zaterdag 23 september 2023

Blog inspiratie dip

 Inmiddels hebben we de zomer achter de rug, die gelukkig niet zo lang en heet is geweest, en dienen de eerste herfst tekenen zich aan. Ondertussen is mijn laatste blog alweer een maand geleden geplaatst.

Ik heb een serieuze blog dip. Totaal geen inspiratie en ik kon mij er afgelopen weken ook niet toe zetten. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet heb gefotografeerd. Ik ben, zelfs op de warmste dagen ( maar dan heel vroeg in de ochtend), lekker de natuur in geweest en heb ook heel aardige beelden weten te maken van alles wat ik tegen kwam.

In het warme september weekend kon ik in de vroege ochtend dichtbij huis het landkaartje fotograferen

Als ik dan geen zin heb om een blog te schrijven, is de eerste vraag die ik mijzelf stel: Voor wie doe ik het? Voor wie maak ik de blogs met mijn natuurfoto's voorzien van een leuk verhaaltje? In de eerste plaats voor mijzelf!

De enige kleine (formaat duimnagel) boomkikker die ik deze zomer kon fotograferen.

Ik lees nog regelmatig mijn oude blogs terug, en vaak komen dan ook de herinneringen aan die fotomomenten terug, wat vaak een glimlach op mijn gezicht tovert.

ijsvogel mannetje, altijd fijn als ze even op een mooie plek gaan zitten en wat langer stil zitten.

En die glimlachmomentjes verzamel ik dan in mijn blog. En natuurlijk vind ik het leuk als mijn blog door anderen gelezen wordt, en nog leuker als mensen een berichtje achterlaten. Maar zowel bloggen als reageren op andere blogs moet niet als verplichting gaan voelen. 

Parnasia in de waterleidingduinen. Gelukkig zag ik deze zomer best veel van deze plantjes.

En afgelopen weken had ik regelmatig de gedachten, oei.....ik moet weer een blog maken, het is er weer tijd voor, maar ik heb totaal geen inspiratie. En reageren, ja wil ik wel doen, maar ik heb al een week voor mijn werk achter de computer gezeten en ga nu liever even lekker naar buiten.

Landkaartje ondervleugels, wat een prachtige tekening.

Nog even terug naar dat hele warme septemberweekend. Ik had een tip gekregen van een plek, op 15 minuten fietsen, waar meerdere landkaartjes zaten. De volgende ochtend ging ik op zoek en inderdaad waren er daar een drietal aanwezig. Twee al behoorlijk afgevlogen maar wel heel goed meewerkende modellen die lang stil bleven zitten en er ook niet meteen vandoor gingen wanneer ik voorzichtig dichterbij kwam. Hier was ik wel blij mee, want mijn laatste landkaartje had ik in 2018 hier in het westen gefotografeerd.


Schaapjes op het fietspad in zeer dichte mist

Datzelfde weekend werd er mist voorspeld. Dus ik stapte in alle vroegte ( toen nog half zeven) op de fiets om in de polder te fotograferen...Rond zonsopkomst bij de molens was het plan. Maar het was zo mistig dat de molen niet eens te zien was. En de schaapjes op het fietspad zag ik ook pas op het laatste moment. Gelukkig fiets ik niet zo snel en kon ik  even afstappen om de knuffelende schaapjes op de foto zetten.


Druppels in het spinnenweb bij een mistige zonsopkomst.


En dat mistige sfeertje, had ook wel wat, zeker toen het zonnetje erbij kwam. De molens waren nog onzichtbaar, dus ik fietste terug  om op het fietspad weer een dier tegen te komen.

jonge fazant op het fietspad

Deze jonge fazant liep op het fietspad en liet mij lekker mijn foto's maken. De mist trok nu snel op en het mooie licht zou heel snel keihard worden. In de verte zag ik een wielrenner, die niet zo rustig fietste als ik. Dus ik heb de fazant even de graskant in gedirigeerd zodat hij veilig was voor de aanstormende wielrenner. Het werd warm dus ik ging naar huis.

zonsopkomst bij de molen van Hoogmade.


Een dag later, weer vroeg op pad want het zou wederom 30 graden worden. Na een warme kleffe nacht had ik er al op gerekend dat de molen wel zichtbaar was, omdat er helemaal geen mist was deze ochtend. Door de hoge luchtvochtigheid was het wel heel even een kleurrijke zonsopkomst voordat het een felgele bol werd.

Bruin blauwtje


Op de terugweg nog heel even langs de Munnikenpolder gefietst, weinig vogels en dit bruin blauwtje was de enige vlinder die ochtend.


Kleine vuurvlinder

In de Waterleidingduinen waren in september weer veel kleine vuurvlinders. Ook de heidelibellen waren in grote aantallen aanwezig.

rode heidelibel


Damhertjes die mij vanaf een heuveltje bekeken.

Mijn wandelingen in de Waterleidingduinen leveren altijd wel mooie momenten en mooie foto's op. En ook hier komt weer het blog inspiratie stukje: Weer dezelfde soort foto's, de bekende AWD hertjes en vosjes.


