donderdag 15 februari 2018

Amsterdamse waterleidingduinen: Februari (1) Wintergasten en wintervacht


Eindelijk begon de winter 2017-2018 ook echt een beetje op winter te lijken. Nachtvorst, koud en zonnig weer.  Op 7 en 10 februari was ik in de waterleidingduinen en wat heb ik genoten, de wintergasten mooi kunnen fotograferen en wat zijn de vossen nu mooi met hun volle, dikke wintervacht. Ik vrees dat deze blog weer veel te lang gaat worden, want kiezen is nog steeds iets wat ik lastig vind.....


Na lange tijd zag ik dit jonge vosje weer, wat is ze groot geworden, en mooi



Winterse speldenprikjes, het was een heldere nacht met een droge lucht en wind uit het oosten. Dan is de kans op rijp niet groot, dus dit kleine beetje op de doornappel zaaddoos was het enige echt winterse tintje op deze mooie dag.



Pluisjes in het riet in het mooie ochtendlicht.




Begroeting tussen het jonge vosje en een van de moervossen.




Het is altijd genieten om in alle rust het gedrag van de vosjes te bekijken en vast te leggen.




Nogmaals het mooie jonge vosje




Een cadeautje, de klapekster die vanuit een verder gelegen boom naar je toe komt vliegen en in de dichtstbijzijnde boom gaat zitten. Ook nog eens met een strakblauwe lucht erbij, zo heb ik deze mooie wintergast nog niet eerder kunnen fotograferen.



Nog eentje van de klapekster




Op deze stralende woensdag (wat was ik blij dat ik deze dag vrij kon krijgen) heb ik vooral de vosjes gefotografeerd, later die week zou ik nog een keer terug gaan voor de watervogels.




Dit was mijn mooiste foto van de dag en wellicht wel van de maand februari.  Van een afstandje, laag bij de grond en op het moment afgedrukt dat het vosje omkeek. Blij mee...



Relaxed vosje, dat zelfde vosje van de foto hierboven ging iets later lekker liggen. Gelukkig bleven ook de andere aanwezige fotografen op afstand en dan zie je meteen dat de vos op zijn gemak is. Vaak tref ik het anders aan, mensen die met hun telelenzen achter de vossen aan blijven rennen, waardoor je aan de dieren al ziet dat ze niet happy zijn. Dan loop ik door want dat opjagen vind ik helemaal niet leuk om te zien.




En weer een begroeting, ik zou dit eigenlijk moeten filmen, want de geluiden die ze dan maken zijn ook leuk om te horen..



En zo gaat langzaam de zon onder en moesten wij ons na deze foto haasten naar de uitgang. Wat een heerlijke dag.....


Zaterdag 10 februari beloofde ook weer een mooie dag te worden, dus na al die verregende vrije dagen in december en januari was ik er heel erg aan toe om veel naar buiten te gaan, en dan het liefst naar mijn favoriete gebied..


Toen ik aankwam regende het een beetje, maar het duurde niet lang of de zon begon uitbundig te schijnen.



Koolmeesje



Landschapje



Deze dag ging ik voor de wintergasten, de waterspreeuw kon ik deze keer niet vinden dus ik wandelde verder naar het infiltratie gebied, de Zwanenplas..waar altijd wel watervogels te vinden zijn, zoals deze brilduiker, er zat wel wat riet in de weg, maar zo dichtbij heb ik ze niet vaak.



De brilduikers hebben al de lentekriebels, dit baltsende mannetje heeft toch wel de interesse van het vrouwtje gewekt dat achter hem aan komt.

Er zaten veel brilduikers die baltsgedrag vertoonden, maar helaas vielen die foto's tegen en kwamen niet door de blogselectie.


De krooneenden had ik deze winter nog niet gezien, dus ik was heel blij dat ik ze vond, en dit keer niet midden op de plas, maar redelijk aan de kant, zodat ik er een paar aardige foto's van kon maken, een laag standpunt is hier niet mogelijk want dat wil ik natuurlijk het liefst.



