Een heel klein beetje lente op de Veluwe

 Na de mooie winterse januari maand, werd het in februari weer van dat oer Hollandse kwakkel winterweer. Niet koud, vaak grijs en af en toe veel wind. Maar zo nu en dan waren er ook al wat lentekriebels. Natuurlijk ging ik in mijn nieuwe omgeving weer op zoek naar mooie natuurmomenten.

Schotse Hooglander op het Rozendaalse Veld

Februari

Het was vaak mistig, maar het levert wel leuke sfeerbeelden op.  Op de Veluwezoom......

...of de Terletse Heide

In park Sonsbeek stonden heel veel krokussen, maar met het grijze weer zat alles nog dicht.

En even kwam de winter terug met een klein beetje sneeuw, half februari.

Op de Rijkerswoerdse Plas, tussen Arnhem en Elst, verbleven een aantal dagen 2 Chileense Flamingo's. Vanaf het strandje kon je ze goed fotograferen want ze zaten op korte afstand.

Het duurde een paar uur voordat ze wakker waren. Geduld was hier echt wel even nodig. Maar uiteindelijk kwamen ze in beweging en kon ik nog wat leuke foto's maken. De vogels zijn een week gebleven en daarna vertrokken. Waarschijnlijk waren ze op doortocht naar hun broedgebied in Duitsland, net over de grens (Zwillbrock).

Als dierenfotograaf wordt ik nu al blij als ik een Schotse Hooglander tegenkom tijdens een wandeling. In de Waterleidingduinen ben ik jarenlang verwend met de herten en de vosjes. Tegenwoordig is het daar ook heel anders.....geen vos meer te bekennen en de herten zijn ook nog op 1 hand te tellen.

Het Rozendaalse veld is een prachtig stukje natuur en....op loopafstand van huis.

Maart

Begin maart stonden de krokussen wel helemaal open. Deze zullen in mijn volgende blog, met bloemetjes, bijtjes en vlinders nog aan bod komen.

Zodra in maart de temperatuur even boven de 15 graden komt, krijgen de heikikkers het in hun bol. De mannetjes kleuren blauw (slechts enkele dagen) en de paartijd is aangebroken. 

Ik mocht met een bevriende fotograaf mee naar een mooie plek waar je de kikkers kon fotograferen. Het was wel een rommelig poeltje, maar je kan ook niet alles hebben. Ik had nu eindelijk de blauwe kikkers.

En dan zie je tijdens een wandeling ook nog een zwarte specht

En een bosuil

Muurhagedis. Deze had ik nog nooit gezien. Hij zat hier niet op een heel fotogenieke plek en ik moest ook midden op een spoorwegovergang gaan staan om de foto te maken. Maar wel weer een leuke soort.

In maart was er een korte periode met lente achtige temperaturen. Dan worden ook de slangen wakker, zoals de ringslang.

Deze ringslang kwam even mooi in beeld en met wat geluk had ik de foto waarbij hij zijn tongetje uitsteekt. Een ringslang is niet giftig. Ik heb de foto's wel van afstand, met tele zoom gemaakt.

De ringslangen leven in het water maar komen op land om zich op te warmen, vaak op een struik of boomstronk nabij het water waar hij leeft.

Maart is de maand van de paddentrek. Op de Veluwezoom zag ik op een warme lentedag heel veel padden op het pad. Ook een paar op het naastgelegen fietspad, die ik maar even naar de kant toe heb gedirigeerd want er wordt daar best hard gefietst.

En als dank steekt hij (of zij) de tong naar mij uit.

Dubbeldekker. Het mannetje zit boven op het vrouwtje en laat zich door haar vervoeren. De vrouwtjes pad is een stuk groter dan het mannetje.

Park Lingezegen (in Elst) is mijn nieuwe vogel hotspot, waar ik nabij Leiden de Poelgeest Polders en de Munnikenpolder had, heb ik nu hier een gebied gevonden met veel water en riet.

De kleine zilverreiger

En de grote zilverreiger

Een mooie fuut

Futenbalts....of toch niet. Hier bleef het bij heel even kopschudden en vervolgens gingen ze ieder hun weg.

Ook hier komen de grutto's in de grote waterplas om op te vetten na hun reis uit Afrika. Helaas voor mooie foto's zaten ze te ver weg.

De rietgors liet zich goed horen....en zien.

En in maart komen ook de blauwborsten weer terug in Nederland om te broeden. De mannetjes zingen al aardig in de hoge toppen. Deze zat weer net te ver weg, maar goed om te weten dat ze in dit gebied zitten. Bij fotografie heb je altijd geduld nodig, en niet alles is meteen goed. Soms moet ik wel 3 of 4 keer terug. Maar dat is niet erg, want het is een mooi gebied waar veel te zien is.

Tenslotte nog de wandelingen op de Veluwezoom en Rozendaalse veld in collagevorm, anders wordt de blog echt veel te lang.

Veluws ommetje Rozendaalse Veld 

Veluwezoom van Rheden naar Velp via de Posbank (Herikhuizerveld) en Beekhuizen.

Rozendaalse bos (mistige ochtend) en Terletse heide (zonnige middag).

Rozendaalse bos en heide

Als ik zo de foto's terugkijk bedenk ik mij weer hoe mooi ik nu woon met bos en heide op loopafstand. Ik hoop de komende tijd weer mooie plekken te ontdekken voor vlinders, hagedissen en andere dieren. En zou het mij nu ook eens lukken zwijntjes of edelherten tegen te komen? 

