Voorjaar, mijn favoriete seizoen

 Vanaf half maart is het wat mijn fotografie betreft hoogseizoen. Er is zoveel te zien en te beleven buiten. De ontluikende natuur met het frisse groen, de eerste voorjaarsbloemen, de vogels die luid zingend hun gebied innemen en de voorjaarsvlinders. 

Roodborsttapuit op de bloeiende brem (Veluwezoom, bij de Posbank)

~~~

Ik ben veel op pad geweest, vooral in mijn nieuwe woonomgeving (rond Arnhem) want ik had deze maanden nog niet meegemaakt hier. Vanaf half maart tot eind mei moet ik soms echt kiezen wat ik wil fotograferen, gewoon omdat er zoveel is te zien. Ik had ook nog wat gebieden te ontdekken en dan kost alles net wat meer tijd. Van de vele uitstapjes en foto's hier een selectie die ik wel blogwaardig vind. Want ik blijf natuurlijk kritisch kijken naar de resultaten.

Even terug in de tijd. In maart stonden er volop krokussen, zo ook bij ons in de straat, op een groenstrook waar ik afgelopen herfst vliegenzwammen fotografeerde. Leuk om zo dichtbij huis te kunnen fotograferen.

Boerenkrokus 

In Park Sonsbeek stond een grasveld helemaal vol met krokussen...en dan is het zoeken naar die ene krokus die net even uitsteekt. Het was hier echt door de krokussen de krokus niet meer zien.

De krokussen zijn nog niet uitgebloeid of de bosanemoontjes dienen zich aan.

Ook hier had ik een plekje op loopafstand, maar het was niet het bosanemoontjes paradijs zoals ik kende bij Kasteel Oud Poelgeest.

Creatief met scherptediepte.....

En met een boterhamzakje voor de soft focus om dat ene bloemetje.

Als maart verder vordert, komt de tijd van de vogels. Ik heb een leuk gebiedje in de buurt waar ik tussen eind maart en half april wat foto's kon maken van verschillende vogeltjes.

Rietgors mannetje

Blauwborst mannetje zingt uit volle borst. Ze waren goed te horen, maar lastig te fotograferen omdat ze zangposten kozen op een afstand van het wandelpad.

Maar soms zitten ze iets dichterbij te zingen.

De baardmannetjes lieten zich goed horen, maar zie ze dan nog maar eens in de dikke rietkraag. Goed luisteren, vaak langzaam lopen en veel stilstaan.....dan heb je wel eens geluk dat een baardmannetje wat dichterbij komt.

Ook de baardmanvrouw liet zich vlak langs het pad zien.

Blauwborst, weer op afstand tussen het riet....half april

Inmiddels is ook de fitis weer terug om te broeden. Deze fitis liet zich goed horen..en zien.

In ditzelfde natuurgebiedje komen ook de visdiefjes. En soms heb je geluk dat ze precies boven jou hangen om te kijken of ze een visje uit het water kunne pakken. 

En ook de rietzangers zitten hier volop. Luid zingend, maar ook weer moeilijk te fotograferen.

Naast de rietzanger heb ik in mei ook de kleine karrekiet en de snor gehoord. De vogels hebben inmiddels jongen dus binnekort ga ik weer een dagje op pad in dit gebied.

Na de vogels ben ik mij gaan richten op de vlinders. Met als voornaamste wenssoort voor de maand april....het oranjetipje.

Oranjetip mannetje op een pinksterbloem. Ik ben 2 keer in de vroege ochtend op zoek gegaan. Wel pinksterbloemen, geen vlindertje. Ach volgend jaar nieuwe kansen. Ik weet nu wat locaties waar ik vroeg kan zijn.

Het was lastig, het licht was vaak heel hard in april. Maar ik was ook vooral aan het ontdekken...waar zijn pinksterbloemen, waar komen de vlinders erop....en dan hopelijk volgend jaar op de vroege ochtend meer geluk.

Oranjetip vrouwtje ging laag in het gras zitten, maar ik kon haar wel goed van dichtbij fotograferen.

De naam oranjetipje is vangwege de oranje vleugelpunten bij het mannetje. Het vrouwtje heeft deze niet en is vaak te verwarren met andere witjes.

Klein geaderd witje op de bloem waar ik het oranjetipje wilde hebben. Natuur laat zich niet sturen, dus ik geniet gewoon van de momenten die zich aandienen.

Het groentje is een kleine vlinder die vooral in het oosten van het land voorkomt. Toevallig ook op een heideveld dichtbij huis. Op loopafstand van thuis kon ik dit leuke vlindertje goed fotograferen. Hier de beste foto. Omdat het nogal hard waaide zaten ze vaak in de beschutting.

En tot slot nog de zandhagedissen. Ik zag ze ook op de Veluwe, maar kon ze niet zo mooi fotograferen als in de Waterleidingduinen. Dus toen ik daar begin mei weer was, had ik echt mijn zinnen gezet op deze soort.

Mevrouw hagedis zegt Aaaa, of vond het gewoon saai.

Mevrouw zandhagedis

Meneer zandhagedis

En ik had geluk met dit vosje in de duinen.

Vanaf volgende week gaan de temperaraturen weer omhoog, dan ga ik hier in de omgeving weer op zoek naar vlinders en in het leuke vogelgebied kijken of er al jonge baardmannetjes en blauwborstjes zijn. Mei is ook nog een heerlijke maand om te fotograferen, maar voor je het weet is het mooie voorjaar voorbij en zitten we weer in de droge warme zomer.... Dus nog even genieten.

