Paarse heuvels en meer

 De heide op de Veluwezoom is ieder jaar prachtig om te zien, het glooiende landschap met de paarse tinten heeft gewoon wat. Helaas wordt het hier ieder jaar drukker, zelfs buiten de weekenden om, dus was het de juiste momenten kiezen, zoals het begin van de avond, aangezien ik geen ochtend mens ben.

Daarnaast was het een hele droge, hete zomer waardoor de hei er op veel plekken dor en bruin uitzag. Ook de piek van de heidebloei was zeker 2 weken eerder, half augustus al. 

Paarse heuvels

Ik heb diverse keren het heiderondje op de Posbank (Herikhuizerveld) gemaakt, maar ben ook op andere plekken geweest waar ik hoopte bloeiende heide en natuurlijk wat beestjes erin te zien.

Op een doordeweekse dag met niet zulk mooi weer was het nog mogelijk om het kronkelende pad te fotograferen zonder mensen erop. Hier zie je de bruine stukken tussen het paars.

Een Schotse Hooglander stond aan de rand van een heideveldje, die moest natuurlijk op de foto.

Een bij in de hei. Het viel mij op dat er dit jaar heel weinig bijen waren in de bloeiende heidestruiken. Waar ik vorige jaren nog het gezoem hoorde terwijl ik op het pad liep omgeven door de paarse hei, was het dit jaar maar sporadisch dat ik wat hoorde zoemen. De heerlijke honing geur was ook minder vond ik.

Heide struikje close up

Op een avond kwam ik de IJslandse paarden tegen. Dit mooie witte paard liep in de schaduw.

Terwijl een ander bovenop op zoek was naar een sappig stengeltje verse plant.

Mijn favoriete boom.

Dezelfde boom maar vanaf een ander punt en op een andere dag gefotografeerd.

Er was nog een locatie waar ik in augustus ben geweest voor bloeiende hei. Ik wist dat er op die plek veel vlinders waren gezien in de heidestruiken. 

Het bruin blauwtje was goed vertegenwoordigd

Zo ook de kleine vuurvlinder

Maar zoals wel vaker.....het waaide erg hard, dus de vlinders zaten vaak laag of diep tussen de struiken.

En soms zat ze dan even wat hoger en vrij op een takje struikheide

Weer terug naar de paarse heuvels rond de Posbank.

Landschapsfotografie is gewoon niet mijn ding, ik vind het prachtig om te zien, maar weet dat mooie moment, de natuurbeleving van mij, niet om te zetten in een beeld. Zet er maar een dier in, en het lukt mij wel.

Ik werd toch weer blij van een bij in de hei

Paars

En daar zijn de dieren. De grazende IJslander.

De nieuwsgierige IJslander

De schaapskudde.....ja zo ziet de hei er toch wel mooi paars uit.

Een grazend schaap. Dit was de laatste wee van augustus, de hei was al op wat plekken uitgebloeid.

De boom laat zien dat de herfst eraan komt.

Een pad, kronkelend door een paars met bruin landschap.

De hond van de schaapsherder mocht even voor mij poseren.

En de Ijslanders kun je echt overal tegen komen, ook midden op het wandelpad. Dan maak ik even plaats om het dier voorbij te laten.

Dichtbij huis ben ik ook op zoek gegaan naar de bloeiende heide, maar het viel tegen. Zowel op het Rozendaalse heideterrein als op de Terletse heide waren wel wat plukjes paars, maar niet een uitgebreid paars tapijt zoals op de Posbank.

Paadje op de Terletse heide

Een Schotse stier stond daar alleen tussen de heidepollen. Hij keek slechts even om en ging daarna weer verder grazen.

Tot slot nog twee collages van wandelingen die ik maakte buiten de Veluwezoom.

Met de fiets naar Terlet voor een rondje Terletse heide.

Wandeling bij Oud Reemst, waar de heide er niet veel beter uit zag dan op de Veluwezoom.

Helaas was deze zomer niet goed voor de hei. Hopelijk kunnen de struiken zich herstellen en zien we volgend jaar weer een mooi aaneengesloten paars landschap. Dan mag het voorjaar en de zomer van 2027 wel een stuk natter worden dan afgelopen zomer.

