Voorjaar, mijn favoriete seizoen

 Vanaf half maart is het wat mijn fotografie betreft hoogseizoen. Er is zoveel te zien en te beleven buiten. De ontluikende natuur met het frisse groen, de eerste voorjaarsbloemen, de vogels die luid zingend hun gebied innemen en de voorjaarsvlinders. 

Roodborsttapuit op de bloeiende brem (Veluwezoom, bij de Posbank)

~~~

Ik ben veel op pad geweest, vooral in mijn nieuwe woonomgeving (rond Arnhem) want ik had deze maanden nog niet meegemaakt hier. Vanaf half maart tot eind mei moet ik soms echt kiezen wat ik wil fotograferen, gewoon omdat er zoveel is te zien. Ik had ook nog wat gebieden te ontdekken en dan kost alles net wat meer tijd. Van de vele uitstapjes en foto's hier een selectie die ik wel blogwaardig vind. Want ik blijf natuurlijk kritisch kijken naar de resultaten.

Even terug in de tijd. In maart stonden er volop krokussen, zo ook bij ons in de straat, op een groenstrook waar ik afgelopen herfst vliegenzwammen fotografeerde. Leuk om zo dichtbij huis te kunnen fotograferen.

Boerenkrokus 

In Park Sonsbeek stond een grasveld helemaal vol met krokussen...en dan is het zoeken naar die ene krokus die net even uitsteekt. Het was hier echt door de krokussen de krokus niet meer zien.

De krokussen zijn nog niet uitgebloeid of de bosanemoontjes dienen zich aan.

Ook hier had ik een plekje op loopafstand, maar het was niet het bosanemoontjes paradijs zoals ik kende bij Kasteel Oud Poelgeest.

Creatief met scherptediepte.....

En met een boterhamzakje voor de soft focus om dat ene bloemetje.

Als maart verder vordert, komt de tijd van de vogels. Ik heb een leuk gebiedje in de buurt waar ik tussen eind maart en half april wat foto's kon maken van verschillende vogeltjes.

Rietgors mannetje

Blauwborst mannetje zingt uit volle borst. Ze waren goed te horen, maar lastig te fotograferen omdat ze zangposten kozen op een afstand van het wandelpad.

Maar soms zitten ze iets dichterbij te zingen.

De baardmannetjes lieten zich goed horen, maar zie ze dan nog maar eens in de dikke rietkraag. Goed luisteren, vaak langzaam lopen en veel stilstaan.....dan heb je wel eens geluk dat een baardmannetje wat dichterbij komt.

Ook de baardmanvrouw liet zich vlak langs het pad zien.

Blauwborst, weer op afstand tussen het riet....half april

Inmiddels is ook de fitis weer terug om te broeden. Deze fitis liet zich goed horen..en zien.

In ditzelfde natuurgebiedje komen ook de visdiefjes. En soms heb je geluk dat ze precies boven jou hangen om te kijken of ze een visje uit het water kunne pakken. 

En ook de rietzangers zitten hier volop. Luid zingend, maar ook weer moeilijk te fotograferen.

Naast de rietzanger heb ik in mei ook de kleine karrekiet en de snor gehoord. De vogels hebben inmiddels jongen dus binnekort ga ik weer een dagje op pad in dit gebied.

Na de vogels ben ik mij gaan richten op de vlinders. Met als voornaamste wenssoort voor de maand april....het oranjetipje.

Oranjetip mannetje op een pinksterbloem. Ik ben 2 keer in de vroege ochtend op zoek gegaan. Wel pinksterbloemen, geen vlindertje. Ach volgend jaar nieuwe kansen. Ik weet nu wat locaties waar ik vroeg kan zijn.

Het was lastig, het licht was vaak heel hard in april. Maar ik was ook vooral aan het ontdekken...waar zijn pinksterbloemen, waar komen de vlinders erop....en dan hopelijk volgend jaar op de vroege ochtend meer geluk.

Oranjetip vrouwtje ging laag in het gras zitten, maar ik kon haar wel goed van dichtbij fotograferen.

De naam oranjetipje is vangwege de oranje vleugelpunten bij het mannetje. Het vrouwtje heeft deze niet en is vaak te verwarren met andere witjes.

Klein geaderd witje op de bloem waar ik het oranjetipje wilde hebben. Natuur laat zich niet sturen, dus ik geniet gewoon van de momenten die zich aandienen.

Het groentje is een kleine vlinder die vooral in het oosten van het land voorkomt. Toevallig ook op een heideveld dichtbij huis. Op loopafstand van thuis kon ik dit leuke vlindertje goed fotograferen. Hier de beste foto. Omdat het nogal hard waaide zaten ze vaak in de beschutting.

En tot slot nog de zandhagedissen. Ik zag ze ook op de Veluwe, maar kon ze niet zo mooi fotograferen als in de Waterleidingduinen. Dus toen ik daar begin mei weer was, had ik echt mijn zinnen gezet op deze soort.

Mevrouw hagedis zegt Aaaa, of vond het gewoon saai.

Mevrouw zandhagedis

Meneer zandhagedis

En ik had geluk met dit vosje in de duinen.

Vanaf volgende week gaan de temperaraturen weer omhoog, dan ga ik hier in de omgeving weer op zoek naar vlinders en in het leuke vogelgebied kijken of er al jonge baardmannetjes en blauwborstjes zijn. Mei is ook nog een heerlijke maand om te fotograferen, maar voor je het weet is het mooie voorjaar voorbij en zitten we weer in de droge warme zomer.... Dus nog even genieten.