Posts tonen met het label zandhagedis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zandhagedis. Alle posts tonen

zondag 17 mei 2026

Voorjaar, mijn favoriete seizoen

 Vanaf half maart is het wat mijn fotografie betreft hoogseizoen. Er is zoveel te zien en te beleven buiten. De ontluikende natuur met het frisse groen, de eerste voorjaarsbloemen, de vogels die luid zingend hun gebied innemen en de voorjaarsvlinders. 

Roodborsttapuit op de bloeiende brem (Veluwezoom, bij de Posbank)

~~~

Ik ben veel op pad geweest, vooral in mijn nieuwe woonomgeving (rond Arnhem) want ik had deze maanden nog niet meegemaakt hier. Vanaf half maart tot eind mei moet ik soms echt kiezen wat ik wil fotograferen, gewoon omdat er zoveel is te zien. Ik had ook nog wat gebieden te ontdekken en dan kost alles net wat meer tijd. Van de vele uitstapjes en foto's hier een selectie die ik wel blogwaardig vind. Want ik blijf natuurlijk kritisch kijken naar de resultaten.

Even terug in de tijd. In maart stonden er volop krokussen, zo ook bij ons in de straat, op een groenstrook waar ik afgelopen herfst vliegenzwammen fotografeerde. Leuk om zo dichtbij huis te kunnen fotograferen.

Boerenkrokus 

In Park Sonsbeek stond een grasveld helemaal vol met krokussen...en dan is het zoeken naar die ene krokus die net even uitsteekt. Het was hier echt door de krokussen de krokus niet meer zien.


De krokussen zijn nog niet uitgebloeid of de bosanemoontjes dienen zich aan.
Ook hier had ik een plekje op loopafstand, maar het was niet het bosanemoontjes paradijs zoals ik kende bij Kasteel Oud Poelgeest.

Creatief met scherptediepte.....

En met een boterhamzakje voor de soft focus om dat ene bloemetje.

Als maart verder vordert, komt de tijd van de vogels. Ik heb een leuk gebiedje in de buurt waar ik tussen eind maart en half april wat foto's kon maken van verschillende vogeltjes.

Rietgors mannetje

Blauwborst mannetje zingt uit volle borst. Ze waren goed te horen, maar lastig te fotograferen omdat ze zangposten kozen op een afstand van het wandelpad.

Maar soms zitten ze iets dichterbij te zingen.

De baardmannetjes lieten zich goed horen, maar zie ze dan nog maar eens in de dikke rietkraag. Goed luisteren, vaak langzaam lopen en veel stilstaan.....dan heb je wel eens geluk dat een baardmannetje wat dichterbij komt.

Ook de baardmanvrouw liet zich vlak langs het pad zien.


Blauwborst, weer op afstand tussen het riet....half april

Inmiddels is ook de fitis weer terug om te broeden. Deze fitis liet zich goed horen..en zien.

In ditzelfde natuurgebiedje komen ook de visdiefjes. En soms heb je geluk dat ze precies boven jou hangen om te kijken of ze een visje uit het water kunne pakken. 

En ook de rietzangers zitten hier volop. Luid zingend, maar ook weer moeilijk te fotograferen.

Naast de rietzanger heb ik in mei ook de kleine karrekiet en de snor gehoord. De vogels hebben inmiddels jongen dus binnekort ga ik weer een dagje op pad in dit gebied.

Na de vogels ben ik mij gaan richten op de vlinders. Met als voornaamste wenssoort voor de maand april....het oranjetipje.

Oranjetip mannetje op een pinksterbloem. Ik ben 2 keer in de vroege ochtend op zoek gegaan. Wel pinksterbloemen, geen vlindertje. Ach volgend jaar nieuwe kansen. Ik weet nu wat locaties waar ik vroeg kan zijn.


Het was lastig, het licht was vaak heel hard in april. Maar ik was ook vooral aan het ontdekken...waar zijn pinksterbloemen, waar komen de vlinders erop....en dan hopelijk volgend jaar op de vroege ochtend meer geluk.

Oranjetip vrouwtje ging laag in het gras zitten, maar ik kon haar wel goed van dichtbij fotograferen.

