vrijdag 18 februari 2022

Winter 2021-2022.....Welke winter.

Het is pas half februari dus het kan altijd nog. Kou, rijp, sneeuw.

 Maar vooralsnog gaat deze winter door als een flut winter. Met alleen eind december 2 dagen met wat winterse speldenprikjes waarvan ik helaas niet optimaal kon genieten, omdat er nog gewerkt moest worden. Daarna kwam januari met vooral veel donkergrijs en februari met die almaar aanwezige wind/ storm.


Vosje in de mist.

Een blog met alleen maar winterse plaatjes zit er dus niet in maar wel een terug blik op de winter die geen winter was. Eerst even terug naar december, toen ik op 1 dag nog heel kort van de rijp kon genieten. Het zonnetje scheen iets te uitbundig dus de rijp was zo verdwenen. Maar op de schaduwplekjes kon ik nog wel even met mijn macrolens wat winterse plaatjes schieten.




Twee keer haarmos met rijp.




Een piepklein paddenstoeltje tussen het mos. Wat is dit toch mooi, en wat vond ik het jammer dat de winter slechts 2 dagen duurde.


Dit schattige muisje (bosmuisje) kwam ik op 1 januari tegen, dat was nog een zonnige dag. Daarna kwam de mist en op sommige dagen was het zelfs wat druilerig.




Toch ga ik op dat soort dagen ook op pad, al is het maar voor een lekkere lange wandeling.



En je komt altijd wel wat leuks tegen. Voor vogels ( die vaak verder weg zitten) was de mist te dicht, maar een damhertje wil vaak wel even leuk meewerken.


Zen vosje. En op dit soort momenten word ik zelf ook helemaal zen. Er is niets rustgevender dan de natuur en als je dan ook nog zo'n relaxed vosje tegenkomt, dan is dat helemaal leuk.



Nog een damhert in de mist.



Dit leuke roodborstje was totaal niet schuw en liet mij van dichtbij fotograferen. Hij bleef gewoon lekker poseren. Sterker nog , de weken erna was hij op dezelfde plek en was wederom een gewillig model. 


Het bewolkte weer heeft wel een voordeel dat de foto's veel zachter worden. Geen oranje vossen, harde schaduwen en fel licht.



Eind januari was daar ook een dag dat ik weer eens wat blauw in de lucht zag. Dit was in de ochtend, mooie vriendelijke wolkjes en ook een vriendelijk hert dat even wilde poseren.


En in de middag was het licht weer uit, maar onze roodborst poseerde er weer op los.



Waar ik in november en december geen vos heb gezien, kwamen vanaf januari deze moervos en haar dochter regelmatig tevoorschijn. De andere vossen die ik vorig jaar fotografeerde heb ik nog niet weer gezien.


En daar is Robin weer.





En deze grote bonte specht bleef ook even mooi zitten. Het was wel een kwestie van heel veel geduld en rustig stil blijven zitten.




Natuurlijk zijn de wintergasten voor mij de moeite waard om te fotograferen, maar echt hele mooie beelden zaten er niet in door de afstand of omdat een laag standpunt niet mogelijk was. Helaas heb ik het nonnetje niet op de foto kunnen zetten. Deze mooie vogel heb ik wel gezien, maar hij zat veel te ver weg.



Het fotogenieke haarmos blijft mij ook steeds weer aantrekken. En daarmee komt ook de macro voorzetlens weer wat vaker uit de tas.


En met deze sneeuwklokjes sluit ik de winterblog af. Inmiddels heb ik de eerste krokussen ook al vastgelegd en ik ben benieuwd hoe die er volgende week bij staan na deze stormachtige dagen.



Silhouhert aan het einde van een mooie dag in de duinen.


