Veluwse dieren

 Wie mijn blog al langer volgt weet dat ik het allerliefst dieren fotografeer. In de Waterleidingduinen was dat voor mij niet zo moeilijk, dieren zijn daar altijd. En dan bedoel ik niet alleen herten en vossen, maar ook de vele watervogels (ook in de winter) en dan de libellen en vlinders in de zomer.

Op de Veluwe is het toch wel een grotere uitdaging om dieren te fotograferen, vooral zoogdieren. Ik had toch een beeld bij de Veluwe dat je op elke wandeling wel een keer een ree, hert of wild zwijn zou gaan tegenkomen. Maar de praktijk is anders, waarschijnlijk ook door de wolf......wild is heel lastig te spotten.

Toch heb ik afgelopen maanden wild gezien. De foto's zijn geen topfoto's maar wel mooie waarnemingen. Want het is ook de natuurbeleving die het bijzonder maakt.

Mijn eerste wilde zwijn in het wild (Kroondomeinen). Na bijna een hele dag wandelen in het gebied hadden we nog steeds geen zwijn gezien. Tot een man aan wie we de weg vroegen ons erop wees dat er op een bepaalde plek langs het fietspad een hele groep zwijnen was.

Verstopt maar toch niet helemaal.

Er waren ook kleine zwijntjes (frislingen) met hun pyjama vachtje.

Dit dagje Kroondomeinen kon ik met iemand mee met de auto. Anders was het niet te doen, want OV komt lang niet overal op de Veluwe.

De Veluwezoom is wel goed per OV te bereiken. En ik ben in juli een paar keer tot in de avond gebleven. Zo zag ik vanaf het wild uitkijkpunt Herikhuizen een groep edelhert mannetjes, zeer schuw, ze bleven tegen de bosrand staan.

De zwijnen waren daar tegelijkertijd en kwamen het veld op rennen.

Staartje omhoog

De hele familie ging in bad.

Een andere avond op diezelfde plek, twee zeugen met hun kleintjes.

En een jong edelhert.

Ik was op 1 van die avonden op weg naar station Rheden om de trein terug naar huis te nemen, toen ik ineens iets het pad zag oversteken.....een kat dacht ik. Toch even inzoomen en wat zag ik daar: Boommarter! Wauw. Op het moment dat ik op nummer 1 inzoomde en afdrukte kwam er een tweede. Het ging allemaal heel snel, er kwam nog een derde en zo verdwenen ze achter een hek. Wat een bijzonder moment.

Nog even terug naar eind Juni, toen ik mijn eerste vliegend hert kon fotograferen. Ergens op de Veluwe, maar heel lastig om daar een mooie foto te maken. In zwartwit kwam het nog best leuk uit. Het zijn echt enorm grote kevers.

Een andere leuke waarneming was de grauwe klauwier, die had ik ook nog niet eerder gezien.

Dit mannetje zat op een bekende locatie waar ze ook broeden.

Maar leuker was dat ik een paar weken later zelf een klauwier (vrouw) vond op een nog onbekende locatie. 

Ook de man was aanwezig.

Deze foto's zijn niet zomaar van 1 wandeling, er zijn heel veel uren wandelen aan vooraf gegaan. Alle pogingen waarin ik op zoek was en geen wild zag, zie je niet in dit overzicht. Het komt niet zomaar aanwaaien, het is veel tijd investeren en heel veel een gebied bezoeken. 

En soms kan het een keertje, met een beetje geluk, wel makkelijk. Bij Het Aardhuis.

Ruik ik hindes.......

Vanuit de kijkhut konden we de herten goed zien, en eentje kwam even heel nieuwsgierig dichtbij.

Hindes met een kalf

Van een afstandje keken ze toe.

Ik ben er inmiddels wel achter dat ik vroeg in de ochtend of wat later op de dag moet zijn om wild te zien. Ik wandel meestal gewoon overdag en zie dan wel genoeg sporen (pootafdrukjes, wroetsporen van zwijnen en ook wolvendrollen)....maar de dieren houden zich overdag schuil. Toch ben ik blij dat ik nu op de Veluwe ook wat wild heb gezien. En hopelijk ga ik de komende jaren meer plekjes ontdekken waar ik herten en zwijnen kan zien.

