Zuidpier IJmuiden

Donderdag 21 maart. De eerste dag van de astronomische lente.

De weerberichten waren prima, windkracht 3 uit zuidwest, half tot geheel bewolkt.

Voor mij het weer om de Zuidpier van Ijmuiden te bezoeken.

Maar hoe anders was het.

Toen ik in Haarlem in de bus zat begon het te motregenen, en tijdens de busrit checkte ik motregenradar (had ik eerder moeten doen). een langgerekt miezergebied trok over de westkust.

En waar het in het zuiden en oosten van het land heerlijk zonnig lente weer was,  liep ik bijna in mijn eentje over het strand en de pier van IJmuiden....

Op zo'n dag is het daar toch wel een troosteloze boel...

Maar gelukkig wordt ik altijd blij als ik toch wat leuke vogeltjes tegenkom.

Drieteen strandloper heeft een hapje gevonden in de branding.

Nadat het groepje drieteenstrandlopers eerst tot twee keer toe was opgevlogen omdat loslopende honden erachteraan gingen, werd mijn geduld uiteindelijk beloond met een DTSje die zo druk was met eten, dat ie zich niet aan mij stoorde, ik koos een laag standpunt en schuifelde steeds wat dichterbij....tot ongeveer 3 meter. Ondertussen moest ik steeds mijn camera en lens droogmaken, want gemiezer kan ook veel nattigheid opleveren.

Op de pier was heel weinig te beleven, er waren zelfs bijna geen meeuwen.

Ook het aantal vissers was die dag op 1 hand te tellen.

De aalscholver droogt hier zijn verenkleed.....of het veel zin had weet ik niet want er kwam nog steeds nattigheid uit de lucht...

Ik ben nou eenmaal dol op die drieteenstrandlopers (DTSjes), ze zijn op het strand vaak supersnel. Dan rennen ze door de branding. Op de basaltblokken lijken ze toch wat rustiger, en staan ze soms even stil.

Een andere soort die ik erg mooi vind is de paarse strandloper.

Op het startblok, DTSjes en 1 bonte strandloper.....even later gingen ze er met zijn allen tegelijk vandoor.

Toch nog een meeuw

Portretje

De steenloper is een vaste pierbewoner. Omdat ik deze keer zo weinig soorten zag, stopte ik voor iedere steenloper. Tussen de foto's zaten  nog een paar hele aardige

En dan staat er ineens een steenloper vlak voor je neus.

Hij lijkt gewoon erom te vragen: "Mag ik ook op de foto?"

Er waren slechts een paar schaarse kortstondige droge momenten.

Na een paar uur was ik het dan ook zat.....en als je dan niets ziet....helemaal natgeregend bent, je camera onder je fleece vest hebt gestopt....dan is het zo'n eind lopen vanaf het eind van de pier terug.

De roodkeelduiker kwam ook nog langs, maar ik heb daar geen fatsoenlijke foto van kunnen maken, te ver , te weinig licht en hij keek weg om daarna onder te duiken. Bij betere omstandigheden was ik blijven wachten, maar nu wilde ik maar één ding.....naar huis...... en iets warms drinken.

Op weg naar de bushalte zag ik ineens een klein vogeltje op een hek zitten. Ik dacht zelf een roodstaart vrouw, maar welke? De gekraagde of de zwarte. Bij navraag bleek het toch een zwarte roodstaart vrouw. Dat is dan toch weer een mooie afsluiter.

Ondanks het gemiezer heb ik toch genoten van deze dag, want na 3 weken van storm en regen, kon ik eindelijk weer eens fotograferen.  Ik hoopte op meer soorten, waaronder de kanoeten die een paar dagen eerder waren gezien. Nu heb ik het plan om in april nog een keer te gaan, als de grote sternen, visdiefjes en meer andere soorten er ook zijn...want het blijft toch leuk, zo'n dagje naar de vogelboulevard.

Zuidpier en strand van Ijmuiden

Als je op het strand en de Zuidpier van Ijmuiden loopt, kom je naast de vissers , hondenuitlaters en wandelaars nog twee soorten mensen tegen. De vogelaar en de vogelfotograaf.

De vogelaar, meestal turend door een verrekijker, helemaal in extase bij het zien van een zwarte zee-eend, kilometers ver lijkt wel want zelfs door mijn verrekijker zijn het nog stipjes.

De vogelfotograaf ziet een steenloper, bovenop een van de mooiere rotsen, het licht valt precies goed en het water erachter geeft een mooie glinstering....De fotograaf wordt hier blij van...

