zondag 16 september 2018

Weekendje Zuid-Limburg

Traditiegetrouw gaan Jeroen en ik in het voorjaar of najaar (of dit jaar beiden) naar de mooie Zuid-Limburgse heuvels. Het eerste septemberweekend was een prachtig zonnig weekend. Niet te warm, koele nachten, dus prima wandelomstandigheden. Ik had wel op mist in de ochtend gehoopt, omdat je dan mooie foto's van de heuvels kan maken met een bepaalde gelaagdheid die zonder mist niet zo mooi uitkomt. Geen mist, strakblauwe luchten.....maar wel een heerlijk ontspannen weekend.


Vrijdagmiddag nog even een rondje gewandeld in de directe omgeving van ons huisje. We logeerden weer in Bungalowpark Schin op Geul en via de achteringang, zit je meteen op dit mooie paadje.



Zaterdag ochtend, al vroeg op pad. Hier op dit punt fotografeer ik graag de heuvels. Hopelijk ooit nog een keer met mist en een opkomende zon. Dan moeten we wel wat vroeger vertrekken als deze ochtend, want rond negen uur gingen we op pad.....



Een mooi paadje tussen de mais velden door, de strak blauwe lucht en het felle zonlicht nodigde niet uit om onderweg veel foto's te maken. We zagen nog wel een paar vlinders, maar allemaal druk fladderend of zittend op de grond. 



Later die zaterdag kwamen er wat vriendelijke wolkjes, dan wordt het fotograferen van een landschapje toch meteen wat interessanter. Dit maisveld was behoorlijk droog, ik vroeg mij af of het nog wat zou worden met deze mais..



Ja dus, de kolven zagen er heel goed uit. Gelukkig


Er vlogen behoorlijk wat heide libellen rond.


En de houtpantserjuffer wilde ook wel even poseren.


 Anders was het met de blauwe glazenmaker (dankjewel Maria), die ging op de meest onmogelijke en vaak lelijke plekjes zitten, als ie niet druk rond aan het vliegen was.....deze was nog de beste van de foto's.




De sprinkhanen lieten zich later op de dag goed horen, wat een herrie. En ze zaten overal. Het gaf toch echt het vakantie gevoel.  Ze zitten vaak goed verstopt en je moet ze maar net even zien tussen het groen.




Als ze aan het tjirpen zijn, bewegen ze hun vleugels, en daardoor kun je ze betrappen, want dan beweegt er ineens iets in het groen




Ter illustratie dit filmpje (uit de hand, dus een beetje schokkerig)



Toch nog een vlinder, ook niet op een mooie plek, op het kiezelpad...... de kleine vuurvlinder




Zondagmorgen weer om negen uur op pad,  de geul over richting kasteel Schaloen



Schaloen

We wandelden deze morgen in het Gerendal, maar wat landschapsfoto's betreft slaagde ik er niet in om wat moois te maken.... dus het blijft bij onderstaande foto van een buizerd, ver weg in de boom.



Een buizerd op de uitkijk.



Het werd zondagavond en tegen achten ging ik nog even vlakbij het huisje kijken naar de zonsondergang. Door de heuvels verdwijnt de zon al eerder dan in het westen aan zee.




Het laatste zonlicht, de herfstkleuren laten zich al zien.
Misschien volgend jaar in oktober gaan: meer herfstkleuren en ook meer kans op mist.



De zon verdween achter de heuvels, geen geweldige kleurenpracht.... ik heb ze hier wel eens mooier gezien, een paar jaar geleden... voor zonsondergang blog in link even door scrollen naar onderen.



En de koe komt nog even kijken bij het hek. Welteruste koetje, de zon is onder...tijd om te gaan slapen.

En zo werd het maandag en moesten we alweer terug. Wederom een paar heerlijke dagen samen in de mooie omgeving van het heuvelland. Tot een volgende keer maar weer.

zondag 9 september 2018

Dagje Veluwe: Passiflorahoeve en de Hoge Veluwe

Eind Augustus, de zomer is bijna voorbij, het regent weer af en toe en de dorre landschappen worden weer iets minder dor, hoewel de hei niet meer te redden is dit jaar.
De edelherten maken zich langzaam op voor de bronst.
 In de Passiflorahoeve ging ik met Henk een paar uurtjes op zoek naar mooie vlinders, voordat wij aan het eind van de middag het wild gingen zoeken op  De Hoge Veluwe.


