Bosanemoontjes en meer voorjaarsbloeiers

Dit keer weer een bloemen blogje.

Eind februari en begin maart heb ik hier in de omgeving wat plekken opgezocht waarvan ik weet dat daar sneeuwklokjes, krokussen en bosanemoontjes staan.

Het viel allemaal niet mee omdat het in die periode vaak heel hard waaide en veel regende.

Met name de krokussen waren slachtoffer van dit weer.....ze waren bijna allemaal plat.

Er was maar een enkeling die ik nog kon fotograferen.

Gelukkig werd het weer half maart iets beter en had ik meer geluk bij de bos anemoontjes, die zullen dus in deze blog de hoofdrol spelen....en ik kan natuurlijk geen blog voorbij laten gaan zonder beessie....dus ook die is aanwezig.

Lieveheersbeestje op bosanemoontje

Even nog terug naar eind februari..

sneeuwklokjes.... 

Een van de weinige krokusjes die nog overeind stonden. Bijna alles was platgewaaid.

Er was deze dag geen zon, dus de krokussen bleven dicht.... en bij mijn volgende bezoek was ik te laat en was alles weg. Het gaat snel in de natuur...

Sterhyacint.

Met een boterhamzakje  half voor mijn lens, probeerde ik een zachte omgeving te creëren.

Sleedoorn bloesem, de eerste bloesem, die er al vroeg in het voorjaar is.


Begin maart ging ik twee keer naar Kasteel Poelgeest, om daar op het landgoed de bosanemoontjes te zoeken. Ook hier waren er veel beschadigd door de wind en regen. En ze waren er vroeg dit jaar. Half maart stond het al helemaal vol.

In het begin  ben ik altijd een beetje zoekende.... bij macrofotografie heb ik vaak even tijd nodig om er in te komen. Deze foto was van mijn eerste bezoek. De andere foto's van die ochtend hebben deze blog niet gehaald. Bij een tweede bezoek lukte het allemaal wat beter.

Roze

Close up...

samen

En wat zie ik daar zitten......jawel een beestje....
Altijd leuk, want ik geef toe dat ik toch het allerliefst diertjes fotografeer, klein en groot.

Op het randje

Het beessie liep maar heen en weer over de bloemen

Macro

Even geen macrolens maar de telezoom functie van mijn camera gebruikt. Het is altijd leuk als er eentje boven de rest uitsteekt, zodat ik alleen die scherp kan stellen omgeven door een veld vol wazige anemoontjes

Schilderachtig anemoontje

Speenkruid. Ik heb het niet zo op gele bloemen, ik vind ze heel lastig te fotograferen. Op de achtergrond nog een bosanemoontje, want die staan daar gewoon tussenin.

Holwortel (denk ik), ook weer omgeven door anemoontjes. Na de tips van Maria en Corry moet ik de naam toch wijzigen naar vingerhelmbloem, nog nooit van gehoord.

En nog een keertje het lieveheersbeestje...




Ik kom nu al heel wat jaartjes op dit plekje om de bosanemonen te fotograferen en iedere keer kan ik er weer zo van genieten. Dan ga ik helemaal op in wat ik aan doen ben en vergeet alles wat er om mij heen gebeurd.






En toen werd het half maart en begon het COVID-19 virus echt impact te hebben op ons dagelijks leven, en ook op mijn fotografie uitjes. Die beperk ik nu even tot fietstochtjes in de omgeving, naar gebiedjes waar weinig mensen zijn, en ook alleen door de weeks. In de weekenden blijf ik thuis.

Het is heel onzeker hoe het nu allemaal verder gaat....dus ik ga ook niet vooruitblikken op een volgende blog. Ik zeg alleen maar weer....
Blijf gezond, pas goed op jezelf en op anderen.

Amsterdamse Waterleidingduinen: zomer in mei

Deze meimaand was zeer zonnig en warm. En veel extra vrije dagen.......dus....veel bezoekjes aan de waterleidingduinen. En door het mooie weer liep de fotovoorraad snel op en kwam het grote uitzoekwerk vandaag.....en omdat ik zoveel foto's heb....een lange blog.

In mijn vorige AWD blog schreef ik al dat de zandhagedis mannetjes hun mooie groene kleur nog moesten krijgen. In de maand mei zijn de mannetjes op zijn mooist, fel groen.

Zandhagedis man

Zandhagedis vrouw 

En nogmaals het mooie groene mannetje

Lizard love

In mei lieten ook de eerste vlinders zich zien.

De kleine parelmoervlinder is al vanaf begin mei te zien in de duinen, vaak op een zand grond en bij de duinviooltjes. Nog geen supermooie foto, maar het was mijn eerste vlinder die ik dit jaar fotografeerde.

Een andere vroege soort is de St. Jacobsvlinder, ook meestal laag bij de grond te vinden in het gras. Dan is het geluk hebben als ie even op een iets hoger sprietje gaat zitten.

Eind mei is daar de eerste generatie icarusblauwtjes, links het mannetje, rechts het vrouwtje.