"dat is toch gewoon een steenloper" zegt de vogelaar en is weer lyrisch over de overvliegende Jan Van Gent....veel te ver weg voor de fotograaf die dat ook zegt  "Al die speciale soorten zitten veel te ver voor een mooie foto, dan liever een gewone soort mooi op de foto"

(en dat valt nog niet eens mee). 

En zo kom ik op mijn foto's die ik op de Zuidpier en het strand maakte. Geen bijzondere soorten, maar wel leuke soorten.... met deze keer de hoofdrol voor de rosse grutto

Ik kwam het strand op en zag al meteen de rosse grutto tussen de drieteenstrandlopers.

Dan komt het erop aan om heel voorzichtig dichterbij te komen. Gelukkig waren er geen andere mensen en geen honden, dus kon ik als enige langzaam steeds een stapje verder, laag bij de grond en wachten zodra de vogels opkijken. Fourageren ze verder, schuif ik weer een metertje naar voren.

De rosse grutto was op zijn gemak en ik schuifelde langzaam dichterbij. 

De vogel vond het prima en begon wat te poetsen.

even krabben

En zelfs wat rusten.

Uiteindelijk was ik tot ongever 3 meter genaderd....en maakte deze foto, het licht was perfect , ik was wat gedraaid zodat de achtergrond ook mooier was....en maakte al vroeg op de dag deze foto waardoor mijn dag al niet meer stuk kon.

De rosse grutto ging weer staan dutten en ik ging weer naar achteren, even voorzichtig als hoe ik hem genaderd was.

In mijn ooghoek zag ik een paar drieteenstrandlopertjes langs de kustlijn rennen. Soms kwamen ze wat naar voren om tussen de schelpjes een hapje te zoeken.

even rekken en strekken...

En weer doorlopen..

Twee is natuurlijk nog leuker, ik wachtte even af wat ze gingen doen, maar ze kwamen niet dichterbij en renden links van mij weg....

Nog wat verderop, een groepje rustende strandlopertjes, en daarachter een jong zilvermeeuw.  Hier is het verschil in grootte goed te zien.

De pier op....zoals ik al schreef....geen bijzondere soorten, maar deze steenloper met daarachter het opspattende water vond ik toch wel leuk.

En bonte strandloper tussen de drieteenstrandlopers die op de rotsblokken aan het rusten waren.

Rustende drieteenstrandlopertjes

Altijd leuk, een paarse strandloper, ook al staat ie heel saai op en rotsblok te staan.

Een bijzondere ontmoeting op de pier met een jonge bontbekplevier. Ik heb deze soort wel regelmatig op het strand gezien, maar nog niet eerder op de pier

Een klein vogeltje, en de afstand was groot , maar toch leuk om deze soort hier vast te kunnen leggen.

De meeuwen zijn er altijd...

Deze keer niet schreeuwend, maar geeuwend.

Een krabbeltje 

Een andere meeuw had ook een krab te pakken



In het haventje kun je ook nog wel eens wat leuks aantreffen...

Een poetsende en spetterende zwaan

Een dodaars op de kant...

Een bezoekje aan de zuidpier levert meestal wel mooie momenten op. De foto's in deze blog zijn voornamelijk gemaakt op een bijna windstille zaterdag, 30 september.
Op 8 oktober ging ik nog een keer, samen met Henk. Hele andere omstandigheden, een zuidewestewind kracht 4, bijna geen vogels....












Het is dus nooit zeker wat je op het strand en op de pier aantreft. Daarbij moet je ook wel geluk hebben, zoals ik met de rosse grutto had. Die middag in okotber waren er kite surfers bezig, langs het strand, precies de hoek waar de vogels meestal fourageren en rusten. En zo hadden we die dag geen enkele vogel op het strand.  En met die wind is het op de pier ook niet altijd fijn, je kan zomaar nat worden van het opspattende water. De vogelaars zijn trouwens blij met dit soort omstandigheden, meer kans op bijzondere soorten die naar de kust gewaaid worden.....maar ja.....te ver weg voor de vogel fotograaf.

Zuidpier IJmuiden

In het voorjaar en najaar probeer ik altijd een keertje de Zuidpier en het strand van IJmuiden te bezoeken, tijdens de vogeltrek maak je altijd kans op leuke soorten. Helaas was het er voor mij niet eerder van gekomen, dus veel soorten zoals de rosse grutto waren al niet meer te zien. Wel leuk was een aantal sneeuwgorzen dat al een tijdje langs het strand van IJmuiden scharrelde dus die wilde ik wel graag op de foto vastleggen.