Vorig jaar had ik de koninginnenpage al gefotografeerd in de Europese vlindertuin van de Passiflora hoeve, maar niet naar mijn zin. Deze keer zat deze prachtige vlinder ook op de bloemen, en zag er nog ongehavend uit.














Nadat ik de vlinder van alle kanten had gefotografeerd, zette ik ook de rups van deze vlinder even op de foto.



De rups van de koninginnenpage


Er waren nog andere vlinders, maar mijn doel deze dag was vooral op deze ene vlinder gericht.
Naast de Europese vlinders, waren er ook de tropische vlinders. Ze zien er prachtig uit, en sommige soorten zijn heel groot, maar goed fotograferen was lastig in de warme ruimte waar het ook vrij donker was. Dus bijna alle foto's kon ik weggooien.

Het was er ook nog iets te druk voor mij, teveel mensen in een kleine ruimte en  kinderen die dingen deden met de vlinders waar ik niet zo goed tegen kon.....dus ik kon niet helemaal ontspannen fotograferen.


Een van de mooiste vlinders daar was de glasvleugelvlinder, met haar doorschijnende vleugeltjes.



Collage Europese en Tropische vlinders.




En één vlinder vond mijn camera wel erg interessant, hij wilde niet weg, ging zelfs op de ontspanknop zitten. door mijn camera bij een plant te houden, kon hij overstappen, maar met zekere tegenzin . Foto gemaakt door Henk.


Weer even terug naar Europa, nadat we een koel drankje hadden gepakt omdat het heel warm was in de tropen (duidelijk geen vakantie bestemming voor mij).


Onbekende vlinder, met donkere vleugels die bij een bepaalde lichtval mooi blauw kleuren.




grappige rups met en gezichtje en horens op zijn koppie...(rups van de pasja)



Ook zo'n gewoon boomblauwtje vloog rond in de Europese vlindertuin, zo ook heel veel witjes, maar ik vind juist die gewone vlinders ook heel mooi, en ze spreken mij toch meer aan de de kleurige grote tropische soorten.









Monarchvlinder, even zonder zon




Oleanderpijlstaart.



Rupsjes nooitgenoeg, rups van een pijstaartvlinder


Het was inmiddels na drie uur, en tijd om verder te gaan naar het Park Hoge Veluwe, vlakbij..
Het leverde niet de mooiste foto's op, maar toch wel een paar mooie momenten....




Hier was een stukje waar de heide toch mooi paars gekleurd was, op de wildbaan is het een dorre boel, dat gaat straks met de bronst echt geen mooie foto's opleveren.




Onderweg zagen we deze reegeit, vanuit de auto konden we deze foto maken. Lekker de wangen vol met sappige blaadjes.

Dat is toch het voordeel van de mobiele schuilhut, lopend of met zo'n witte fiets wordt het toch lastiger om dit soort foto's te maken, want zodra de ree je ziet ,gaat ze ervandoor.
Het zijn geen topfoto's, maar leuke waarnemingsplaatjes....



Op haar hoede, bij de voorbijkomende fietsers was ze alert, maar van onze auto en de klikkende camera's trok ze zich niet veel aan. Na een tijdje verdween ze achter de struiken en reden wij even naar de wildbaan.



Een paar hindes met kleintjes, en de roestbruine in plaats van paarse hei. Helaas waren we net te laat voor de zwijntjes. Omdat hier niet veel gebeurde, reden we door naar het Zwarteveld.
Daar kwam net een groepje geweidragers uit het bos.... maar ook dit leverde geen geweldige foto's op (of ik ben niet zo snel meer tevreden).




Het licht was niet altijd even goed, en de afstand toch best groot,  maar mooi om deze stoere mannen te zien, nog gezamenlijk, over een paar weken zijn ze geen vriendjes meer.





Twee andere mannetjes oefenen alvast voor de bronst. De herten verdwijnen in het bos, de zon is verdwenen en het wordt laat. Tijd om richting uitgang te gaan.









Ik hoop ook dit jaar weer een of meer keer naar de Veluwe te gaan tijdens de bronst. Het hele fotografen circus op de wildbaan neem ik voor lief. Zodra de herten verschijnen heb ik niet eens door dat er nog 200 mensen om mij heen staan, en het heeft ook wel iets, je komt bekenden tegen en vaak is het ook heel gezellig. Dus afwachten wat het dit jaar gaat worden....