De volgende blog zal nog even doorgaan op de lentebodes 

die het voorjaar inluiden (krokus, bosanemoon en hopelijk ook veel vlinders).

Paarse heuvels

Ik vind het de allermooiste NS-wandeling die er is, en heb hem al meerdere keren gelopen, in verschillende jaargetijden. Nu had ik met een vriendin al een tijd geleden het plan om deze wandeling te maken als de hei bloeit. En eind augustus kwam het er eindelijk van.

De NS-wandeling start in Dieren en via de Veluwezoom loop je dan naar station Rheden (11 km) of station Velp (14) terug. Omdat wij een overnachtig hadden in hotel de Roskam, aan de rand van Rheden, liepen wij het laatste stuk tussen beide routes in, het hotel ligt namelijk precies tussen Rheden en Velp.

De niet meer zo paarse heuvels.

De wandeling loopt eerst door het bos. Vooral beukenbos, met hier en daar ook gemengd bos.

Het is een pittig bospad , heuvel op, heuvel af, en goed opletten op de uit boomstronken en wortels van bomen over het bospad.

Carolina hoeve

Dit was voor ons een mooie gelegenheid om even wat te drinken. We hadden immers de hele dag de tijd en wat is er dan fijner dan even op een niet al te druk terras even neer te strijken.

Stormschade. Rond de Carolinahoeve zijn er heel veel bomen om gegaan tijdens de zomer storm. Wat een natuurgeweld, als je zie hoe grote bomen met wortel en al plat zijn gegaan. 

Een terrasje in de zomer betekent.....wespen. Gelukkig had deze meer interesse in het lege cola flesje dan voor mijn volle glas.

Een schotse hooglander.....

Later bij het klaphekje, niet ver van de Carolinahoeve, werd het pad versperd door deze grote koeien. Er lagen ook kleintjes tussen, dus wij mochten via het weiland een omweg maken om deze dieren te ontwijken. Helaas was het bos zo donker dat ik daar bijna geen foto's heb kunnen maken.

Het eerste deel van de koningslaan

Beukenblaadjes

Varens

Paddenstoelen

We zagen al veel paddenstoelen op dit stuk van de wandeling.

 Het glooiende bospad, hoogteverschillen komen niet over op de foto, maar die waren er zeker wel. Ik was al zo blij dat het net deze 2 dagen iets minder warm was daar. Tussen een reeks van 30+ temperaturen was het toen wij er waren rond de 25 graden, dat kon net.

En weer een zwammetje, met een piepklein vliegje.  Het vliegje nog even met de macrolens van dichtbij vastgelegd, onder lastige licht omstandigheden (donker, dichtbegroeid bos).

We verlaten het bos en aan de drukte merkten we dat we in de buurt waren van het restaurant De Posbank. Daar was het zo druk dat we besloten door te lopen, we hadden genoeg water in onze rugzak meegenomen en het hotel had een enorm lunchpakket verzorgd.

De naam Posbank komt trouwens van de stenen bank die daar staat ter ere van G.A. Pos, een voormalige ANWB voorzitter. Het restaurant en het heidegebied worden nu ook zo genoemd en de naam is bij iedereen bekend.

Uitzicht vanaf het punt waar de stenen bank staat.

Heel veel mestkevers op de paden.

En soms nog een plukje hei dat nog wel paars / roze is....verder was het toch behoorlijk uitgebloeid. We waren eigenlijk voor een mooie hei iets te laat, en die hete week heeft ook niet goed gedaan.

Genieten van die mooie glooiende landschappen

Je kan er zomaar paarden tegen komen, die het te druk hebben met grazen om maar even op te kijken.

We kwamen de schaapskudde tegen

Schaapje in de hei

Geitje in de hei

Op weg naar het volgende uitzicht...

Maar eerst deze trap nog even op.

De inspanning werd beloond....een bankje onder een boom, lekker schaduw..en dit prachtige uitzicht.

Gewoon genieten

Er waren nog maar weinig vlinders. Ook zag ik bijna geen bijen meer, de hei was natuurlijk ook over de mooie bloeiperiode heen. Soms was er toch nog een stukje bloeiende hei, en de distelvlinder wist deze te vinden.

Nog een laatste blik op de heuvels..

Hier namen wij een tussendoor route richting het hotel. De route naar Velp gaat verder richting de beekhuizer beek, die laat ik voor een volgende keer. 

We waren op donderdagmiddag aangekomen en hebben die middag nog een klein rondje gelopen, stukje hei en een deel van het bos, aan de rand van het gebied.

  

We liepen even naar het Natuurobservatiepunt Herikhuizerveld.....ineens verschenen er in de verte op het veld een groep wilde zwijnen. Helaas zagen we geen ander wild.

Genieten. Deze foto is door Vivienne gemaakt, met wie ik deze twee dagen op de hei heb doorgebracht. Was supergezellig.   En dit is toch wel een foto van mij in mijn element, in de natuur met mijn camera.

Nu heb ik de wens op nog een keer in november te gaan, als de beukenlanen bruin kleuren en ook de herfstkleuren op de hei te zien zijn. Als je alle tijd neemt is de wandeling goed te doen. Ook de hoogteverschillen  vallen mee als je het rustig aan doet.

Met recht....de mooiste van alle NS-wandelingen.