zaterdag 3 augustus 2013

AWD: gezonde verslaving

Prachtige momenten in de Amsterdamse Waterleiding duinen, meer foto's van twee geweldige wandelingen kun je hieronder bekijken

Eigenlijk heeft elk seizoen wel iets dat mij naar de Waterleidingduinen lokt. Maar nu in Juli is er wel heel veel: Vlinders en libellen, jonge damhertjes, de jonge vosjes die al wat groter zijn en op ontdekkingstocht gaan. Kortom, ik ben er geweest en ik wil weer....vorige week ben ik zelfs 2 keer in 3 dagen geweest. Heel veel foto's, dus er komen meerdere blogjes met een impressie van deze dagen.
De eerste wandeling maakte ik op donderdag 25 juli. De ochtend was een beetje grijs en zelfs wat regenachtig, maar later brak de zon door en werd het een heerlijke dag.
Af en toe kwam ik een nieuwsgierig hertje tegen.  Maar waar zijn nou toch die mooie grote damhertmannen met hun prachtige geweien?
 

Altijd weer genieten als je een hinde met een kalfje tegenkomt. Als ik dit zie wordt ik gewoon blij. En ik werd nog blijer......



Een steenrode  heidelibel. Deze libellen zijn goed te fogtograferen. Ze zitten vaak op een soort uitkijkpost, een uitstekende tak of stevige stengel van een plant. En als ze opvliegen keren ze vaak weer terug naar het zelfde takje. Als je heel langzaam steeds dichterbij komt, kun je zelfs macrofoto's maken.

Stapelwolken boven het groot Zwarteveld. Het bleef droog....deze dag wel.....

De Sint Jans vlinders zijn massaal op de distelbloemen afgekomen.

Foto genomen tijdens de lunchpauze, ik zat op een mooie plek bij het rechte Schusterkanaal. Visdiefjes vlogen langs en in het riet hoorde ik de rietzanger. Af en toe vloog er een grote keizerlibel voorbij. Heerlijke geniet momentjes, die ik allemaal niet vast kon leggen.

De oude moervos spreekt haar kind even streng toe. Of dit het jong van vorig jaar is of een jong van dit jaar weet ik niet. De jonge vossen (van vorig jaar en dit jaar) lijken sprekend op elkaar.
Op zaterdag 27 juli was ik weer in de AWD, samen met Conny. Zij was nog nooit in de AWD geweest dus ik wilde haar de mooiste plekjes laten zien. Het werd een prachtige dag met: Een onweersbui, heel veel vlinders, damhertjes en meerdere vossen. Dat is natuurlijk helemaal geweldig als iemand voor het eerst mee gaat en dan zoveel moois te zien krijgt.

Het begon al meteen vlakbij het bezoekerscentrum met deze parende oeverlibellen.
Het was ontzettend benauwd, en er was stevig onweer voorspeld. Toch besloten we deze dag door te laten gaan en goed de aankomende bui in de gaten te houden. Ik had ingeschat dat we rond het tijdstip dat de bui het gebied over trok (lang leve buienradar), bij het schuilhuisje aan het eind van het betonnen kanaaltje waren. Goed ingeschat, het werd heel donker, we hoorden gerommel, voelden de eerste spetters en zijn toen wat sneller gaan loipen richting het schuilhuisje waar we gelukkig op tijd waren voordat het begon te stortregenen....en onweren. We bleven een uurtje zitten, bekeken onze foto's van de ochtend en aten een broodje. En toen het weer wat lichter en droger werd, vervolgden we onze wandeling.

De bui trok weg en we zagen weer blauwe lucht. Voor de bui was het ontzettend warm en benauwd.  Na de bui klaarde het  op en werd het steeds zonniger, het kleffe verdween en het werd een heerlijke middag.

De mooie oude moervos. Er gaat veel aandacht naar de jongere vosjes, die zijn natuurlijk hartstikke leuk, maar deze vos is nog steeds mijn favoriet.

Een van de jonge vosjes. Omdat ik heel veel vossenfoto's had gemaakt, komt er nog een apart vossenblogje.

