zondag 15 november 2026

Paddenstoelen, herfstkleuren en uilen.

 Afgelopen 2 maanden stonden in het teken van de herfst. Eind september zag ik de eerste paddenstoelen en ik maakte er een projectje van om mooie vliegenzwammen te vinden. Die stonden uiteindelijk heel dicht bij huis, maar wel 2 weken later dan vorig jaar. Ook de mooie herfstkleuren waren zeker 2 weken later en de beuken waren half november nog steeds niet zo mooi gekleurd als vorig jaar. Met de komende onstuimige week zal er veel blad van de bomen waaien. Een ander herfstproject waren de uilen. Ik ben op zoek gegaan naar ransuilen en bosuilen en heb een paar mooie dieren gevonden.

De Beekhuizerbeek, een van mijn favoriete plekken in de herfst. Na een wat mistige ochtend kwam de zon door. De herfstkleuren moesten toen echt nog komen. Mist hoort ook bij de herfst en vind ik prachtig.

Eind september zag ik de eerste paddenstoelen, porseleinzwammen. Toevallig een van mijn favoriete soorten. Daarom wat extra aandacht voor deze soort. Op de heuvelachtige beukenlaan vanaf Dieren naar Paviljoen de Posbank ligt veel dood oud hout, en daar zit het soms vol met zwammetjes.

Close up van een porseleinzwam.

Kammetjesstekelzwam. Niet eens een heel mooie zwam, maar wel een zeldzame soort. Op de Veluwezoom.

Een andere favoriet van mij is de amethistzwam. Ik zag ze op verschillende plekken, en kon deze goed fotograferen, tussen het mos op een boomstronk.

Deze parelstuifzwammen zag ik op het landgoed Hemelseberg, bij Oosterbeek. Ze stonden precies in het licht in het verder donkere bos. De setting trof ik zo aan, compleet met beukennoot.

Het donkere bos, met hier en daar een varen in de spotlight.

De fotogenieke waterval (Hemelseberg)


De vliegenzwam mag in dit blog niet ontbreken. Deze foto maakte ik op 13 november op de Veluwezoom.

En deze stond gewoon in onze wijk. In de middenberm van een drukke weg. Samen met nog zeker 25 andere vliegenzwammen, die helaas tussen het hele hoge gras stonden. Op deze foto zie je ook nog twee andere zwammen, parelameniet.

In het Rozendaalse bos kwam ik begin november ook een paar mooie vliegenzwammen tegen.
tussen half oktober en half november zag ik heel veel vliegenzwammen, ook tijdens de wandelingen met Jeroen. Maar de meesten stonden in hoog gras, waren nog heel klein of juist al over de top. Het is dan ook wel geluk hebben om een vliegenzwam tegen te komen die precies in het juiste stadium zit. De groei gaat snel, van duivelsei tot halfvergane zwam duurt iets meer dan een week.

Herfstsfeer

Zonneharpen, maar nog groene beuken, eind oktober

In november hadden we een paar mistige dagen, dat heeft ook wel wat.

De mist bleef hangen.....

......de hele dag. Deze foto maakte ik van het gouveneurshuisje in park Zypendael.

Na de regenbui leken de kleuren er toch meer uit te komen.



De uitbundinge herfstkleuren zijn er dit jaar niet zo mooi als vorig jaar. Maar dat wil niet zeggen dat ik heb genoten van deze heerlijke periode. Vaak rustig weer, soms mist of bewolking, maar ook vaak wat zon. En veel paddenstoelen. Die horen toch echt bij de herfst.

Een kleine, aangevreten vliegenzwam. 
Ik zag er een vliegje op zitten en heb mijn macrolens gepakt om steeds meer in te zoomen op het vliegje.

Uilen
Sinds ik niet meer in de buurt van de AWD woon (damherten en vossen), ben ik op zoek gegaan naar dieren die ik hier in de omgeving kan vinden. Zo wist ik bosuilen bij mij in de buurt en ben ik ook een keer samen met 2 bevriende fotografen op uilen safari geweest.

Kiekeboe

Ransuil in een nog niet zo verkleurde kastanjeboom. Een week later was misschien mooier met de herfstkleuren. Wacht je te lang, dan zijn de bomen kaal en de uilen vertrokken naar nabij gelegen naaldbomen. 



Mijn favoriete bosuiltje (nou ja, een van de twee favorieten)

Schattig bosuiltje

Bosuiltje in diepe slaap. Maar wel met de beuken verkleurd in hun mooie herfsttinten.

Wat een geluk dat ik deze mooie ransuil zo vrij kon fotograferen. En de bladeren waren op en top herfst. Missie geslaagd.

Wat zijn het toch mooie dieren.

In een andere boom zat nog een uil. Ze hielden de omgeving goed in de gaten. 

Mijn andere favoriete bosuil. Waar hij vorig jaar was omgeven door gele blaadjes waren de beuken nog steeds niet verkleurd. 

Het uiltje werd wakker toen het ineens heel hard ging waaien gevolgd door een flinke regenbui. Na de bui verdween de wind en ging het uiltje weer slapen.

