort, die er al in februari is, gelijk met de sneeuwklokjes. Persoonlijk vind ik deze soort mooier dan de gewone krokus.



Boerenkrokus, bij ons in de straat op een grasveldje ( teven hondenuitlaat gebied, dus het was goed opletten met fotograferen). Deze krokus is wat fijner dan de latere krokus. Hier was de zon er nog bij, ik wilde een dag later nog een keer gaan, omdat het zonder felle zon wel wat mooier is. Maar helaas kwam Ciara toen voorbij razen........ en in no time lagen ze plat.


Ik heb in Leiden een paar locaties waar ik ieder jaar ga kijken voor de lentebodes: Stadspark Plantsoen (maar helaas is dat ook een grote honden uitlaat zone), de monumentale begraafplaats Groenesteeg en wat verder weg, maar nog op fietsafstand....Kasteel Oud Poelgeest.  Onderstaande foto's zijn op deze locaties gemaakt.


Begin februari, een keertje een wat koudere ochtend, waar het nog niet zo heel hard waaide , even de macro voorzetlens geprobeerd. 


Ik zoek altijd naar een sneeuwklokje dat boven de rest uitsteekt, anders wordt het al snel rommelig.
Bij dit soort fotografie ben ik ook altijd erg zoekende, vaak heb ik een paar dagen nodig om er een beetje in te komen en in de flow te komen.



Of een klokje op de voorgrond met de andere klokjes als vage witte vlekken in de achtergrond.



Close up van de boerenkrokus, ik had zelf even voor wat schaduw gezorgd.



Heerlijk dat zonnetje, maar voor fotografie soms net iets teveel.  Met een zonnetje heb je wel mooie bokeh bollen in de achtergrond.



Een grasveld vol krokuussen in wit, lila, paars.....een hele uitdaging om die te fotograferen. Ze waren nog niet allemaal open, dus ik hoop nog snel een keer voor de herkansing. Ik vond dit schattige koppeltje zo tegen elkaar aan wel erg leuk.



Sneeuwklokje kijkt boven de rest uit. Ik had een verfrommeld boterhammenzakje met een klein gaatje erin voor mijn lens gehouden voor de wazigheid rondom.



Narcissen. Ik heb niet zoveel met gele bloemen, zeker als het ook nog grote bloemen zijn. Narcissen....ik loop er eigenlijk altijd aan voorbij, want de klokjes en krokussen zijn veel leuker.
Toch even wat geprobeerd, weer met het boterhammenzakje voor de lens.   
Het geel lijkt toch allemaal wat zachter over te komen zo.



Bos hyacint, helaas waaide het inmiddels zo hard dat het tere bloempje alle kanten op ging en fotograferen echt niet meer lukte. Ik hoop dat ze er nog even staan, dan ga ik ook daarvoor nog voor een herkansing.


Helemaal alleen.....lijkt het.....



En weer eentje die groter is dan de rest...




En nog eentje




Het sneeuwklokjes bos....over een paar weken is dit bos weer vol met bosanamoontjes, en ook die wil ik weer proberen vast te leggen.



De eerste bosanemoontjes bloeien al. Wel heeft de vele regen en de wind  impact op de bloemetjes, heel veel waren er al bruin. Maar ik zag nog heel veel groen , waar over een paar weken de bosanemoontjes staan, dus ook daarvoor ga ik nog een keertje het bos in.

Afgelopen maand was de wind toch wel de grote spelbreker op al mijn foto uitstapjes, waar het in de Waterleidingduinen dan vooral wandelen werd, heb ik hier bij de bloemetjes mij beperkt tot foto's met de zoomlens. Als ik mijn macro voorzetlens ga gebruiken, moet er echt minder wind zijn, en daar hoop ik op voor de komende weken......dan kan ik nog een keer voor de krokussen en de bosanemoontjes.