Reeën en koeien op de Westerheide

 Ieder jaar staat er op de Westerheide een klein veldje met boekweit in bloei. De bloeitijd varieert maar meestal tussen eind juni en half juli. Het was voor mij 10 jaar geleden dat ik er voor het laatst was, het kwam er gewoon steeds niet van. Hoe leuk is het dan als je met een groepje bevriende fotografen gezellig een avondje naar de hei kan. Het werden zelfs 2 avonden en tussendoor maakte ik met mijn zus nog een wandeling over de Westerheide waarbij we ook nog een blik wierpen op het akkertje.

Het viel niet mee dit jaar. Het boekweit stond laag.....en bleef laag. En het leek wel of de Schotse Hooglanders alle boekweit opaten, waardoor het gewoon niet omhoog kwam en de reeën dus ook veel voorzichtiger waren en op afstand bleven. Eerdere jaren stond het hoger en liepen de dieren veel verder het veld op.

Het was dus best en uitdaging wat fotografie betreft.

Eind juni, een warme dinsdag middag. De koeien lagen in de schaduw van de bomen, heel dichtbij het boekweit veldje. We hadden wel verwacht dat de reeën nog in het bos zaten, tot het wat koeler zou worden, dus fotografeerden we de koeien.

Blondie

Daar gaat de boekweit

Een ree, ver weg in het veld kwam even kijken. De koeien liepen in het midden van het veld.

En aten erop los. Ik heb in die eerdere jaren nooit gezien dat de Schotse Hooglanders in het veldje kwamen. We spraken ook iemand die zei dat het nog nooit zo laag heeft gestaan als nu.

En nog even de reegeit achterin het veldje. Het werd al laat , die avond in juni. De temperatuur was wel aangenaam maar het licht ging uit, de zon verdween achter de bomen.

Op de terugweg op de hei, zagen we nog een mooie bok. Als straks de heide in bloei staat, is dit natuurlijk ook geweldig, een ree in de paarse hei. Dat zet ik nog even op mijn wensenlijstje.

En even later kwam ook het koppie van een reegeit boven de heide struiken uit. Een mooie afsluiter van de avond, want van de boekweitfoto's hoefde ik het wat de reeën betreft niet te hebben.

Eind juli gingen we voor een herkansing en waren aan het einde van de middag ter plekke.

Heel even kwam een reegeit ietsje dichterbij, op het moment was er ook wat zon.

Maar al snel zaten ze wat verder en werd het voor mij een uitdaging om goede foto's te maken met mijn Panasonic Bridge camera. Voor dit soort omstandigheden, mis ik dan toch wel de kwaliteit van een spiegelreflex (maar ik wil niet met zware lenzen sjouwen).

Lekker hapje boekweit.

Er verscheen ook een bokje en die liet het zich ook smaken.

Bok van grote afstand.

De Schotten kwamen ook weer op het veld, die foto's laat ik voor deze dag even buiten de blog.

In het zonnetje

portretje

boehhh

Met mijn zusje maakte ik op 10 juli een mooie wandeling (oude Roots wandeling) vanaf Station Bussum Zuid, met tussendoor wat koffie / lunch/ snack stops bij Restaurant Heidezicht en La Place. Ook hier lieten de koeien zich zien. Slechts 1 ree heel ver weg op de hei....en een leeg boekweitveldje.

Oh, en die eekhoorn, dat is een grapje, die mag elke wandeling met mijn zus mee en op de foto.

Ik heb heel wat jaren voorbij laten gaan en nu ik weer op de Westerheide ben geweest, zowel voor fotografie als voor een wandeling kan ik alleen maar zeggen...voor herhaling vatbaar.

Paarse heuvels

Ik vind het de allermooiste NS-wandeling die er is, en heb hem al meerdere keren gelopen, in verschillende jaargetijden. Nu had ik met een vriendin al een tijd geleden het plan om deze wandeling te maken als de hei bloeit. En eind augustus kwam het er eindelijk van.

De NS-wandeling start in Dieren en via de Veluwezoom loop je dan naar station Rheden (11 km) of station Velp (14) terug. Omdat wij een overnachtig hadden in hotel de Roskam, aan de rand van Rheden, liepen wij het laatste stuk tussen beide routes in, het hotel ligt namelijk precies tussen Rheden en Velp.

De niet meer zo paarse heuvels.

De wandeling loopt eerst door het bos. Vooral beukenbos, met hier en daar ook gemengd bos.