Paarse heuvels en meer

 De heide op de Veluwezoom is ieder jaar prachtig om te zien, het glooiende landschap met de paarse tinten heeft gewoon wat. Helaas wordt het hier ieder jaar drukker, zelfs buiten de weekenden om, dus was het de juiste momenten kiezen, zoals het begin van de avond, aangezien ik geen ochtend mens ben.

Daarnaast was het een hele droge, hete zomer waardoor de hei er op veel plekken dor en bruin uitzag. Ook de piek van de heidebloei was zeker 2 weken eerder, half augustus al. 

Paarse heuvels

Ik heb diverse keren het heiderondje op de Posbank (Herikhuizerveld) gemaakt, maar ben ook op andere plekken geweest waar ik hoopte bloeiende heide en natuurlijk wat beestjes erin te zien.

Op een doordeweekse dag met niet zulk mooi weer was het nog mogelijk om het kronkelende pad te fotograferen zonder mensen erop. Hier zie je de bruine stukken tussen het paars.

Een Schotse Hooglander stond aan de rand van een heideveldje, die moest natuurlijk op de foto.

Een bij in de hei. Het viel mij op dat er dit jaar heel weinig bijen waren in de bloeiende heidestruiken. Waar ik vorige jaren nog het gezoem hoorde terwijl ik op het pad liep omgeven door de paarse hei, was het dit jaar maar sporadisch dat ik wat hoorde zoemen. De heerlijke honing geur was ook minder vond ik.

Heide struikje close up

Op een avond kwam ik de IJslandse paarden tegen. Dit mooie witte paard liep in de schaduw.

Terwijl een ander bovenop op zoek was naar een sappig stengeltje verse plant.

Mijn favoriete boom.

Dezelfde boom maar vanaf een ander punt en op een andere dag gefotografeerd.

Er was nog een locatie waar ik in augustus ben geweest voor bloeiende hei. Ik wist dat er op die plek veel vlinders waren gezien in de heidestruiken. 

Het bruin blauwtje was goed vertegenwoordigd

Zo ook de kleine vuurvlinder

Maar zoals wel vaker.....het waaide erg hard, dus de vlinders zaten vaak laag of diep tussen de struiken.

En soms zat ze dan even wat hoger en vrij op een takje struikheide

Weer terug naar de paarse heuvels rond de Posbank.

Landschapsfotografie is gewoon niet mijn ding, ik vind het prachtig om te zien, maar weet dat mooie moment, de natuurbeleving van mij, niet om te zetten in een beeld. Zet er maar een dier in, en het lukt mij wel.

Ik werd toch weer blij van een bij in de hei

Paars

En daar zijn de dieren. De grazende IJslander.

De nieuwsgierige IJslander

De schaapskudde.....ja zo ziet de hei er toch wel mooi paars uit.

Een grazend schaap. Dit was de laatste wee van augustus, de hei was al op wat plekken uitgebloeid.

De boom laat zien dat de herfst eraan komt.

Een pad, kronkelend door een paars met bruin landschap.

De hond van de schaapsherder mocht even voor mij poseren.

En de Ijslanders kun je echt overal tegen komen, ook midden op het wandelpad. Dan maak ik even plaats om het dier voorbij te laten.

Dichtbij huis ben ik ook op zoek gegaan naar de bloeiende heide, maar het viel tegen. Zowel op het Rozendaalse heideterrein als op de Terletse heide waren wel wat plukjes paars, maar niet een uitgebreid paars tapijt zoals op de Posbank.

Paadje op de Terletse heide

Een Schotse stier stond daar alleen tussen de heidepollen. Hij keek slechts even om en ging daarna weer verder grazen.

Tot slot nog twee collages van wandelingen die ik maakte buiten de Veluwezoom.

Met de fiets naar Terlet voor een rondje Terletse heide.

Wandeling bij Oud Reemst, waar de heide er niet veel beter uit zag dan op de Veluwezoom.

Helaas was deze zomer niet goed voor de hei. Hopelijk kunnen de struiken zich herstellen en zien we volgend jaar weer een mooi aaneengesloten paars landschap. Dan mag het voorjaar en de zomer van 2027 wel een stuk natter worden dan afgelopen zomer.