dinsdag 18 juli 2017

Weekendje Veluwe: omgeving Kootwijk

 Half juni zijn Jeroen en ik een lang weekend naar een huisje geweest aan de rand van natuurgebied Kootwijkerzand. Vanuit het huisje wandelden we direct het natuur gebied in waar we op zowel zaterdag als zondag een lange wandeling maakten. Terug in het huisje konden we genieten van een eekhoorntje en een aantal vogeltjes die op het door ons neergelegde voer af kwamen.





Op zaterdag was het zwaar bewolkt maar met een aangename 22 graden was het perfect wandelweer. We kozen voor deze dag een rondwandeling van 16 kilometer, met een aanlooproute van ruim 2 km rond radio Kootwijk.













Deze wandeling ging bijna alleen door open gebied, de hei staat nog niet in bloei, maar ik denk dat het hier in augustus en begin september toch wel mooi paars kan worden.




Ook al was het half juni, er vlogen nog wat meikevers rond




Ik had tijdens de wandelingen mijn compact cameraatje mee, zonder kantelbaar scherm, en dan merk je dat lage standpunts foto's een stuk lastiger worden. Dan maar van bovenaf, deze was ook nog eens erg beweeglijk.




De lange zandweg naar de bosrand waar wij uiteindelijk naar toe liepen. Het lopen door het zand werd op de duur toch wel zwaar, we waren echt blij dat het niet zonnig en warm was die dag




Nog een landschapje van onderweg.





Vingerhoedskruid stond overal, verder was er weinig bloeiends te zien dus ook geen vlinders op onze wandeling. Wel vlogen er heel veel roodborsttapuitjes rond en graspiepers maar die krijg ik met het kleine cameraatje niet op de foto.


Terug bij het huisje besluit ik nog even met de grote  Lumix een ommetje te maken.



En even door de knieën te gaan voor deze zandloopkever, pas thuis op de PC zag ik het ieniemienie sprinkhaantje op de voorgrond.




Langzaam komt aan het einde van de dag de zon door die nog wel de donkere wolken beschijnt.
De volgende dag zou volop zonnig worden.






En kozen wij voor een wandeling door het bos. Onderweg op deze tocht van 18,6 kilometer maakte ik verder nauwelijks foto's en genoot ik van de mooie wandeling door de bossen rondom Kootwijk.
Met 28 graden en volop zon was het ook aanzienlijk warmer dan de dag ervoor.




Terug van de wandeling besloot ik aan het eind van de middag nog even richting zandverstuiving te gaan. Wat was het warm. Ik merkte meteen dat het op de zandvlakte enkele graden hoger was dan op de andere plekken, en ook vanaf het zand voelde ik de warmte door mijn schoenen heen omhoog komen.




Na een paar foto's vond ik het welletjes en wandelde terug naar het huisje waar het aangenaam koel was. 


Ik besloot de rest van de middag lekker voor het raam te gaan zitten en kijken wat er aan vogels nog langs de voeder plek kwam.



De gaai zette even zijn kuif op toen er een andere gaai in de buurt kwam




juveniele roodborst



merel man




koolmees

Ik geniet enorm van de vogeltjes, daar kan ik een hele dag naar kijken, maar mijn favoriet is toch wel het eekhoorntje....



Toen wij op vrijdag rond half 4 aankwamen heb ik meteen het voeder plekje gemaakt, met vogelpindakaas, nootjes en een paar hele walnoten. Binnen een uur kwam de eekhoorn al, een grappig diertje met nog maar aan  1 kant wat haartjes van de oorpluimen.  Deze raken ze in de zomer kwijt, in de winter krijgen ze weer de mooie pluimen.





Knabbelde wat aan de nootjes, at zelfs de vogelpindakaas en pakte toen de walnoot om die boven in de boom op te eten.




De dagen daarna hield de eekhoorn zich lang schuil. Onze buren zaten nogal lang buiten met 2 honden, waarvan 1 los.....daar was  Eekie niet zo blij mee. Pas toen de buren naar binnen gingen en dat was dus vaak rond een uurtje of half 9 in de avond, want het was mooi weer,  kwam de eekhoorn weer kijken.