De dag begon erg mistig, maar het zou opklaren en redelijk zonnig worden. Gelukkig stond er nauwelijks wind, waardoor het bij een paar graden boven nul toch niet koud aanvoelde. Ik had mij wel warm aangekleed, want ik weet uit ervaring dat zo'n dag aan zee best fris kan worden, zeker als de zon weg gaat.

Op de pier wordt je bijna altijd verwelkomt door een bonte verzameling aan meeuwen. Deze meeuwen houden zich op in de buurt van de vissers die op de pier staan. Als de vissers er om een of andere reden niet zijn, zie je meteen veel minder meeuwen.

Deze steenloper had een klein visje van een visser gepakt of gekregen, en begon het op de rand van de pier op te peuzelen

Even kwam het zonnetje erbij en had ik de vogel in mooi licht, dat net niet te hard was..

Maar vanaf zee kwamen donkere wolken, aan het einde van de pier kletste het water soms hard op de rotsblokken. De meeuw kijkt hoe een golf tegen de blokken spat, en ik kijk naar de dreigende lucht.

En inderdaad, een klein buitje, maar het was niet meer dan wat gespetter dus het leek allemaal erger dan het uiteindelijk was.

Oeverpieper keek net om toen ik afdrukte....en ging er vandoor

Deze middag zat er heel veel paarse strandlopers op de pier. Vaak ben ik al blij als ik er eentje zie, ver op de rotsblokken, nu liepen ze in groepjes over de pier en waren niet eens zo schuw.

En zo kon ik de paarse strandloper op verschillende plekjes fotograferen, hier op een van de rotsblokken.

En op de gladde basalt blokken, waar blijkbaar door de hoge golven voedsel op terecht is gekomen, want deze paarse strandloper scharrelde over de blokken om hier en daar er iets vanaf te pikken.

De drieteenstrandlopers zijn altijd leuk, maar ze hebben een nadeel.....ze rennen altijd....

En soms staan ze dan toch even stil als ze op de bodem een hapje hebben gevonden...

In dit geval was die bodem een basalt blok, waar deze vogeltjes samen met de paarse strandlopers hun hapje bij elkaar scharrelden.

Maar je kan ook net doen of hij gewoon langs het strand loopt....

De verrassing van de dag..vlak langs de pier zag ik een zwart eendje zwemmen, ik zag meteen dat het geen aalscholver was, maar wat dan wel.......

Een zwarte zee-eend, mannetje. Dat is leuk. Deze soort heb ik nog nooit kunnen fotograferen, en zelfs slechts 1 keer eerder gezien vanaf de Brouwersdam, door een verrekijker, en dan nog als zwart stipje. En nu zwom het eendje op 5 meter van de pier.

Echt een mooie eend, vooral de snavel is apart, dat viel mij direct op toen ik hem zag.

Meeuwen blijf ik ook erg leuk vinden om te fotograferen, aan het einde van de middag kleurde de lucht wat roze. Op de achtergrond...Zandvoort aan Zee.

Eerder op de dag maakte ik nog een meeuwenportret van deze volwassen zilvermeeuw.

Geen bijzonder zonsondergang, de zon verdween achter de dikke wolk links boven zee. Wel grappig was de regenboog in het water op het midden van de foto, moeilijk te zien, maar wel bijzonder.

En de sneeuwgorzen......ik heb ze gezien, maar van afstand. Als ik in mijn eentje was had ik er zeker wel dichterbij kunnen komen, maar met meerdere fotografen waarvan er een rechtop lopend, zwaaiend met statief op de vogels af stiefelde......

dan kom je niet verder dan een bewijsplaatje (in de vergroting niet mooier).

Daar zitten ze dan, net voordat ze opvlogen. In de middag was ik de enige fotograaf, helaas was het licht al helemaal weg achter dikke wolken....en was het honden uitlaat tijd....dus ook deze poging mislukte, dit keer vlogen de vogels op omdat er een hond op af rende.

In 2012 had ik meer geluk, ook toen bij weinig licht, maar wel een sneeuwgors op een halve meter, en totaal niet schuw . Klik HIER voor het blogje hierover.

Maar ondanks de pech met de sneeuwgorzen heb ik genoten van zo'n dagje aan zee. De hele dag in de frisse buitenlucht en leuke momenten op de pier, dus mij hoor je niet klagen.