zondag 1 december 2013

Vos op de Zuidpier

Dan sta je toch even raar te kijken als daar tussen de basaltblokken ineens een vos zit.

Ieder jaar ga ik wel een keertje samen met Loes naar de Zuidpier van IJmuiden. Meestal komen we dan thuis met leuke foto's van Steenlopertjes, meeuwen of andere kustvogels. Het is toch elke keer de vraag wat we op de pier en het strand aantreffen en hoe we het allemaal gaan vastleggen. Het getijde was perfect, afnemend tij, dan komen de vogels tussen de drooggevallen stenen scharrelen of langs het strand de schelpjes checken op inhoud.
Maar het was ook grijs, bewolkt en kleurloos.
Deze paarse strandloper en steenloper zien
er nu toch maar een beetje saai uit.

Het grootste deel van de dag hadden we te maken met dit soort wolkenluchten, die op zich wel fotogeniek zijn, zeker met die zonnestralen, maar landschapsfotografie, dat is toch een vak apart.
Een andere uitsnede met wat op de voorgrond, dit vind ik zelf toch al wat mooier.


's morgens op het stand kon ik nog deze vliegensvlugge drieteenstrandlopers fotograferen. Maar ze gingen er snel vandoor, en Loes en ik zaten ondertussen onder het zand. Het wilde allemaal nog niet zo lukken.

Een grote groep drieteenstrandlopers vliegt over, de meeuw kijkt toe en in de verte is Zandvoort te zien.

Inmiddels hebben wij het strand verruilt voor de pier, en heel af en toe wordt het wat lichter. De scholeksters zijn altijd wel te zien langs de Zuidpier.

Maar deze vogel niet. Een eidereend (vrouwtje), mijn allereerste die ik ooit zie. Dus in dit geval was ik ook blij met deze mindere foto. Een bewijsplaatje zeg maar.

Het groen-witte vuurtorentje aan het einde van de Zuidpier was voor ons een mooie lunchplek, achter het vuurtorentje, in de luwte, want de wind was behoorlijk guur.


En bijna aan het einde van de zuidpier zien wij deze vos op de rotsen zitten. Ik wist niet wat ik zag. De vos was lekker op zijn gemakje en trok zich niets van ons aan. Deze vos was ook aan mensen gewend en ging later bij de vissers op bedeltocht, een lekker visje gaat er altijd wel in.

Een portretje kan natuurlijk ook als zo'n vos mooi dichtbij zit.

Nieuwsgierig, en al net zo tam als de rugzakvossen uit de AWD,  het zou mij niets verbazen als deze vos een nakomeling is van de oude moervos in de AWD, het koppie lijkt er wel wat op.

Mij werd verteld dat deze vos al een keer de bus had genomen naar Haarlem, maar door de chauffeur is ie weer netjes teruggebracht naar IJmuiden: KLIK

Eindelijk een steenloper op een mooie plek, alleen jammer dat ie niet wilde kijken, na deze poetsbeurt ging ie er weer vandoor.

Even weer een landschapje, een van de vuurtorens op de achtergrond met de rotsen als voorgrond, het ziet er bijna on Nederlands uit.

Strandsurfers hadden wel plezier van de aangewakkerde wind. Wij iets minder want het werd behoorlijk koud en dat stuifzand is ook niet zo fijn. Met de wind in de rug maakten we een serie foto's van deze gekleurde zeilen en om de voorgrond het stuivende zand over het strand. Op de achtergrond de donkere lucht met een klein streepje licht. Na deze strandfoto's warmden wij ons in een strandtent op aan de warme chocolademelk, die was erg welkom

 Jammer van het donkere weer,
met iets meer zon hadden de foto's toch wat beter geworden.
Maar we hebben een leuke dag gehad, lekker uitgewaaid
en genoten van de vos die daar ineens op de pier was.
IJmuiden blijft een mooie plek om vogels te fotograferen, dus ik ga zeker nog een keertje terug, en dan met een zonnetje erbij.

woensdag 27 november 2013

Kleurenpalet

Langzaam nadert het einde van de herfst, nog maar even genieten van de mooie herfstkleuren....


