Jaaroverzicht 2025

 De laatste blog van het jaar is traditiegetrouw het jaaroverzicht. Het begon ooit in 2011, in de hoogtijdagen van het bloggen en de bedoeling was toen 1 foto van iedere maand.

Inmiddels geef ik er een eigen draai aan. Ik hou nog steeds van terugblikken en jaaroverzichten, maar 1 foto per maand lukt mij niet. Soms heb ik een maand met meer dan 1 mooiste foto of juist een heel bijzonder natuurmoment. En er zijn ook maanden die wat fotografie wat minder waren.

En in deze eindejaarsblog wil ik ook weer iedereen bedanken die mijn blogjes bekijkt, leest en een berichtje achter laat. Sommigen al vanaf het hele begin van mijn blog carrière.

Dan het jaaroverzicht.....

In deze blog mijn eigen 18 mooiste, meest bijzondere foto's of gewoon een natuurmoment om nooit te vergeten, dat daarom ook niet mag ontbreken in het overzicht. Ingedeeld naar seizoen.

Winter

De maanden januari en februari waren niet bepaald winters, eigenlijk zoals het al jaren is. 

Een mooi moment in Januari was de ontmoeting met een groep wilde zwanen die redelijk dichtbij zat. Een van de zwanen sloeg even de vleugels uit. Genieten.

In januari bezocht ik regelmatig het strand van Katwijk. Ik ging voor de zeehonden die het in die periode echt af lieten weten. Gelukkig waren er wel drieteenstrandlopers. Het was mistig, koud (rond het vriespunt) en het strand was verder leeg. Zo kon ik deze prachtige vogeltjes goed fotograferen, ondanks de koude vingers. Dit was een van de weinige winterse dagen. De warme chocolademelk in een warme strandtent na deze foto sessie was erg welkom.

Al in februari waren daar de krokussen, voor mij is dat het begin van de lente, waarbij ik probeer deze bloemen net even anders dan registrerend te fotograferen.

Maar het werd ineens toch nog winter, begin maart. En op die winterse ochtend, was ik vroeg ik park Cronesteyn om deze kleumende reiger vast te leggen.

Lente

De lente van 2025 was droog en zonnig. Eigenlijk een heerlijk voorjaar waar ik er veel op uit ben geweest. Dus van deze maanden was het even keuzestress voor mijn favoriete foto's...

Als ik de grutto mooi heb kunnen fotograferen, dan mag deze niet ontbreken in mijn overzicht. De Nationale vogel en mijn favoriete weidevogel. Altijd fijn als je in je eentje bent, en zo de vogel heel rustig kan benaderen. 

Dit voorjaar was er een blauwborst op nog geen tien minuten fietsen van Leiden. Ik ben een paar keer op de plek gaan kijken en op een mooie middag hoorde ik hem zingen, eerst nog ver in het riet, maar later ook dichterbij. Hier zat hij even mooi vrij, niet zingend, maar ik was er blij mee.

De Syberische grondeekhoorntjes blijven leuke diertjes om te fotograferen. Ze zijn klein en vliegensvlug, maar soms zitten ze even stil op de uitkijk.

Een jonge vos. Inmiddels een puber die bijna net zo groot is als zijn moeder. Afgelopen jaar was het fotograferen van vossen een uitdaging. Zo heb ik het sinds 2010 nog niet meegemaakt. Het was bijna niet mogelijk om mooie foto's te maken. Dit is een van de weinige foto's van een vos afgelopen jaar waar ik wel tevreden mee ben.

Zomer

De zomer is niet mijn favoriete seizoen. Vaak vind ik het te warm en overdag is het licht keihard. Vroeg opstaan is niet zo aan mij besteed dus ik probeerde op de wat meer bewolkte dagen er toch lekker op uit te gaan.

De keizersmantel, ik fotografeerde deze vlinder eind juni. Dit was mijn laatste bezoek aan de Waterleidingduinen voor mijn verhuizing naar Arnhem.

Eenmaal in Arnhem ben ik meteen op zoek gegaan naar soorten die ik in het Westen niet zo snel tegen kom, zoals de weidebeekjuffer. Ik kon zowel man als vrouw goed fotograferen in de Heemtuin. Meestal wordt het blauwe mannetje gekozen als beste foto. Ik kies voor het vrouwtje dat hier zo mooi op de rand van het blad zat te poseren.

Op de fiets naar een locatie waar heideblauwtjes zitten. Een dag eerder werden er honderd gemeld op die plek. Ik zag enkele mannetjes op afstand en dit vrouwtje op een heidestruik langs het pad. Anders dan in de Waterleidingduinen mag je hier niet van de paden af. Dat was even wennen.

Ook vanuit Arnhem maak ik wel eens een fotografie uitstapje, zo was ik in juli op de Westerheide waar de reeën zich lieten zien in het boekweitveldje daar.

En dan, ergens in augustus zag ik haar fladderen, een grote vlinder met trage vleugelslagen. Mijn hart maakte een sprongetje......Koninginnenpage! En wat een geluk, ze ging even zitten. Lang genoeg voor een paar foto's, om vervolgens weer te verdwijnen. Daarna heb ik deze vlinder niet meer gezien, dus dit was een heus geluksmoment.

En in diezelfde week diende het volgende geluksmoment zich aan. Een zwarte specht. Mijn eerste 2 maanden op de Veluwe leverden wel een paar mooie ontmoetingen op.

Herfst

Net als de lente, vind ik ook het eerste deel van de herfst heel mooi. De herfstkleuren, paddenstoelen en mist in de ochtenden. Dat laatste viel wat tegen (of ik was gewoon weer eens te laat wakker).

Wat heb ik veel vliegenzwammen gezien deze herfst! En zelfs meerdere bij ons in de straat. In de bossen stonden ze vaak wat verdekt opgesteld maar deze stond mooi vrij en was ook precies in een mooi stadium, niet te klein, niet te groot....precies goed. Op het moment van deze foto regende het behoorlijk, dus lastig fotograferen.

Dit bosuiltje had ik in september al gezien, maar ik ging in november speciaal even terug naar de plek om de uil in het herfstbos te fotograferen. De uil bleef lang met gesloten ogen zitten maar een voorbijganger met hond deed hem heel kort de oogjes openen, om daarna weer verder te dutten. Weer een geluksmomentje.

De wolf. Ik wist dat hij in een gebied hier in de buurt was gezien. En zelfs meerdere wolven. Ik wilde toch een keertje gaan kijken en op een maandag in november liep er een wolf  in de uitgebloeide hei. Hij was muizen aan het vangen en liep steeds verder de hei op. Even keek hij om en maakte ik deze foto. Daarna verdween de wolf in het bos.

Waar ik in januari geen geluk had met de zeehonden, was het eind november wel raak. Wel 4 zeehondjes lagen te rusten bij de Katwijkse uitwatering. Ze waren de hele middag nogal lui en niet zo actief. Pas aan het einde van de dag, toen het licht al uit was kwam er wat meer beweging in. Deze jonge zeehond bleef nog even liggen terwijl het opkomende water hem al bereikte. Even later zocht hij het wat hogerop. In december nog een keer op herhaling geweest: Klik HIER voor alle foto's van beide dagen.

Ten slotte wil ik iedereen een heel mooi en gezond 2026 wensen, met veel mooie natuurmomenten, bijzondere ontmoetingen in de natuur.