Een overzichtje van een aantal paddenstoelen die ik heb gezien en gefotografeerd. En dan heb ik nog heel veel foto's niet gedeeld. 

Het blog is weer veel te lang geworden. En dan heb ik mij nog ingehouden met de uilen foto's. December is altijd een rustige maand op fotografiegebied. Of het moet gaan sneeuwen. Ik heb nog geen idee wat ik die maand ga doen wat fotografie betreft, waar ik voor oktober en november een duidelijk doel had. Misschien nog een keertje richting de kust voor zeehondjes en strandvogeltjes. Of de waterleidingduinen, want de wilde zwanen staan nog wel op mijn wensenlijstje voor dit jaar.

zaterdag 3 oktober 2026

Veluwse dieren

 Wie mijn blog al langer volgt weet dat ik het allerliefst dieren fotografeer. In de Waterleidingduinen was dat voor mij niet zo moeilijk, dieren zijn daar altijd. En dan bedoel ik niet alleen herten en vossen, maar ook de vele watervogels (ook in de winter) en dan de libellen en vlinders in de zomer.

Op de Veluwe is het toch wel een grotere uitdaging om dieren te fotograferen, vooral zoogdieren. Ik had toch een beeld bij de Veluwe dat je op elke wandeling wel een keer een ree, hert of wild zwijn zou gaan tegenkomen. Maar de praktijk is anders, waarschijnlijk ook door de wolf......wild is heel lastig te spotten.

Toch heb ik afgelopen maanden wild gezien. De foto's zijn geen topfoto's maar wel mooie waarnemingen. Want het is ook de natuurbeleving die het bijzonder maakt.

Mijn eerste wilde zwijn in het wild (Kroondomeinen). Na bijna een hele dag wandelen in het gebied hadden we nog steeds geen zwijn gezien. Tot een man aan wie we de weg vroegen ons erop wees dat er op een bepaalde plek langs het fietspad een hele groep zwijnen was.

Verstopt maar toch niet helemaal.

Er waren ook kleine zwijntjes (frislingen) met hun pyjama vachtje.

Dit dagje Kroondomeinen kon ik met iemand mee met de auto. Anders was het niet te doen, want OV komt lang niet overal op de Veluwe.

De Veluwezoom is wel goed per OV te bereiken. En ik ben in juli een paar keer tot in de avond gebleven. Zo zag ik vanaf het wild uitkijkpunt Herikhuizen een groep edelhert mannetjes, zeer schuw, ze bleven tegen de bosrand staan.


De zwijnen waren daar tegelijkertijd en kwamen het veld op rennen.

Staartje omhoog

De hele familie ging in bad.

Een andere avond op diezelfde plek, twee zeugen met hun kleintjes.




En een jong edelhert.

Ik was op 1 van die avonden op weg naar station Rheden om de trein terug naar huis te nemen, toen ik ineens iets het pad zag oversteken.....een kat dacht ik. Toch even inzoomen en wat zag ik daar: Boommarter! Wauw. Op het moment dat ik op nummer 1 inzoomde en afdrukte kwam er een tweede. Het ging allemaal heel snel, er kwam nog een derde en zo verdwenen ze achter een hek. Wat een bijzonder moment.


Nog even terug naar eind Juni, toen ik mijn eerste vliegend hert kon fotograferen. Ergens op de Veluwe, maar heel lastig om daar een mooie foto te maken. In zwartwit kwam het nog best leuk uit. Het zijn echt enorm grote kevers.

Een andere leuke waarneming was de grauwe klauwier, die had ik ook nog niet eerder gezien.

Dit mannetje zat op een bekende locatie waar ze ook broeden.

Maar leuker was dat ik een paar weken later zelf een klauwier (vrouw) vond op een nog onbekende locatie. 
Ook de man was aanwezig.

Deze foto's zijn niet zomaar van 1 wandeling, er zijn heel veel uren wandelen aan vooraf gegaan. Alle pogingen waarin ik op zoek was en geen wild zag, zie je niet in dit overzicht. Het komt niet zomaar aanwaaien, het is veel tijd investeren en heel veel een gebied bezoeken. 

En soms kan het een keertje, met een beetje geluk, wel makkelijk. Bij Het Aardhuis.


Ruik ik hindes.......



Vanuit de kijkhut konden we de herten goed zien, en eentje kwam even heel nieuwsgierig dichtbij.

Hindes met een kalf



Van een afstandje keken ze toe.

Ik ben er inmiddels wel achter dat ik vroeg in de ochtend of wat later op de dag moet zijn om wild te zien. Ik wandel meestal gewoon overdag en zie dan wel genoeg sporen (pootafdrukjes, wroetsporen van zwijnen en ook wolvendrollen)....maar de dieren houden zich overdag schuil. Toch ben ik blij dat ik nu op de Veluwe ook wat wild heb gezien. En hopelijk ga ik de komende jaren meer plekjes ontdekken waar ik herten en zwijnen kan zien.