Vos in het mos


Maar de vosjes zijn leuk, grappig, fotogeniek...dus waarom zou ik ze dan niet in mijn blog zetten. Want bovenstaande foto is misschien fotografisch niet bijzonder, het was wel een ochtend dat dit vosje even bij mij kwam kijken en later tussen de bemoste stronken ging liggen. Daar geniet ik van en dan is dat een glimlachmoment wanneer ik over 2 jaar deze blog terug lees.

vos in avondlicht



De herfstkleuren komen eraan

En toch probeer ik van de vosjes ook fotografisch mooie plaatjes te schieten. Met goed licht, fijne achtergronden. En dat viel deze zomer niet mee. Dus dan kan ik van dit soort plaatjes wel weer heel blij worden.

jonge vos in de duinen


De jonge vossen waren eigenlijk nog de enige vossen die ik zag, en ook zij zullen gaan verdwijnen als ze een eigen territorium gaan zoeken. Dit jonge vosje zag ik in augustus. Inmiddels is zij een volwassen vos die je nu overal in het gebied tegen kan komen.


jonge vos

Een andere jonge vos, van een andere moervos.... ook niet meer te onderscheiden van een volwassen vos.

Stoer

En dit stoere damhert staat klaar voor de bronst, het gewei is geveegd, het hert is al behoorlijk breed geworden, sterk genoeg voor de bronst straks in oktober. De herfstkleuren beginnen te komen.

Voor mij is de herfst, naast de lente, een mooi seizoen. De veranderingen in de natuur, de kleuren, de geuren...paddenstoelen, mistige ochtenden. Het zat al een beetje in deze blog waar de zomer overgaat in de herfst. 

Ondertussen blijf ik gewoon genieten in de natuur, wandelend en fotograferend en ondertussen denk ik na over mijn blogs. Wil ik een verslag doen van een wandeling? Wil ik per blog een thema kiezen, zoals ik dit jaar al een paar keer gedaan heb. Of ga ik per maand een selectie van mijn foto's plaatsen met daarbij het verhaal, het fotomoment, het geluksmoment en dus...het glimlachmoment.

Dan hoop ik in ieder geval in de volgende blog, in welke vorm dan ook, veel glimlachjes tevoorschijn te toveren.


zaterdag 26 augustus 2023

Vlinders en libellen 2023

 Het was geen best vlinderjaar, en ook de libellen waren minder aanwezig dan voorgaande jaren. Toch heb ik van beide soorten weer wat foto's kunnen maken die het delen in deze blog waard zijn.


Viervlek, de vroegst vliegende libel soort.


Parende icarusblauwtjes



Het uitsluipen van een overlibel. Dit hele proces duurde ruim een uur.


Gewone oeverlibel vrouw


grote keizerlibel


Walstropijlstaart. Wat zijn ze vliegensvlug. In tegenstelling tot veel andere vlinders, drinken pijlstaarten de nectar vliegend. Ze wapperen heel snel met hun vleugels terwijl ze met hun roltong de nectar op slurpen.


Kleine parelmoervlinder



vuurlibel vrouw


Vuurlibel man


Groot dikkopje


Sint Jansvlinder




Kleine vuurvlinder



grote vos (bewijsplaatje), deze vlinder is juist vaker gezien dit jaar, ik heb hem 1 maal mogen vastleggen in de Waterleidingduinen.


Keizersmantel (m), gelukkig nog steeds veel te zien in de duinen, en nu ook daarbuiten. Ik vond de aantallen wel aanmerkelijk kleiner dan voorgaande jaren.


Klein koolwitje


Juffer in zonnedauw


juffer op varen


Geen vlinder of libel maar wel een mooi hommeltje, op de blauwe knoop in Park Cronesteyn. Op deze blauwe knoop zaten veel bijen en hommels maar ook hier waren de vlinders zeer schaars. Daar waar het eerdere jaren altijd vol zat met vlinders op deze bloemen.


In augustus waren er heel erg veel heidelibellen in de AWD.



Atalanta, in tegenstelling tot de dagpauwoog, ook de hele zomer wel gezien, maar geen grote aantallen. De atalanta is nog tot in de herfst te zien.


Ik heb dit jaar echt minder vlinders gezien. Geen enkele kleine vos, een enkele dagpauwoog en weinig citroenvlinders en tot nu toe geen distelvlinders. 

De bewijsplaatjes van een middagje heemtuin in Leiderdorp, knal hard licht en druk fladderende vlinders met lelijke drukke achtergronden. Atalanta, bruin zandoogje, wegvliegend boomblauwtje, dagpauwoog, in het midden een bij, weer atalanta, gehakkelde aurelia, citroenvlinder en klein koolwitje.



De argusvlinder, een soort waar het landelijk slecht mee gaat, heb ik wel veel gezien in de waterleidingduinen, maar dit vlindertje gaat vaak laag bij de grond met gesloten vleugels zitten. Hier zat ie op grote afstand op een omgevallen boomstam, samen met een wegvliegende heidelibel. 

