Herfstkleuren op de Hoge Veluwe

 Begin november zijn de herfstkleuren op zijn mooist. En dan wil ik wel graag richting de Veluwe om te fotograferen in de bossen die dan wel van goud lijken. Dit jaar had ik nog een reden om naar de Veluwe te gaan: mijn eervolle vermelding in de Roots fotowedstrijd, de foto van het vosje , zou daar tentoongesteld worden. Dat wilde ik natuurlijk wel graag zien.  De afspraak was gemaakt, een collega van mij, die ook fotografeert , wilde mee. Maar toen kwam de boodschap van Rutte: blijf zoveel mogelijk thuis. Oh jee, ik hou mij altijd wel aan de regels.....twijfel sloeg toe. Overleg..... konden we toch gaan? We doen het veilig, mondkapje in de auto, afstand houden in het park ( is allemaal buiten ).....dus op vrijdag 6 november vertrokken we naar de Hoge Veluwe om een heerlijke herfstdag te beleven. Genieten met een Grote G.

Best trots dat mijn foto tussen deze winnaars staat, toch uit 6500 inzendingen gekozen.

De tentoonstelling was in de landschapstuin naast het bezoekerscentrum. We wandelden de route langs alle prachtige foto's en zagen al snel mijn vosje

Daar staat ie dan

Ja, wel gaaf hoor om de door mij gemaakte foto zo groot te zien. 

En bij wijze van uitzondering wil ik zelf ook wel een keertje poseren. Met dank aan Astrid Smits voor het maken van de foto.

Maar het was een mooie herfstdag, bijna geen wind, een zonnetje....dus op naar de herfstkleuren.

En hoe kun je nu beter de Hoge Veluwe verkennen dan op een van de witte fietsen. 

Het was opvallend rustig in het park. Of het door de toespraak van Rutte eerder die week kwam, of omdat de bronst voorbij is, of omdat het gewoon een doordeweekse dag was.....ik heb het nog nooit zo rustig gezien op de Hoge Veluwe. (en ik was er blij mee)

Nu de herfstkleuren

Dat viel nog behoorlijk tegen. Al in de auto was het achter elkaar  "ohhh " en "ahhh, wat mooi". Wat een kleurenpracht. En ook fietsend door het park zagen we de prachtige kleuren in het zonlicht. Maar een mooie laan om dit te fotograferen , zagen we niet. De foto hierboven was wel een mooi boslaantje omgeven door prachtig kleurende bomen.

Maar meestal zagen we door de bomen het bos niet, was het een rommelige bedoeling en lukte het maar niet om die mooie herfstkleuren over te brengen in een foto.  Dit zou nog een hele uitdaging zijn voor  "Het perfecte plaatje". 

Jachtslot St. Hubertus, met een beetje spiegeling en iets van herfstkleuren. Het was een hele mooie dag, wat dus ook een hele saaie blauwe lucht geeft. Ik hoopte op mist en een waterig zonnetje....wat voor de foto's beter was. Maar ik klaag niet want het was een prachtige dag.

Na een lunch (eigen lunchpakketje) op het grasveld voor het jachtslot stapten we op de fiets om de route te vervolgen.

Nog steeds zoekende naar het perfecte herfstplaatje.....

Dit begint erop te lijken...

Het was al wat later op de dag, en in deze tijd van het jaar staat de zon al snel lager. Dat was meteen te merken aan het licht, dat zachter werd.

gouden blaadjes

En op het einde van de fietstocht maakte ik deze foto, waar ik wel tevreden over ben.

Het restaurant was open als take away....dus even wat lekkers gehaald en buiten opgegeten, voordat we in de auto stapten voor de afsluiter van de dag.....het Reemsterveld.

Beukenblaadjes in het laatste licht

Een bekende plek....wachten op.......

Ver weg op het veld liep deze stoere man...

Een groepje hindes, geen beste foto door de grote afstand....maar het is gewoon al geweldig om te zien.

De man heeft zijn dames gevonden. En terwijl de zon achter de heuvel verdwijnt moeten wij richting de uitgang want om vijf uur moet je uit het park zijn.

Een dag in de natuur, tussen de mooiste herfstkleuren, zoals je ze in het westen dus echt niet ziet, buiten eten,  lekker fietsen zonder last te hebben van tegenwind (waar ik een hekel aan heb)..en dan ook nog zo'n prachtige afsluiter.  Ik zit er echt over te denken om volgend jaar een midweekje Veluwe te boeken, om dan iedere dag te genieten van de mooie herfstkleuren. Maar ja...in november is het niet altijd van dit rustige herfstweer.....je kan zomaar een week met storm en regen hebben. Ach, nog een jaar om over te denken. Nu gewoon lekker nagenieten van deze dag.

Bronst op de Veluwe

Het wordt ieder jaar drukker, het circus rond de edelhertenbronst op de Hoge Veluwe.

Toch wil ik het ieder jaar wel een keer mee maken, vaak kom je bekenden tegen en is het gewoon een gezellig onderonsje tussen veel fotograferen.

Fotografisch vind ik het ieder jaar weer lastig...... een plek waar de herten zich laten zien maar de achtergrond zo foeilijk is dat de foto's bijna allemaal in de prullenbak belanden. Een tweede plek die best mooi is maar waar de herten niet altijd komen of maar heel kort. En de derde plek waar je geluk moet hebben om mooie zonsondergang foto's te maken.....