Het is eind november en de laatste blaadjes dwarrelen uit de bomen omlaag. Een mooi moment om even terug te blikken op afgelopen maand. In deze blog een serie foto's die ik in Polderpark Cronesteijn (bij Leiden) maakte, en maar weer laat zien dat je ook dichtbij huis prachtige natuur vind.
Terugkijkend op de maand november denk ik vooral: "Grijs". Maar het viel toch best mee, vooral als je op de meest grijze dagen toch nog de kleuren weet te vinden in de natuur, zoals deze judasoren.
De geweizwammetjes waren net zo kleurloos als de lucht die dag, maar met een mooie felgroene achtergrond wordt het toch wel een vrolijk plaatje.

Creatief met zwammetjes, in kon het niet laten, en ook deze keer viel het niet mee, vooral op de voorste scherp te krijgen, want er was weer te weinig licht voor snelle sluitertijden. Ik fotografeerde dit uit de hand, inmiddels heb ik een rijstzak en kan ik met de zelfontspanner deze foto's maken, dat scheelt toch in bewegingsonscherpte. Maar ja, waar begin november nog wel paddenstoelen waren, kon ik ze eind november niet meer vinden.

Een van de kleurrijke bewoners van de Cronesteijn polder. Meneer fazant paradeerde er op los, van zo'n 20 meter kon ik deze foto maken, helaas ook met lange sluitertijd omdat het die dag bleef schemeren, ze waren duidelijk boven vergeten het licht aan te zetten.
November is ook de maand dat de smienten arriveren. In park Cronesteijn zitten er nu zeker 100. Dit koppeltje was een van de eerste smienten die ik zag. Later zag ik er meer, maar verder weg. Ze zijn ontzettend schuw, maar met een beetje geluk en geduld kan ik ze deze winter in Cronesteijn nog wel beter op de foto zetten.
Denkend aan deze November en het weer zeg ik: "Saai". Maar ook dat viel reuze mee, deze lucht is zeker niet saai. Dit was een dag na de grijze zaterdag waarop ik de fazant en de paddenstoelen fotografeerde.
De koetjes stonden nog in de wei en waren wat onrustig.......
Ha, ik snapte wel waarom, hier kwam een flinke bui aan. Ik stapte snel op de fiets en was nog net voor de onweersklap en enorme hagelbui (het was even wit) binnen, lekker warm en droog.

Eind november was er ineens een zonnige zaterdagmiddag, na een grijs begin. Ik fietste meteen naar Cronesteijn voor een herfstrondje. Ik was blij verrast met deze grote zilverreiger die zomaar bleef staan. Tot een metertje of 10 kon ik naderen, toen stopte ik omdat de reiger onrustig werd. Vanaf die afstand bekeek ik deze mooie vogel even en probeerde met verschillende belichtingen foto's te maken. Oh, dat wit is zo lastig, zeker als de zon erop schijnt.
Die zonnige middag genoot ik nog even van de blaadjes aan de bomen, met het zonlicht dat er zo mooi op scheen.

En we hebben ze ook in het rood. 

Of toch maar goudgeel. Dit was vlak voor zonsondergang, wat is het licht dan mooi.
Iets eerder maakte ik deze foto met het warme licht van de november namiddag.

De zon verdween achter de bomen en de lucht kleurde eerst geel-oranje.....

En oranje roze, om vervolgens nog meer roze te kleuren
En in prachtige kleuren ging de zon onder.
Zo stond deze blog in het teken van kleur.
De kleuren van de herfst: paddenstoelen, blaadjes
of deze prachtige lucht.
 En de laatste foto is net zo kleurrijk als de eerste. Wat is de herfst toch een mooi seizoen. De volgende blog zal minder kleurrijk zijn.  Een grijze dag op de pier van IJmuiden met vogels die te ver weg zaten, maar toch ook iets roods dat kleur gaf aan de dag........