Het is een pittig bospad , heuvel op, heuvel af, en goed opletten op de uit boomstronken en wortels van bomen over het bospad.

Carolina hoeve

Dit was voor ons een mooie gelegenheid om even wat te drinken. We hadden immers de hele dag de tijd en wat is er dan fijner dan even op een niet al te druk terras even neer te strijken.

Stormschade. Rond de Carolinahoeve zijn er heel veel bomen om gegaan tijdens de zomer storm. Wat een natuurgeweld, als je zie hoe grote bomen met wortel en al plat zijn gegaan. 

Een terrasje in de zomer betekent.....wespen. Gelukkig had deze meer interesse in het lege cola flesje dan voor mijn volle glas.

Een schotse hooglander.....

Later bij het klaphekje, niet ver van de Carolinahoeve, werd het pad versperd door deze grote koeien. Er lagen ook kleintjes tussen, dus wij mochten via het weiland een omweg maken om deze dieren te ontwijken. Helaas was het bos zo donker dat ik daar bijna geen foto's heb kunnen maken.

Het eerste deel van de koningslaan

Beukenblaadjes

Varens

Paddenstoelen

We zagen al veel paddenstoelen op dit stuk van de wandeling.

 Het glooiende bospad, hoogteverschillen komen niet over op de foto, maar die waren er zeker wel. Ik was al zo blij dat het net deze 2 dagen iets minder warm was daar. Tussen een reeks van 30+ temperaturen was het toen wij er waren rond de 25 graden, dat kon net.

En weer een zwammetje, met een piepklein vliegje.  Het vliegje nog even met de macrolens van dichtbij vastgelegd, onder lastige licht omstandigheden (donker, dichtbegroeid bos).

We verlaten het bos en aan de drukte merkten we dat we in de buurt waren van het restaurant De Posbank. Daar was het zo druk dat we besloten door te lopen, we hadden genoeg water in onze rugzak meegenomen en het hotel had een enorm lunchpakket verzorgd.

De naam Posbank komt trouwens van de stenen bank die daar staat ter ere van G.A. Pos, een voormalige ANWB voorzitter. Het restaurant en het heidegebied worden nu ook zo genoemd en de naam is bij iedereen bekend.

Uitzicht vanaf het punt waar de stenen bank staat.

Heel veel mestkevers op de paden.

En soms nog een plukje hei dat nog wel paars / roze is....verder was het toch behoorlijk uitgebloeid. We waren eigenlijk voor een mooie hei iets te laat, en die hete week heeft ook niet goed gedaan.

Genieten van die mooie glooiende landschappen

Je kan er zomaar paarden tegen komen, die het te druk hebben met grazen om maar even op te kijken.

We kwamen de schaapskudde tegen

Schaapje in de hei

Geitje in de hei

Op weg naar het volgende uitzicht...

Maar eerst deze trap nog even op.

De inspanning werd beloond....een bankje onder een boom, lekker schaduw..en dit prachtige uitzicht.

Gewoon genieten

Er waren nog maar weinig vlinders. Ook zag ik bijna geen bijen meer, de hei was natuurlijk ook over de mooie bloeiperiode heen. Soms was er toch nog een stukje bloeiende hei, en de distelvlinder wist deze te vinden.

Nog een laatste blik op de heuvels..

Hier namen wij een tussendoor route richting het hotel. De route naar Velp gaat verder richting de beekhuizer beek, die laat ik voor een volgende keer. 

We waren op donderdagmiddag aangekomen en hebben die middag nog een klein rondje gelopen, stukje hei en een deel van het bos, aan de rand van het gebied.

  

We liepen even naar het Natuurobservatiepunt Herikhuizerveld.....ineens verschenen er in de verte op het veld een groep wilde zwijnen. Helaas zagen we geen ander wild.

Genieten. Deze foto is door Vivienne gemaakt, met wie ik deze twee dagen op de hei heb doorgebracht. Was supergezellig.   En dit is toch wel een foto van mij in mijn element, in de natuur met mijn camera.

Nu heb ik de wens op nog een keer in november te gaan, als de beukenlanen bruin kleuren en ook de herfstkleuren op de hei te zien zijn. Als je alle tijd neemt is de wandeling goed te doen. Ook de hoogteverschillen  vallen mee als je het rustig aan doet.

Met recht....de mooiste van alle NS-wandelingen.