Dit keer een blogje met maar 1 onderwerp: Steenuiltjes.
Deze leuke kleine uilensoort fotografeer ik graag, maar ik kan ze in het "wild" nooit vinden en het delen van dit soort locaties wordt niet gedaan. Dan is het een uitkomst als je (tegen betaling) bij iemand op het erf deze uilen kan fotograferen. En ook fijn dat ik hier in de buurt iemand heb leren kennen die dit net zo graag wilde als ik.
Steenuiltje op een warme zomeravond...
Op 8 juni hadden we onze afspraak op de locatie. We zaten om half 7 in de schuiltentjes en al snel lieten de ouder uilen zich om de beurt zien. De jongen zaten nog in de nestkast en werden volop gevoerd. Helaas was het een avond waarop een enorme stortbui een voortijdig einde maakte aan de foto sessie. Het bleef hard regenen en de uilen kwamen niet meer terug.
Nog voor de regen.
Steenuil in de stromende regen. Het licht ging uit en het regende zo hard dat het wel een gordijn leek waar je niet meer doorheen kon fotograferen. Bovendien werd het deel van de camera dat naar buiten stak nat, dus ik ben op dat moment gestopt met fotograferen. Het leek wel nacht (om kwart voor 8 in de avond), dus in overleg met de eigenaar besloten we op een andere dag terug te komen.
En dat werd 25 juni. Tropische temperaturen maar de uilen waren er nog steeds. Ook de jonge uilen kwamen nu uit de nestkast, dus wat fotografie betreft geweldig.
jonge uil poetst even zijn poot. Ze hebben al flinke klauwen.
Ouder met jong. Zo samen zie je nog het verschil tussen de volwassen uil en de juveniele. Als een jong alleen zat, moest ik wel goed kijken.
Het jong keek even in onze richting.
Angry bird.
Dat jong steenuiltje kon echt wel boos kijken.
Van dit soort plaatjes wordt ik toch wel heel blij.
En ook dit, jong en ouder samen, en heel even keken ze allebei de goede kant op.
De jongen werden op de setting gevoerd, maar helaas had ik daar geen goede foto's van. Ze waren te snel, of ik was te laat, of ze zaten er net verkeerd voor zodat ik niet beide koppies zag. Tja, de natuur laat zich niet regiseren dus dit moment vond ik al helemaal geweldig.
Knuffeltje. Foto is niet helemaal perfect (had nog niet ingezoomd) maar het moment was zo leuk.
Ouder uil met voer ... De jongen waren flink aan het roepen en met hun kopjes heen en weer aan het gaan. Net of ze de aandacht van de ouder wilden vragen, bedelend om voer. Dan is het de vraag, naar welke van de jonkies gaat de ouder met het voer. Vaak mis gegokt dus....
Als je bij iemand op een erf komt fotograferen is er vaak een leuke setting gemaakt. Zoals dit oude raampje waar het uiltje even heel schattig naar buiten kwam.
Op het dak, weer boos kijken..
Ik verstop mij....
Dit jonge uiltje zat op het "dak" toen een van de ouders een geluid maakte (roep dat er gevaar was), het uiltje keek even omhoog en kroop toen onder de bovenste dakpan en bleef daar even heel stil liggen.
De hele avond hoorde ik ook een torenvalk, die zit daar ook in de buurt.
De tijd vloog voorbij en het jonge uiltje knapte even een uiltje. Oogjes dicht en snaveltjes toe zal ik maar zeggen.
Later op de avond lieten de uilen zich niet meer zo zien. Dit jonge uiltje kwam nog even gedag zeggen voordat deze ook uit het zicht verdween.
Nog even en de kleine steenuiltjes zullen zelfstandig zijn en het erf verlaten.
Wat een geweldige avond (dank je wel Ronald Krieger). Ik had heel erg getwijfeld om te gaan omdat er een temperatuur van 33 graden werd verwacht en ik per OV erheen moest. Maar gelukkig viel de hitte erg mee , ook in de tentjes (met dank aan de goede zorgen van Ronald in de vorm van parasol en flesje koud water voor de fotografen). Het was het dubbel en dwars waard.