En even later zaten ze op een mooiere plek, als ze paren dan blijven ze ook aan elkaar vast zitten als ze wegvliegen. Wanneer ze eenmaal ergens zitten, zijn ze ook goed (rustig) te benaderen, ze zullen er niet zo snel vandoor gaan als een enkel icarusblauwtje.

Het was vaak warm in mei......erg warm.  Gek genoeg heb ik nauwelijks boomkikkers gezien deze maand, waar ik ze eind april veelvuldig zag. Lastig fotograferen met dat keiharde zonlicht, de kikkers gaan al snel glimmen in de zon of je krijgt lastige schaduwen van takken. Dit was de enige redelijke kikker foto deze maand. 

Vlakbij de boomkikker trof ik dit juffertje in een varen. Altijd leuk zo'n kiekeboe plaatje

Een ander juffertje had een slechter plekje uitgekozen....de zonnedauw. Dit vleesetende plantje zal het juffertje niet meer loslaten. Het wanhopige juffertje nam nog een hapje zonnedauw als laatste avondmaal.

Deze juffers gaan weer voor nieuwe juffers zorgen.

En van de juffers is het een kleine stap naar de libellen.

Net uitgeslopen grote keizerlibel. Voor het uitsluipen zelf was ik net te laat, het larve huidje hing nog aan een ander takje.

Al vanaf eind april zijn de eerste viervlekken te zien. Half mei was er een dag dat ik er zoveel zag vliegen, dat het gewoon niet meer te tellen was. Dan is het uitkiezen, welke gaat er zitten en kan ik fotograferen.

Het blijft toch altijd zoeken naar een vrije rietstengel en een rustige achtergrond.

Parende glassnijders

Gevlekte witsnuitlibel (mannetje)

Gewone oeverlibel, mannetje

Verder zag ik ook nog de vroege glazenmaker en de vrouwtjes van de overlibel en witsnuitlibel maar van deze heb ik geen mooie foto kunnen maken.

Dit gaat een lange blog worden, want nu wordt het tijd voor de flora

Begin mei, fris groen op de beukenlaan

De bloeiende meidoorn, wat is het toch genieten in de duinen met deze witte bloemen die zo heerlijk ruiken.

Gewone ereprijs

Hondstong, dit plantje staat nu overal in de AWD.

Mei was niet alleen maar zonneschijn, soms waren er ook stevige buien. Begin mei maakte ik deze foto, maar ook eind mei was het een paar keer raak...met onweer

En op zo'n minder zonnige dag, kun je de dieren mooi fotograferen, zonder harde schaduwen.

Moeder en kind..

Deze struiksprinkhaan fotografeerde ik met mijn macro voorzet lensje, het beestje is nog geen 2 cm (zonder de lange voelsprieten) en hij viel mij op toen ik de stengels afspeurde voor de poppen van de st. Jans vlinder. Die vond ik ook, maar daarover meer in de volgende blog.

Mei is de maand van de jonge vogeltjes, maar je kan ze niet zomaar vinden. Deze kleine eendjes lieten zich wel mooi zien, met moeder eend aan hun zijde.

Mevrouw kneu, meneer was er ook maar zat te ver weg voor een foto

Roodborsttapuit, vrouwtje.. ze laten zich goed horen deze maand. Het geluid lijkt op steentjes die tegen elkaar tikken. Hun Engelse naam Stonechat is daarom heel toepasselijk

Van die warmte krijg je dorst.....niet alleen de vosjes, ikzelf ook. Op de warmste dag van mei was ik in de duinen. tja ik had vakantie en wilde die dagen wel in de natuur benutten. De 2,5 liter water die ik mee had....was op aan het einde van de dag. Gelukkig kun je bij de uitgang weer bij tanken.

Wat minder vossen deze keer.....de vosjes zijn in de rui en met de warmte tref je ze vaak in de struiken of hijgend aan......dat vind ik voor de foto niet zo mooi. Dit was op een druilerige dag, voor fotografie toch wel het beste licht...mooi zacht.....en wat een relaxed vosje.... Toen ik haar zo fotografeerde werd ik zelf ook helemaal zen.

Het was een moooie maand, teveel moois om allemaal te laten zien, want naast de AWD ben ik in mei nog meer op pad geweest, dus ik heb nog wat blogs te maken. Deze foto's zijn gemaakt op verschillende dagen in de maand mei.

Natuur rond Leiden: voorjaar (2)

Eind maart kon ik nog de bosanemoontjes fotograferen en in april was er overal zoveel te zien, dat het lastig kiezen wordt: Polders Poelgeest, Cronesteijn.....De Munnikenpolder.

Deze blog bevat foto's van de periode vanaf eind maart......allemaal in de omgeving van Leiden gemaakt, soms zelfs op de hoek van de straat.

Allereerst de bosanemoontjes, ieder jaar toch weer een leuk en dankbaar fotografie onderwerp.