De foto's in dit blog zijn gemaakt in de AWD en de sneeuwklokjes in Leiden.  De volgende blog zal zeker wel wat bloemetjes bevatten want de eerste bosanemoontjes heb ik alweer gespot.
Of......
Heeft deze winter toch nog een verrassing in petto.

vrijdag 21 januari 2022

Wilde zwanen en knobbelzwanen

 Knobbelzwanen zijn er het hele jaar door en ik kan echt genieten van deze watervogels. Wat zijn het toch prachtige dieren. Maar als het winter wordt, kan ik niet wachten tot de wilde zwanen zich weer laten zien....en horen. Deze winter zag ik ze voor het eerst in december, op een hele donkere dag, dat het licht de hele dag uit bleef. Daarna kon ik ze meerdere keren fotograferen onder steeds heel andere omstandigheden. Hier een blogje over twee prachtige zwanensoorten.


Een wilde zwaan en een knobbelzwaan samen.



Op 5 december 2021 kon ik voor het eerst deze winter de wilde zwanen fotograferen. Het water stond heel laag en er was een soort strandje ontstaan waar ik laag kon gaan zitten. Prima standpunt, de zwanen waren op hun gemak en niet al te ver weg.....


......maar ohhh wat een belabberd licht. Het was een uurtje of 3 in de middag, maar het leek al schemer. Het begon ook nog te miezeren, dus na deze foto heb ik mijn camera weggestopt en ben naar de uitgang gaan lopen. Wel een heel mooi Sinterklaas cadeau.

De badderende knobbelzwaan


Dit gespetter kan soms wel een uur duren. En ik kan daar dan rustig dat hele uur bij blijven zitten. Het is zo mooi om te zien. Dus na een aantal foto's ben ik blijven zitten aan de waterkant en genoot van het badder ritueel.




En dan nog één keer de vleugels uitschudden om daarna weg te zwemmen.





Rust, sereniteit.....ik hou van die dagen dat het water glad is ( geen wind), het licht mooi zacht is en er dan ook nog zo'n sierlijk model wil meewerken. Dit was de laatste foto van 2021 en tevens was dit ook de mooiste van december 2021.

Het is januari.... met hele zonnige momenten......vooral veel 80 tinten grijs 


Jonge wilde zwaan



Er werd flink gepoetst


en gewapperd met de vleugels. Op de hele zonnige dagen wordt het licht al snel te hard. Je zal wel denken....het is ook nooit goed. Tja, na heel veel jaren merk ik toch dat ik niet zo snel meer tevreden ben.




Dan geef ik toch de voorkeur aan dagen met wat meer bewolking....een knobbelzwaan met daarachter een familie wilde zwanen. De knobbelzwaan ging aan de zijkant in het riet zitten en de wilde zwanen kwamen mijn kant op.



Op zo'n moment blijf ik stil zitten, hoe ver gaan ze komen. Ik vergeet zelfs adem te halen.



Happy family.
Ik zat gelukkig in mijn eentje aan de waterkant, deze vogels zijn best schuw en zijn gevoelig voor verstoring.



Ik heb mij heel rustig wat verplaatst en kon de zwanen toen van redelijk dichtbij observeren.



En fotograferen.
Tot er andere mensen kwamen, die bleven staan, praten en ook nog op een heuvel aan de zijkant van het water gingen staan. De vogels begonnen onrustig te worden, eentje sloeg alarm en ze zwommen allemaal weg, naar achteren. 



En dan waren er ook dagen dat het zo mistig was dat ik de zwanen niet eens kon fotograferen.


Maar gelukkig kan ik ook filmen met mijn fotocamera.....wat een geluidjes. Ik heb mij wel afgevraagd wat dit voor gedrag is.....waren de zwanen indruk op elkaar aan het maken, of had het toch iets met de bozige knobbelzwaan te maken....




Knobbelzwaan in de mist



En nog een knobbelzwaan op wederom een mistige dag.

De eerste blog van 2022 is een feit, ik ben nog steeds aan het dubben wat ik er dit jaar van ga maken, maar ik neig toch naar meer thema blogs met 1 dier / onderwerp in de hoofdrol. De natuur blijft prachtig en ik blijf ervan genieten tijdens mijn wandelingen in de duinen of fietstochtjes dichtbij huis.