Vakantievaria: natuur in eigen land

Vanaf 24 mei had ik ruim anderhalve week vakantie. Het weekend van 25 mei waren Jeroen en ik in het mooie Zuid-Limburg. De dagen ervoor en erna had ik vrij, maar moest Jeroen werken. Ik heb op die dagen ook een aantal uitstapjes gemaakt: Oostvaardersplassen, Amelisweerd, Waterleidingduinen en hier in de directe omgeving. 

Omdat het aantal blogs anders wel erg groot wordt plaats ik in deze blog foto's van Limburg, OVP en Amelisweerd. 

Oostvaardersplassen, 24 mei

Witte kwikstaart op het bruggetje richting de Driehoek.

Klein vogeltje, groot geluid.....het winterkoninkje was overal te horen.

Stoer konikspaard

Die dag hadden we een fotografie doel......dat was helaas niet gelukt en is ook de reden dat ik verder niet zoveel foto's heb gemaakt.

Bij het Oostvaardersveld zagen we nog deze twee grote zilverreigers

Daar gaat weer een visje.

Weekendje Vijlen: Warm en onweer

We verbleven dit keer in Vijlen, in het mooie kleinschalige parkje Reevalis (Landal). Wat een uitzicht.

En 's morgens heel vroeg zit dat er zo uit....genieten. Daar sta je dan in alle vroegte en hoor je alleen de leeuweriken, geelgors en een enkele merel...en verder niets dan stilte, optrekkende mist en de opkomende zon.

We maakten in de ochtenden (zowel zaterdag als zondag) een mooie wandeling in de directe omgeving van het park. Een aantal wandelingen beginnen ook vlakbij het bungalowpark en met de Spazierkarte die ze daar verkopen kun je makkelijk wandelingen aan elkaar knopen en combineren.

Het mooie heuvellandschap. 

Helaas waren ook deze vakantie de vlinders en libellen de grote afwezigen. Die had ik hier in het zuiden toch wel meer verwacht, maar ook de mooie weides vol bloemen ontbraken.

Zondagmorgen, wij vertrokken vroeg, in alle rust....tegen de middag waren we terug en de wolkjes op deze foto beloofden niet veel goeds.....

En daar was de onweersbui......

De temperatuur ging van 27 naar 19 graden. Flinke donder en bliksem, veel regen maar gelukkig geen hagel of wateroverlast op onze locatie. Vanuit het huisje konden we het natuurgeweld mooi vastleggen zonder nat te worden.

Op zaterdagmiddag  liep de wandeling door het mooie Vijlenerbos wat anders dan verwacht. Er was een mountainbike wedstrijd "Limburgs Mooiste" en het wandelpad was smal, maar was tevens ook mountenbike route....dus diverse keren opzij moeten springen. In de omgeving van boshut  "het Hijgend Hert " was het zo druk dat er maar 1 ding op zat, wegwezen en een keer op een doordeweekse dag terug komen voor de boswandeling daar.

Tijdens de wandelingen rond Vijlen staken we diverse kleine beekjes over. Ik hoopte daar de weidebeek of bosbeekjuffer te fotograferen....maar helaas, op 1 vliegend exemplaar heb ik ze daar niet gezien.

Maar de weidebeekjuffers kreeg ik later in mijn vakantie wel voor de lens, in de omgeving van het landgoed Amelisweerd zitten er diverse langs de Vecht. Op deze dag zagen we alleen maar mannetjes weidebeekjuffers.....maar wat zijn ze mooi.

En tijdens mijn fietstochtje door de polder, voordat de zoveelste onweersbui zou losbarsten, had ik nog een mooie 1 op 1 met een grutto.

Zo rustig op een paaltje

op 1 poot

zich niets van mij aantrekkend

Hij reageerde alleen op geluiden van andere grutto's

of een roepende vogel in de lucht. Meer daarover in mijn volgende blog over de Natuur rond Leiden.

Een heerlijke vakantie waarbij ik dagelijks buiten ben geweest en ook bijna iedere dag mooie foto's heb kunnen maken. Ik bedenk mij bij het maken van de blogs hoe mooi ons eigen land is, zoveel te zien. Nog niet eens alles bezocht wat ik in die anderhalve week wilde (Veluwe).  
En deze keer waren de temperaturen toch echt wel vakantietemperaturen, soms was het zelfs te warm en zonnig (nee hoor , verder klaag ik niet). Maar ik heb genoten!