De naam oranjetipje is vangwege de oranje vleugelpunten bij het mannetje. Het vrouwtje heeft deze niet en is vaak te verwarren met andere witjes.


Klein geaderd witje op de bloem waar ik het oranjetipje wilde hebben. Natuur laat zich niet sturen, dus ik geniet gewoon van de momenten die zich aandienen.

Het groentje is een kleine vlinder die vooral in het oosten van het land voorkomt. Toevallig ook op een heideveld dichtbij huis. Op loopafstand van thuis kon ik dit leuke vlindertje goed fotograferen. Hier de beste foto. Omdat het nogal hard waaide zaten ze vaak in de beschutting.

En tot slot nog de zandhagedissen. Ik zag ze ook op de Veluwe, maar kon ze niet zo mooi fotograferen als in de Waterleidingduinen. Dus toen ik daar begin mei weer was, had ik echt mijn zinnen gezet op deze soort.

Mevrouw hagedis zegt Aaaa, of vond het gewoon saai.

Mevrouw zandhagedis

Meneer zandhagedis

En ik had geluk met dit vosje in de duinen.


Vanaf volgende week gaan de temperaraturen weer omhoog, dan ga ik hier in de omgeving weer op zoek naar vlinders en in het leuke vogelgebied kijken of er al jonge baardmannetjes en blauwborstjes zijn. Mei is ook nog een heerlijke maand om te fotograferen, maar voor je het weet is het mooie voorjaar voorbij en zitten we weer in de droge warme zomer.... Dus nog even genieten.

vrijdag 6 juni 2025

Fotografie Wensenlijstje voorjaar

 Het is voorjaar. Mijn favoriete seizoen. De ontluikende natuur en de nog aangename temperaturen maken dat ik soms echt keuzestress heb van welk onderwerp ik ga opzoeken om te fotograferen. Opzoeken, dat zeg ik bewust, want, zoals ik al eerder in een blog schreef, bij natuurfotografie komt het niet op een presenteerblaadje. Soms fiets je meerdere keren voor niets de polder in of wandel je een hele dag zonder maar 1 gewenste foto.

Wat had ik dan zoal op mijn wensenlijstje: Voor april waren dat blauwborst, oranjetipje, daslook, jonge gansjes, eendjes, grutto's. En voor mei nog een keer de grutto's, zandhagedissen, uitsluipende libellen en de meikever.

De blauwborst, een van mijn wenssoorten.

Hieronder het resultaat:

Begin april, toen het een keer niet hard waaide, maakte ik een fietstocht door de Boterhuispolder in Leiderdorp. Deze haasjes zaten niet ver van het fietspand in het hoge gras.


Vlak langs het fietspad liep deze grutto dame langs de slootkant te foerageren. Ik stapte heel langzaam af, ging door mijn knieƫn en probeerde, al laag blijvend iets dichterbij te komen.

Iets verderop zat meneer grutto en herhaalde ik hetzelfde truucje om wat dichterbij te komen.

In de Munnikenpolder, op ongeveer 10 minuutjes fietsen waren blauwborsten gezien, dus vanuit de andere polder fietste ik door naar dit plekje. En goed dat ik de zang van de blauwborst herken, want hij zat eerst goed verstopt in het riet. Heel even zat hij vrij, maar hield zich toen stil.

Later zat hij iets hoger te ze zingen. Wat een prachtige vogel.




Een andere wenssoort voor april was het oranje tipje. Tja, die zie ik de laatste jaren niet zoveel meer in de omgeving van Leiden. Dit vrouwtje zat op een zonovergoten middag even stil. Een mannetje was daar ook aan het fladderen, maar ik kreeg geen kans die te fotograferen. Een paar dagen later teug gegaan en weer zag ik ze fladderen. 

Dit jaar zag ik heel veel landkaartjes, op de plek waar ik ook de oranjetipjes zag, vlogen zeker een tiental landkaartjes, voorjaarsgeneratie. Die had ik jaren niet meer gezien in park Cronesteijn in Leiden. Ik was blij.