Even vanaf grote hoogte inspecteren of het veilig is




Jawel er liggen nog lekkere hapjes....



 smullen maar







En met dit schattige eekhoorntje eindig ik de blog van ons weekendje weg. Het was weer genieten van de mooie omgeving, de rust en lekker ontspannen samen zijn, de tijd voor elkaar, mooie wandelingen en ook nog wat te beleven voor het huisje, wat wil je nog meer.



maandag 10 juli 2017

Jonge vosjes (2) in de Waterleidingduinen.

De maand mei stond voor mij in het teken van het fotograferen van jonge vosjes. Nadat ik in de eerste helft van mei al de jongen van twee moervossen had gevolgd, was er eind mei nog een andere moervos met jongen die weer voor hele mooie natuurmomenten heeft gezorgd.



We wisten de burcht, we wisten dat er welpjes waren, maar we moesten er toch even op wachten. Dan ben je heel blij als er ineens zo'n klein vosje naar buiten komt.





En niet veel later is daar de moeder vos en komt ook kleintje nummer twee naar buiten.




Ik heb geprobeerd de zogende welpjes op film vast te leggen.




Op de warme hemelvaartsdag zochten moeder en kind de schaduw op, het tweede welpje was de burcht in gegaan.


Het welpje lijkt sprekend op zijn moeder, helaas geen mooie foto vanwege het harde licht en de rommelige achtergrond, maar je kan ook niet alles hebben.





Welpje in het hoge gras..




Gesprekje tussen moeder en kind, altijd mooi om dit soort interactie momenten vast te kunnen leggen.




Genieten.....zo leuk om een welpje zo klein te kunnen fotograferen.





En ze vond het allemaal prima






Heel relaxed in het zonnetje






Lekker languit in het gras





Weer even de schaduw opzoeken







En er moet ook weer wat gedronken worden, maar moeder heeft daar niet veel zin in.





En daar ineens komt welpje nummer twee erbij





Er wordt even samen gespeeld, maar moeder vos maakt geluidjes, ze lijkt de welpjes te roepen.





Even stoeien met mama en dan.......





weer tijd voor melk, nu laat de moervos het wel toe.








Dit alles duurde misschien tien minuten, maar wat was het genieten en wat bijzonder om van zo dichtbij mee te maken.



Een week later liet 1 welpje zich maar heel eventjes zien...



Dus dit was de enige mooie foto van die dag (1 juni)





Eind juni had ik meer geluk, want toen ik aan kwam lopen was daar moeder vos met 1 welp.
En die was al flink gegroeid.














Maar nog steeds heel leuk.







Moeder en kind samen, het duurde even voordat ze elkaar opzochten, de moeder vos liep vaak weg van haar kleintje, het is duidelijk de tijd dat ze hun eigen weg moeten gaan vinden.




Maar toch nog even een intiem momentje



Kusje voor mama...





Soms zat het welpje op een mooi plekje zodat ik vanaf een laag standpunt een foto kon maken zonder dat het hoge gras het zicht belemmerde.




En ook deze avond was het genieten ......
De kleine verdween wel eens tussen het riet om er even later ineens weer uit tevoorschijn te komen.




 Moeder vos houdt alles goed in de gaten




Ik bleef foto's maken...







En dan verdwijnen moeder en kind zij aan zij in de richting van het riet. Voor mij een moment om verder te lopen. Ook deze avond leverde mij weer heel veel mooie momenten op. Eigenlijk is het niet over te brengen met de foto's, dit is gewoon geweldig om mee te maken.












En hiermee eindigt de lange blog met foto's van jonge vosjes. Ik realiseer mij dat ik dit jaar heel veel geluk heb om bij 2 burchten jonge vosjes te hebben gefotografeerd. Het zou best kunnen dat ik er nu weer 5 jaar op moet wachten, dus ik koester deze series en de mooie herinneringen.