Natuur rond Leiden: voorjaar

In het voorjaar is er ook dichtbij huis steeds meer te beleven. Waar ik in de wintermaanden vooral in de waterleidingduinen ben om te fotograferen, ga ik vanaf februari ook steeds vaker op de fiets in de omgeving van Leiden kijken wat de natuur te bieden heeft.

In februari werd het dan toch winter. Op een zonnige donderdag pakte ik de fiets richting Lentevreugd, bij Wassenaar. Op de heenweg had ik de oostenwind mee. Oh, wat viel dat tegen op de terug weg, een koude snijdende tegenwind...oh ja..het was toch winter.

Het fotograferen bij Lentevreugd viel een beetje tegen. De stralend zonnige dag met een strakblauwe lucht zorgde ook voor keihard licht, zelfs op een winterochtend in februari. Maar deze grazende Hooglander hoort gewoon bij Lentevreugd en mag daarom toch in de blog.

Ik had gehoord dat er een koniksveulentje was, hier het veulen met haar moeder.

En nog even het schattige veulentje alleen. Ik heb ooit mooiere foto's gemaakt in dit gebied (2016  en 2017) , ook van de veulentjes. Er was nu nog maar 1 veulen, maar een aantal merries waren drachtig dus er zouden vast nog meer jonkies komen. Er zou ook een Hooglander kalfje moeten zijn, maar die kon ik niet vinden...

De dieren stonden allemaal een beetje op verkeerde plekken, en met het harde licht hield ik weinig foto's over. Gelukkig was daar nog een mooie kramsvogel...die de ochtend een beetje goed maakte, want nog niet eerder heb ik de kramsvogel zo mooi vrij voor de lens gehad.

De kramsvogel is een wintergast die vanaf oktober / november in Nederland te zien is, ze eten bessen en zijn dol op de duindoornbessen. Als er tot ver in de winter nog bessen aan de struiken zitten, zijn deze gaan gisten en zit er alcohol in. Kramsvogels kunnen dan ook dronken worden van het eten van deze bessen. Heb het nog niet meegemaakt, een dronken kramsvogel (of merel, lijster of andere bessen eter)

Wat ook in het voorjaar weer voorbij komt....de sneeuwklokjes en krokusjes. Na mijn bezoekje aan Lentevreugd fietste ik naar Warmond om daar bij Kasteel Oud Poelgeest sneeuwklokjes te fotograferen.

Tja, ik kon er niet zo inkomen, de bloemetjes fotografie is toch een vak apart. Ik vind het heel leuk maar heb er niet zoveel geduld voor als voor de dieren, daar kan ik zo uren bij een dier zitten (zolang het dier er niet vandoor gaat) en probeer ik van alles met standpunt, belichting , scherpte diepte maar bij de bloemen lukte mij dat niet.

Dan maar een registerend plaatje van de krokus en dan weer door naar het volgende plekje dat ik deze dag bezocht.

En aan het eind van de middag nog even kijken bij de Polders Poelgeest...

Canadese ganzen

Slobeend (m)

Nog geen grutto's, die zouden er bij mijn volgende bezoek wel zijn....

Toen de kou weer uit het land verdreven was, heb ik nog een poging ondernomen met de sneeuwklokjes, aangevuld met krokussen....

Beetje gewoontjes.....

Dit was het toch net niet....

Ohh, de zon is te fel, zelfs op de ochtend.......

De merel zat zo leuk tussen de krokussen, ja....ik heb gewoon een dier nodig om leuke foto's te maken.

Ik ging naar een andere locatie met meer bomen en minder hondenstront, in de hoop daar wat  inspiratie te vinden. Ik had de tijd, want ik had de hele vrijdag hiervoor uitgetrokken. En net toen ik dacht dat het echt niets ging worden kwamen de bijtjes, de een na de ander bezocht de krokussen om nectar te verzamelen.

 Ik had ineens een onderwerp: een bij op een krokus of...een vliegende bij.... (macro voorzetlens erop gezet en nu geduld hebben tot de bij op die ene bloem gaat zitten.

Nu vond ik deze bij-op-bloem toch een beetje gewoontjes, dus ik ging de uitdaging aan...

een vliegende bij en een krokus in 1 foto.

Dat viel nog niet mee, deze bij kwam aanvliegen maar vloog door naar een volgende bloem.

Ik bleef bij dezelfde krokus omdat die regelmatig door een bij bezocht werd, het zou dan toch een keer moeten lukken. Ik was vaak te laat, dus geen bij op de foto, een halve bij, een onscherpe bij.....

tot het ineens raak was......