Ik besloot de volgende ochtend terug te gaan naar de plek waar ik ze had gezien.....

Tja......de beelden zeggen genoeg. De grote foto was de avond dat ik de vlinders zag, ook veel landkaartjes, witjes en boomblauwtjes....een dag later in alle vroegte, toen de temperatuur net boven de 10 graden was trof ik platgemaaide bloemen aan, en de maaimachine was nog niet klaar. Zo jammer. Weg vlinders, weg afgezette eitjes (ook de brandnetels, waardplanten, waren weggemaaid).
Behoorlijk chagrijnig ging ik weer huiswaarts.


April is ook de maand van de daslook en in park Cronesteijn is er een plek waar het helemaal vol staat met dit plantje. Ik noem het daar dan ook even Daslook paradise.

Close up daslook.


Terug naar de polder waar inmiddels de rietzangers het hoogste lied zongen.


En bij ons om de hoek waren wat ganzenpaartjes die kleintjes hadden. Ze waren druk aan het grazen en constant door elkaar aan het waggelen. Dit kleine gansje zat even wat verder van de rest en wilde ook nog schattig kijken.

En zo heb ik de wenssoorten voor april allemaal gezien. Niet allemaal naar wens op de foto, want dat oranjetipje had ik anders willen zien. Maar de natuur laat zich niet dwingen, ik was al blij dat ik er weer een paar zag. En ook blij met veel vlinders dit voorjaar waaronder dus de landkaartjes.

Het is inmiddels mei....de tijd van de zandhagesissen en de libellen.

Echtpaar zandhagedis.

Meneer zandhagedis die net uit een donkere holte onder een boomstronk vandaan kwam om zich op te warmen in de voorjaars zon.


Vos in het avond zonnetje. Ik loop inmiddels al 15 jaar in de waterleidingduinen, maar dit voorjaar was het echt moeilijk om een vos te zien in de duinen. De vele afsluitingen rond burchten (waar ik wel begrip voor heb) zorgen ook dat de dieren minder zichtbaar zijn. 

Des te mooier is het om op weg naar de uitgang nog een mooie sunset vos foto te kunnen maken.


Nogmaals een zandhagedis man.

Viervlek libel


Knobbelzwaan in de polder

klein zwaantje


Deze haas zat pal naast het fietspad en ik kon gewoon een portret foto maken.



Tureluur op bruggetje...dichtbij maar met tegenlicht.


Scholekster op hekje....daar wilde ik de grutto, maar die had geen zin om te poseren.


En de koeien keken toe.

Op die vroege zondagmorgen zag ik in de Boterhuispolder wel twee grutto's op een hek, maar weer heel ver en met tegenlicht. Lastig om daar wat moois van te maken.

En in tijden van AI heb ik bovenstaande foto voorzien van het verzoek: Maak van deze foto een sfeervolle foto met mist en een zonsopkomst. 

En dan is dit het resultaat.  Best leuk, maar ik heb geen voldoening van een AI gegenereerde foto, ik hoop ooit zelf nog zo'n foto te maken.

Mei is inmiddels voorbij en op de uitsluipende libel na, heb ik ook dit wensenlijstje aardig kunnen vastleggen. De meikever fotografeerde ik dan wel in juni, maar mag deze blog afsluiten, omdat deze ook op het lijstje stond.


De meikevers die ik heb gefotografeerd waren allemaal vrouwtjes. Dat zie ik aan de kleinere waaiers met maar 6 antennes. Mannetjes hebben grotere waaiers op hun kop en 7 sprieten per waaier.

Close up met macro voorzetlens.....best een monstertje zo.

Tot slot:

En om de blog niet nog langer te maken heb ik  een link naar een serie die ik eind maart maakte van de Siberische grondeekhoorns.

Meer dan 30 foto's, ik vind het wat veel voor 1 blog, maar het is ook een samenvatting van twee maanden en ook nog de 2 maanden dat er op fotografiegebied ontzettend veel te zien is. Dus ik heb keuzes gemaakt in wat ik laat zien hier, want ik had nog veel meer foto's.  Misschien toch weer wat vaker een blogje maken.....