Met het macrovoorzetlensje, deze twee foto's maakte ik toen ik op verkenning ging rond kasteel Oud Poelgeest. Ik wilde even kijken of er al genoeg anemoontjes stonden voor een dagje fotograferen later die week.  Het was nog niet helemaal wit, maar er stond genoeg. Dus die zaterdag ging ik opnieuw naar dit mooie plekje.

Om een of andere reden was ik mijn macrovoorzetlensje vergeten, die zat nog in mijn jaszak van een andere jas, die thuis hing. Noodgedwongen met de telelens aan de slag gegaan, en dat levert dan weer heel andere beelden op

Deze laatste vind ik zelf heel geslaagd. Het was een bewolkte dag waardoor het wit ook goed te fotograferen was.

Terwijl ik de anemoontjes fotografeerde klonk de zang van het roodborstje. Natuurlijk wilde ik die ook even op de foto zetten.

Bij het voorjaar horen lammetjes. Deze is niet zo heel klein meer maar nog steeds schattig.

Ook dit komt ieder voorjaar weer terug en ik blijf het leuk vinden om ze te zien en te fotograferen. Daar wordt je gewoon blij van, die springende lammetjes in de wei.

Mooie fazant man in polder park Cronesteijn. In dit park zitten veel fazanten die soms goed te fotograferen zijn.

De Munniken polder bij Leiderdorp, vorig jaar en het jaar daarvoor fotografeerde ik kluten in dit gebied, die daar ook broedden. Dit jaar geen kluut te bekennen, maar wel deze mooie spreeuw die zat te zingen.

Molen bij Hoogmade bij een wat mistige zonsopkomst. Ik hou wel van dit soort sfeerplaatjes.

Ontluikend groen

Na de teleurstelling in de lege Munnikenpolder fietste ik door naar de Heemtuin van Leiderdorp en zag daar tot mijn grote verrassing kievitsbloemen.

Het was alweer een zonnige april middag dus niet de beste licht omstandigheden, maar toch leuk om deze bloemen te kunnen fotograferen, en dan ook nog zo dichtbij huis. Wel jammer dat de heemtuin in het weekend pas om 3 uur 's middags opengaat, fotograferen bij het mooie ochtendlicht is er dan niet bij.

Polders Poelgeest is in het voorjaar een van mijn favoriete plekken, de grutto's en in april de jonge gansjes blijven leuk. Helaas zaten de grutto's te ver voor mooie foto's, evenals de kluten. De blauwborst schitterde in afwezigheid en ook het aantal jonge gansjes was minder dan voorgaande jaren.

De ganzen in de Poelgeest polders zijn erg schuw, rustig benaderen, niet te dichtbij en met de zoomlens een foto maken is de enige optie. Soms ga ik ook gewoon in het gras zitten, dan komen ze op een gegeven moment vanzelf wel naar mij toe...maar door de vele regen in maart was alles nog zo drassig dat dit geen optie was.

De zwanen begroeten elkaar, even dacht ik dat er een balts zou volgen maar ze zwommen gezamelijk weg

Kievit in tegenlicht. De kieviten zitten ieder jaar in de Poelgeest polders en broeden daar ook.

Inmiddels is het 21 april en neem ik een kijkje in Park Cronesteijn, even bij de ooievaars kijken  (geen bijzondere foto's hiervan, maar ze is wel aan het broeden) en op zoek naar vlinders. Genoeg fladderende vlinders, maar door het gefladder niet te fotograferen. Ik zocht de pinksterbloemen af naar het oranjetipje en vond toen dit triootje zweefvliegen.

En soms heb je iets moois gewoon bij jou om de hoek.

Toen ik vanmorgen terugkwam met de boodschappen en langs het kanaal fietste zag ik echtpaar Nijlgans met 5 kleintjes....

Snel thuis de boodschappen afgeleverd, camera gepakt en weer terug. Ze zaten gelukkig nog aan de waterkant.

Kleine nijlgansjes zijn superschattig

Ze waren wel erg in beweging en liepen vaak alle 5 door elkaar. Lastig om even 1 gansje apart te kunnen fotograferen, maar soms had ik geluk met een achterblijver.

Wat hebben nijlgansjes grote voeten...

Wat een schattigheid.... op een mooie zonnige april ochtend.... 

Een hoopje gansjes, 5 stuks bij elkaar, lekker knus tegen elkaar aan. Waar pa en ma eerst nog waaks  om hen heen stonden, gingen zij er ook bij liggen. Ik was op een afstandje gaan zitten en kwam steeds iets dichterbij. Zo mooi als de ouders het vertrouwen en jou toelaten.

Dat veranderde toen er een hond uitgelaten werd....de grote ganzen sloegen aan en verdwenen met de kleintjes het water in en zwommen weg. Voor mij tijd om naar huis te gaan.

Natuur dicht bij huis in in de maanden april en mei volop aanwezig, soms is het lastig kiezen en soms verwacht ik  wat aan te treffen wat er dan niet is, en dan is daar ineens iets anders dat ik totaal niet had verwacht. Dat maakt de natuur zo mooi. Iedere keer weer een verrassing. En helemaal gratis.