Een burlend edelhert...met nog een plukje hei op de voorgrond. Dit was een van de weinige foto's die niet in het mapje takkenfoto's terecht kwam.... Maar wel in het mapje "rotzon",  want die schaduw van zijn gewei op zijn rug is niet echt mooi. Tja.....je hebt maar een dag dit jaar, dus dan pak je die foto toch mee....

Maar de Veluwe is meer dan bronst alleen

Grote bonte specht

Koraal zwammetjes

Zwammetjes op een mosje

De herfst komt eraan

Kruisspin met prooi (wesp)

Grote zwammen met een klein slakje

Nog een enkel takje paars

Veel te hoog, te ver.......maar er kwam zomaar een visarend overvliegen. Een oplettende medefotograaf wees ons erop.

Dit zagen we toen we op het eerste veld stonden te wachten op de herten....

Burlll, nou ja, veel geluid kwam er niet uit. Deze meneer maakte ook niet zoveel indruk op de hindes, de dames hadden nog meer interesse in eten.

Tja, zelfs een modderbad hielp niet, ze keek niet eens..

En stoer doen ook niet

De kleintjes waren er ook

Op het eerste veld was het over, de hindes verlieten het veld en liepen richting het tweede veld.

dus wij ook....

En daar kwam onze grote man aan.....stoer.....helaas had ik in een moment van onoplettendheid hier de burl gemist.....

De bronst was nog maar net begonnen maar meneer was al moe.

De dames vinden er wat van.

Helaas geen mooie groep hindes bij elkaar, ze waren teveel aan het grazen nog...

En dan lukt het toch om een aardige foto te maken van de bronst op de Veluwe.

Ja, hij is best mooi....

Sprookje

We rijden naar de derde plek, maar dat was een grote teleurstelling.

Geen hert te bekennen. 

Op weg naar de uitgang zagen we nog een vosje, geen beste foto vanwege de schermer....en ik stond er niet goed voor.....ook hier kon ik veel weggooien, geen takkenfoto's maar sprieten foto's.

En een laatste blik op de ondergaande zon, en dan snel naar de uitgang om nog op tijd eruit te zijn.

Ik denk dat ik dit jaar een weekje te vroeg was voor het echte bronst werk. Nog weinig activiteit, nauwelijks burlen....en ik heb weer een paar wijze lessen geleerd. Kies de juiste plek, en dat is voor mijn gevoel niet het eerste veld.  Volgend jaar maar een weekje later gaan. Want ja, ook al is het een steeds drukker wordend circus, het blijft leuk om mee te maken.

De Hoge Veluwe: paddenstoelen en edelherten...

September is de maand van de edelhertenbronst. Als het even kan, bezoek ik NP De Hoge Veluwe dan  om het spektakel met de burlende herten mee te maken.

Maar er is meer....zeker begin september, dan heb je nog de restanten van de zomer : heide en een vlinder, en de eerste tekenen van de herfst: paddenstoelen.

Op vrijdag 14 september ging ik samen met Henk eerst op zoek naar paddenstoelen.

Dat viel tegen. Waar wij een jaar eerder allerlei soorten en maten tegen kwamen moesten wij nu echt zoeken om er ook maar eentje te vinden....

's morgens vonden we nog een stukje dopheide

En nog met een heivlindertje erop.

Pantherameniet, familie van de vliegenzwam en zeker ook giftig

 Kleverig koraalzwametje, heel klein maar valt wel op met dat oranje kleurtje

helaas niet meer intact, maar vond ze toch wel leuk

Kleine zwammetjes op een bedje van mos, beetje uitgedroogd, want de regen ontbrak in de dagen ervoor.

En dan heb je een grote paddenstoel, zit daar een leuk kikkertje...

En nog even vanuit een andere hoek, met een andere achtergrond

jazeker , er was toch nog hier een daar een polletje hei te vinden dat gewoon mooi paars was, maar het merendeel van de hei was bruin, uitgedroogd......met dank aan die hete zomer.

Op naar de wild arena

Het bekende landschap van de wildbaan waar we hoopten dat de herten zich tussen de twee bomen zouden laten zien, omdat we dan ook een aardige achergrond hebben in de foto's.

Daar zijn de hindes, het lijkt wel of het er ieder jaar minder zijn. Deze avond was het maar een klein groepje, met een aantal jonge dieren er bij.

zij durfde iets dichterbij te komen

een jong edelhertje, altijd leuk

De baas komt eraan

Zo te zien heeft de hinde er nog geen zin in.....

En ook deze dames hebben geen interesse

Dan maar even burlen om indruk te maken

Stoere man

  

Nou, dan ga ik maar weer...

pfff, het is ook zo vermoeiend, die bronst, ik ga er maar even bij liggen...

Het kleintje kwam even drinken,  mooi moment, maar ohhhh wat is die achtergrond daar toch lelijk.

Op weg naar de uitgang, de zon verdwijnt langzaam achter de horizon (en de wolken).

Hindes op de heuvel, eerder stond het burlende mannetje er ook (eerste foto) maar op het moment dat de lucht echt mooi kleurde, zat meneer beneden in de modderpoel.

Het is toch ieder jaar weer leuk om mee te maken. Meestal ga ik een paar keer, maar of dat dit jaar gaat lukken weet ik niet. In deze serie mis ik toch wat foto's van de hindes, dus als ik nog een keertje ga, dan krijgen de dames wat meer aandacht, want nu waren mijn ogen vooral gericht op de baas van de wildbaan, dat mooie grote edelhert met zijn indrukwekkende burlllllll.