Een soort die er wel heel vaak was.....de daas.


Als ze mij in de buurt van zonnedauw lastigvallen en bijten, dan hebben ze pech, met een flinke mep belanden ze dan in het vlees etende plantje. Deze is er nog zelf uitgeklommen ging er vandoor. Gelukkig geen wraakzuchtig type.

Conclusie: de zomer was voor de vlinders niet zo best, met name de natte julimaand was niet goed denk ik. Andere jaren was dit toch wel de vlinder maand. Langzaam gaan we over naar de herfst, maar er zijn soorten die in september nog rondfladderen, dus wie weet ga ik er nog wel wat zien de komende tijd.

zondag 30 juli 2023

Amsterdamse Waterleidingduinen: zomer met twee gezichten

 Los van de jonge vosjes serie, heb ik sinds mei geen foto's uit de waterleidingduinen meer geplaatst.

Hoogste tijd voor een blogje met foto's vanaf eind mei, juni en juli. De zomer die begon met de warmte en droogte in juni, gevolgd door een voor mij heerlijke maand juli. Die juli maand zorgde wel dat het aantal vlinders dat ik heb gefotografeerd bijzonder laag is. Daarom bewaar ik de vlinders en libellen voor een volgende blog, gecombineerd met vlinders die ik dichtbij huis heb gezien.


De zandhagedisman, altijd mooi om tegen te komen. De vrouw heb ik ook gezien maar geen mooie foto van haar kunnen maken



Een witte kwikstaart op de meidoorn, deze vogel bleef braaf zitten zodat ik van redelijk dichtbij wat foto's kon maken




Blauwborstman die bijna van zijn takje af waaide


De jonkies moesten gevoerd worden. Blauwborst man kwam steeds op dezelfde plek terug met allerlei hapjes.

Altijd leuk om te zien, baby zwaantje op de rug van een van de ouders. Helaas lastig fotograferen met lelijk tegenlicht. En een halve zwaan. Maar het is zo wel een lief plaatje.




Dit is ook een lief plaatje. Kusje voor de baas.

~~~~

Naast vlinders en libellen is het in de zomer ook de tijd voor leuke, mooie en ook minder leuke insekten.

De harkwesp, ik vind ze leuk en ik vind ze ook mooi. Het is geweldig om ze van dichtbij te bekijken als ze aan het graven zijn. Dat gaat razendsnel. Dat is wel te zien aan het zand op de foto achter deze wesp. Dit is overigens een wesp die wel zoemt maar niet steekt.


De grote groene sabelsprinkhaan. Op een dag dat het alweer hard waaide..... Hij heeft enorme sprieten op zijn kop. Die vallen bijna altijd buiten beeld, omdat ik nou eenmaal focus op de ogen. en met een macrolens past het dan gewoon niet.



Nog meer macro werk. Dit was tot nu toe de enige boomkikker die ik deze zomer heb gezien.


Wel veel gezien: De tijgerspin. Dit is het vrouwtje, zij is groter en opvallender dan de man. En ik vind ze mooi. Ze zitten stil in hun web en doen niks in tegenstelling tot dazen en wespen. Een aantal gemene prikken van deze krengen opgelopen. Dit zijn voor mij de minder leuke insekten.

Natuurlijk zag ik wel vlinders, waaronder de mooie keizersmantel, en libellen... Maar daar wil ik een aparte blog aan gaan besteden in augustus. Want ik hoop in die maand toch nog wat meer fladderaars te zien.

~~~~~~

En dan nu naar het hoofdstuk Fluffy


Portret van een jonge vos


Zandneusje


Zen


Jonge vosjes worden groot, het gaat zo snel

En een van mijn favoriete foto's van de jonge vosjes van deze zomer.....


De volwassen vossen lieten zich soms ook even zien, maar niet meer zo vaak als een paar jaar geleden. Het is echt geluk hebben om een vos tegen te komen.

Moervos


En jonge rekel. Dit was een van de jonge vosjes van vorig jaar. Inmiddels volwassen en een prachtige man geworden.


in juni en juli worden de damhert kalfjes geboren. Helaas heb ik ze maar weinig gespot. Deze pubers zijn al wat groter. Heel erg op hun hoede.



De damhertmannen verliezen in april hun gewei.  Meteen daarna groeit het nieuwe bastgewei. Hier nog een klein geweitje bij deze volwassen man.


Onderweg kom ik regelmatig een mooie hertenman tegen op het pad.


En in juli is het bastgewei alweer bijna volgroeid. 

De drie musketiers. Ze kwamen zo mijn richting op lopen. Links een spitser met een klein geweitje.

De zomer is op de helft. Augustus staat voor de deur, mijn minst favoriete maand, maar als het net zo wisselvallig wordt als juli, hoor je mij niet klagen. Hoop nog wel wat vlinders aan mijn lijstje toe te voegen, want sommige soorten heb in nog nauwelijks of helemaal niet gezien.