Een heel klein beetje lente op de Veluwe

 Na de mooie winterse januari maand, werd het in februari weer van dat oer Hollandse kwakkel winterweer. Niet koud, vaak grijs en af en toe veel wind. Maar zo nu en dan waren er ook al wat lentekriebels. Natuurlijk ging ik in mijn nieuwe omgeving weer op zoek naar mooie natuurmomenten.

Schotse Hooglander op het Rozendaalse Veld

Februari

Het was vaak mistig, maar het levert wel leuke sfeerbeelden op.  Op de Veluwezoom......

...of de Terletse Heide

In park Sonsbeek stonden heel veel krokussen, maar met het grijze weer zat alles nog dicht.

En even kwam de winter terug met een klein beetje sneeuw, half februari.

Op de Rijkerswoerdse Plas, tussen Arnhem en Elst, verbleven een aantal dagen 2 Chileense Flamingo's. Vanaf het strandje kon je ze goed fotograferen want ze zaten op korte afstand.

Het duurde een paar uur voordat ze wakker waren. Geduld was hier echt wel even nodig. Maar uiteindelijk kwamen ze in beweging en kon ik nog wat leuke foto's maken. De vogels zijn een week gebleven en daarna vertrokken. Waarschijnlijk waren ze op doortocht naar hun broedgebied in Duitsland, net over de grens (Zwillbrock).

Als dierenfotograaf wordt ik nu al blij als ik een Schotse Hooglander tegenkom tijdens een wandeling. In de Waterleidingduinen ben ik jarenlang verwend met de herten en de vosjes. Tegenwoordig is het daar ook heel anders.....geen vos meer te bekennen en de herten zijn ook nog op 1 hand te tellen.

Het Rozendaalse veld is een prachtig stukje natuur en....op loopafstand van huis.

Maart

Begin maart stonden de krokussen wel helemaal open. Deze zullen in mijn volgende blog, met bloemetjes, bijtjes en vlinders nog aan bod komen.

Zodra in maart de temperatuur even boven de 15 graden komt, krijgen de heikikkers het in hun bol. De mannetjes kleuren blauw (slechts enkele dagen) en de paartijd is aangebroken. 

Ik mocht met een bevriende fotograaf mee naar een mooie plek waar je de kikkers kon fotograferen. Het was wel een rommelig poeltje, maar je kan ook niet alles hebben. Ik had nu eindelijk de blauwe kikkers.

En dan zie je tijdens een wandeling ook nog een zwarte specht

En een bosuil

Muurhagedis. Deze had ik nog nooit gezien. Hij zat hier niet op een heel fotogenieke plek en ik moest ook midden op een spoorwegovergang gaan staan om de foto te maken. Maar wel weer een leuke soort.

In maart was er een korte periode met lente achtige temperaturen. Dan worden ook de slangen wakker, zoals de ringslang.

Deze ringslang kwam even mooi in beeld en met wat geluk had ik de foto waarbij hij zijn tongetje uitsteekt. Een ringslang is niet giftig. Ik heb de foto's wel van afstand, met tele zoom gemaakt.

De ringslangen leven in het water maar komen op land om zich op te warmen, vaak op een struik of boomstronk nabij het water waar hij leeft.

Maart is de maand van de paddentrek. Op de Veluwezoom zag ik op een warme lentedag heel veel padden op het pad. Ook een paar op het naastgelegen fietspad, die ik maar even naar de kant toe heb gedirigeerd want er wordt daar best hard gefietst.

En als dank steekt hij (of zij) de tong naar mij uit.

Dubbeldekker. Het mannetje zit boven op het vrouwtje en laat zich door haar vervoeren. De vrouwtjes pad is een stuk groter dan het mannetje.

Park Lingezegen (in Elst) is mijn nieuwe vogel hotspot, waar ik nabij Leiden de Poelgeest Polders en de Munnikenpolder had, heb ik nu hier een gebied gevonden met veel water en riet.

De kleine zilverreiger

En de grote zilverreiger

Een mooie fuut

Futenbalts....of toch niet. Hier bleef het bij heel even kopschudden en vervolgens gingen ze ieder hun weg.

Ook hier komen de grutto's in de grote waterplas om op te vetten na hun reis uit Afrika. Helaas voor mooie foto's zaten ze te ver weg.

De rietgors liet zich goed horen....en zien.

En in maart komen ook de blauwborsten weer terug in Nederland om te broeden. De mannetjes zingen al aardig in de hoge toppen. Deze zat weer net te ver weg, maar goed om te weten dat ze in dit gebied zitten. Bij fotografie heb je altijd geduld nodig, en niet alles is meteen goed. Soms moet ik wel 3 of 4 keer terug. Maar dat is niet erg, want het is een mooi gebied waar veel te zien is.

Tenslotte nog de wandelingen op de Veluwezoom en Rozendaalse veld in collagevorm, anders wordt de blog echt veel te lang.

Veluws ommetje Rozendaalse Veld 

Veluwezoom van Rheden naar Velp via de Posbank (Herikhuizerveld) en Beekhuizen.

Rozendaalse bos (mistige ochtend) en Terletse heide (zonnige middag).

Rozendaalse bos en heide

Als ik zo de foto's terugkijk bedenk ik mij weer hoe mooi ik nu woon met bos en heide op loopafstand. Ik hoop de komende tijd weer mooie plekken te ontdekken voor vlinders, hagedissen en andere dieren. En zou het mij nu ook eens lukken zwijntjes of edelherten tegen te komen? 

De volgende blog zal nog even doorgaan op de lentebodes 

die het voorjaar inluiden (krokus, bosanemoon en hopelijk ook veel vlinders).