Yess, dit wilde ik....

Even later nog hetzelfde gedaan, maar zonder macro lens en  ingezoomd (telezoom)

Ziet er dan weer heel anders uit.

 En toen lukte het mij toch nog om 1 redelijke sneeuwklokjes foto te fotograferen.

Deze dag heeft mij wel aan het denken gezet.

Het is een beetje ingebakken bij natuur fotografen: in februari de sneeuwklokjes, dan de krokussen, gevolgd door de bosanemoontjes en dan de daslook ect.......ieder jaar weer.

En ik vind het ook best leuk, maar terug kijkend op deze ochtend heb ik het meeste plezier beleeft aan de bij -op -bloem oefening. 

Dus volgend jaar...gewoon doen wat ik het allerleukst vind: dieren.......en of daar nu wel of geen bloemen bij zijn, dat zie ik tegen die tijd wel weer.

En over dieren gesproken, deze luidruchtige vogels trokken mijn aandacht.....duidelijk de lente in hun bol, en ja we hadden het toch over de bloemen en de bijtjes dus.....

Na de ochtend bij de bloemen fietste ik even door naar Polders Poelgeest, dat leverde geen geweldige foto's op, maar wel de eerste grutto's van dit jaar gezien, midden op de plas (veerpolder) zaten er honderden, een klein groepje zat wat dichterbij, maar voor de echt mooie plaatjes moet ik nog een keertje terug.

Deze foto's zijn gemaakt op 22 februari en 9 maart. De komende tijd zullen er weer wat meer blogjes uit eigen omgeving komen want de maanden maart, april en mei zijn leuke maanden op fotografie gebied........

Lentevreugd bij Wassenaar

Het is toch altijd even een stukje fietsen voordat je in de Randstad een leuk stukje natuur hebt gevonden. Een van de gebiedjes op fietsafstand van Leiden is Lentevreugd aan de rand van Wassenaar.

Op donderdag 16 februari stapte ik op de fiets richting dit gebiedje. Viel toch een beetje tegen, het was grijs weer en het waaide harder dan ik dacht. Ik hoopte dat er al veulens van de Konikspaarden waren, vorig jaar had ik die eind februari gefotografeerd.

Ja hoor, een van de paarden had al een veulen.

Zo lief, moeder Konikspaard met haar kleine veulen. Ik heb geen idee hoe jong het beestje was.

Nog zo'n schattig plaatje.

De kleine was moe en ging er even bij liggen in het stro bij de voederplaats.

Portretje van het veulen.

Er moet ook af en toe wat gedronken worden.

De Schotten waren er ook. Deze dame poseerde even voor ons terwijl de kudde al naar voren was gelopen. Even later volgde zij ook.

Stoer

Lekker door het water banjeren

Wat een lieffie, het kleine Schotse Hooglandertje, ook al voorzien met van de  onaardige oorbellen. Koe 1395, wie weet zie ik je de volgende keer weer.

Ik kwam bekenden tegen en samen liepen we verder richting de ingang /uitgang.  Daar kregen we gezelschap, de kudde stond ons nieuwsgierig te bekijken en leken wel te poseren.

En vlak na deze foto werd het ineens mistig, het ging echt heel snel. In een mum van tijd was het een klein wereldje rond Lentevreugd.

Maar het gaf wel weer mogelijkheden op fotografie gebied.

Koetjes in de mist

De Schotse Hooglander voor de karakteristieke Lentevreugd bomen.

De mist nodigde uit het gebied weer in te gaan, want de Konikspaarden in een mistig sfeertje.....kan best mooi zijn.

Wat een geluk,de paarden kwamen gewoon onze kant op.

 En ook moeder met het veulentje was van de partij

Onderonsje

Zo anders als een uur eerder , toen het zonnetje heel even door brak. Op het zonnige moment stonden de paarden vooral bij de voederplaats, dus daar heb ik nauwelijks foto's gemaakt.

Het koelde ook flink af door de mist, dus toen de paarden hadden gedronken en weer terug liepen het gebied in,was het voor mij tijd om naar huis te gaan.

En zo vermaakte ik mij een paar uur in een relatief klein gebiedje.  In het voorjaar zitten hier ook veel vogels, nu was het op 2 zilverreigers na erg stilletjes.  De komende weken worden er vast nog meer kleintjes geboren, dus wie weet zit er binnenkort weer een bezoekje in.