Slangenkruid is in de zomer altijd te vinden in de duinen.

Stijve ogentroost, een plantje dat vaak in de buurt van zonnedauw te zien is. Dit plantje houd ook van de vochtige zandgronden. 

Hoezo bambi ogen.....

Een paar weken geleden moest ik nog echt zoeken naar de kleine parelmoervlinders. Deze zaterdag aan het begin van de avond zag ik er zomaar 3 bij elkaar. We konden ons nog even heerlijk uitleven op de vlinders in de avondzon, hiervan zal ook nog een aparte blog komen. 
Twee heerlijke dagen in de natuur van de AWD.
Ik blijf mij elke keer weer verbazen over de veelzijdigheid van dit gebied. Het is elke keer weer genieten.

Wanneer kan ik weer?
 In een volgende blog: Vlinders en libellen.


vrijdag 2 augustus 2013

Polders Poelgeest Juli 2013

 

De maand is weer voorbij, het was warm en zonnig, niet altijd de optimale fotografie omstandigheden. Ik ben een paar keer naar de Poelgeest polders geweest deze maand waaronder een keer na werktijd aan het begin van de avond, dan is het licht toch wel mooier dan midden op de dag.

De kokmeeuwen broeden in de Poelgeest polder. Soms komen ze wat dichterbij maar meestal zitten ze ver weg, te ver om echt goed te kunnen fotograferen.

Ook de kleine mantelmeeuwen waren aanwezig.


De grutto's blijven de polders bezoeken en hebben hier gezelschap gekregen van een kemphaan. Jammer dat de kemphanen nu pas naar de polder komen, wat had ik ze graag in hun baltskleed gezien. De mannetjes zijn dan onherkenbaar met een prachtige verenkraag.

Zodra de distels zijn uitgebloeid, komen de putters op de zaadjes af. Helaas kon ik ze niet dichterbij op de foto krijgen. Ze zijn heel erg schuw en vliegen al op als je nog op grote afstand bent

Lepelaars zitten er ook vrijwel altijd, soms komen ze wat dichterbij fourageren.

De rustende lepelaars samen met de heilige ibis die al de hele zomer in de poelgeest polders zijn rustplaats vind. Deze keer was hij even wakker en kon ik hem op de foto zetten, vorige keer had ie zijn snavel diep in zijn veren gestopt, maar hier is de snavel goed te zien, wat bijzonder dat deze vogel hier rondloopt. Misschien missen ze er eentje bij Avifauna.

Op een zonnige middag kwamen de lepelaars wat dichterbij. Hier staat naast het volwassen exemplaar ook een jong, de rustende lepelaar bleek ook een jong te zijn. 

De brandgans heeft ook gebroed in de polder en is na de Canadese, grauwe, nijl- en soepgans de vijfde ganzensoort die hier broedt.

De grutto. Ik krijg niet snel genoeg van deze mooie weidevogel. En we kunnen nog maar even van ze genieten want ze zijn alweer aan het vol eten om straks de lange vlucht naar Afrika te gaan maken.

Synchroon fourageren.

Alert

Ik was achter het hek gaan zitten en fotografeerde door het gaas. Heel langzaam kwam de grutto steeds dichterbij, tot zo'n 10 meter. Omdat het in juli zo droog is geweest zijn veel stukken van de polder droog gevallen en zijn er veel van dit soort slikjes, daar halen veel steltlopers hun voedsel uit, door met hun snavel in de modder te boren.

Een kemhaan in het zonnetje

Nogmaals de kemphaan

En ik sluit af met nog een steltloper, ik ben niet helemaal zeker, maar Marianne kon mij vertellen dat dit ook een kemphaan is. (dank je Marianne).
Zo bracht ook juli weer veel mooie momenten in de polder, misschien niet zoveel verschillende soorten, maar het blijft de moeite waard om daar een rondje te lopen. Als straks de vogeltrek begint, stroomt het in de polder weer vol met trekvogels, dus dat zal ik zeker ook weer vast gaan leggen en hier via mijn blog delen.