Maar dit is ook mooi, man en vrouw krooneend bij elkaar. De mannetjes zijn zo mooi met die rode kop, en zeker als de zon erop schijnt is het prachtig roodbruin.


Samen onderweg



En nog een keer de krooneend man.



Heel veel tafeleenden, bijna allemaal rustend / slapend



Op het groot Zwarteveld komt het ruig haarmos weer te voorschijn, het is nog heel erg klein, maar straks zie je daar op het veld een oranje gloed van deze haarmos spore kapsels. En de volgende keren ga ik zeker hier weer wat foto's van maken.



Tenslotte nog een koolmees. Ik hoopte nog op een goudhaantje en kramsvogels, maar die kon ik niet vastleggen, maar wie weet komt dat de volgende keer, de winter is nog niet voorbij.


Ik kan alleen maar zeggen dat ik deze twee dagen enorm heb genoten. Hier wordt ik blij van en het geeft energie. Gelukkig lijkt het komende tijd nog even aangenaam winterweer te blijven dus ik hoop snel weer de duinen in te kunnen......wie weet tref ik het dan met goudhaantje en kramsvogel.

dinsdag 6 februari 2018

Katwijk aan zee

In de winterperiode kom ik graag op het strand. Het is dan natuurlijk een stuk rustiger dan in de zomer en ik hoop ook op leuke vogeltjes langs de vloedlijn of bij de uitwatering.
Hieronder een impressie van een paar bezoekjes aan het Katwijkse strand.


De eerste serie foto's is nog van december 2017, op een mistige vrijdagmiddag viel het niet mee om de vogels te fotograferen

 De drieteenstrandloper, het beestje was razendsnel en door de mist (weinig licht) kon ik geen hele snelle sluitertijden halen zonder te hoog te gaan in de ISO. dus deze foto was de enige redelijke, die wel in mijn blog mocht.



Mooie spiegelingen.



De jonge zilvermeeuw kijkt nog wat bedenkelijk naar zijn hapje, even later pakte hij het op en vloog ermee weg.


Heel even trok de mist op





 Omdat de vogels het een beetje lieten afweten, ben ik maar op zoek gegaan naar andere dingen op het strand...zoals dit veertje....waar net het zonnetje op viel.

Maar na een opklaring van een kwartiertje trok het weer helemaal dicht en werd het ook nog behoorlijk koud. Ik besloot richting de bus te lopen. Toch altijd even lekker , zo'n strandwandeling.


Half januari werd het op vrijdagmiddag wel aardig weer, dus besloot ik weer even richting strand te gaan.


Restanten van de storm van een dag eerder, ik moet zeggen dat ik het verder heel erg vond meevallen in Katwijk. Bijna geen opgewaaide zandduinen, geen zeesterren, geen bergen met schelpen en gelukkig ook geen rommel en troep wat vaak vanuit zee het strand op waait.



Er stond nog steeds een stevige bries, dus perfect voor deze kitesurfer.



Eindelijk was er weer eens blauwe lucht te zien, na weken van 80 tinten grijs, kwam er nu een tintje blauw bij.


Bij de uitwatering probeer ik altijd wat te fotograferen met de stenen die daar liggen op de voorgrond, dit kan alleen bij laag water, want bij vloed verdwijnen de stenen onder water.






Meeuw in vlucht, een uitdaging



En nog een poging, heel lastig hoor, die vliegende vogels fotograferen.





Zicht op Noordwijk




Schelpje



En nog een schelpje, maar dan zonder zonnetje erop.










Het kerkje van Katwijk, altijd mooi te fotograferen vanaf het strand












Het is toch elke keer weer heerlijk om even uit te waaien op het strand, en ik hoop de komende maanden, voordat de badgasten er weer zijn, nog een paar keer op het strand te wandelen.