donderdag 10 mei 2012

Van de Zilk naar Zandvoort door de AWD

Het is alweer een tijdje geleden, 30april...toen het zo'n prachtige lentedag was.
Ik genoot van een mooie wandeling die in de Zilk begon en dwars door de AWD in Zandvoort eindigde.
Wat ik allemaal tegenkwam, zie je hieronder


Een wandeling dwars door de Amsterdamse Waterleidingduinen, van Zuid naar Noord.
Het was die 30e april een heerlijk zonnige lentedag. Helaas waren bijna al mijn landschapsfoto's mislukt, dus ik ga deze wandeling nog een keer doen, om de verschillende landschappen dwars door de AWD te kunnen laten zien. Deze blog is vooral ingenomen door de vrolijke fluitertjes.
Een uitbundig zingende heggemus

En een nog uitbundiger zingende nachtegaal. Wat een geluid komt er uit zo'n klein vogeltje. Tijdens mijn wandeling hoorde ik de nachtegaal overal zingen, pas na het middaguur werd het rustiger. Zo'n vogel horen is niet zo moeilijk, maar om hem dan te vinden....da's lastiger. Vaak zitten ze laag in het struikgewas. Bij deze had ik geluk, die zocht het wat hogerop.

Ook de gekraagde roodstaart liet zich weer horen (en zien). Verder zag ik nog rietgorzen wegduiken in het riet, ik hoorde de rietzangers, zag verschillende keren een kneu hoog in de boom (die foto's vond ik niet goed genoeg), boompiepers en witte kwikstaarten.  De vogeltjes hadden het duidelijk naar hun zin op deze mooie lentedag.



En met zulk weer, zie je de vlinders ook ineens weer. De kleine vuurvlinder zag ik echt overal. Andere vlinders kreeg ik deze keer niet op de foto. Zelfs het oranjetipje liet zich even zien toen ik bij de uitgang in Zandvoort aankwam.
Nog maar eens het kleine vuurvlindertje, het ging zitten op een takje dat op de grond lag. Voor deze foto ben ik er dus ook bij gaan liggen, om de vlinder eens recht in de oogjes te kijken. Dat ik in de brandnetels lag merkte ik daarna pas (en de rest van de dag).

Een van de weinige damhertjes die ik deze dag heb gezien. Ze stond op haar gemak te grazen.

De fitis was ook weer volop aanwezig.


Toch een landschapje, ik vond vooral de lucht heel mooi en de foto laat het frisse groen in de bomen mooi zien. Dit was in het gebied 70 bunders.


En van dat warme weer krijg je best wel dorst. Ikzelf had mijn literfles water ook leeg in Zandvoort. Gelukkig kon ik daar weer heerlijk water tappen, voor de bus-en treinreis terug naar huis.


Nog even langs de aalscholverkolonie.


Hoog in de boom op het nest.


En meneer aalscholver houdt de boel in de gaten. Je kan best dichtbij komen, maar je moet dan wel goed opletten want er flatst nog wel eens een grote witte klodder naar beneden, die wil je niet op je hoofd of camera krijgen.

En ik besluit met deze kleine witte bloemetjes, die ik overal tegenkwam tijdens mijn wandeling. Deze fotografeerde ik vlakbij de uitgang Zandvoortselaan.
 
Het was een heerlijke dag, waar anderen op vrijmarkten rondliepen of feestvierden in de stad, genoot ik van de rust in het AWD.

maandag 30 april 2012

Een ree in de achtertuin

Op donderdagavond, tijdens ons verblijf in een leuk huisje aan de rand van het Dwingelderveld stond er ineens een reebok achter het huisje, op zo'n 5 meter van het raam. hij keek even naar binnen, vond wat  ie zag niet zo interessant, en liep verder. Ook de reegeit liet zich zien. Maar ook veel bosvogeltjes, een eekhoorn en een paar woelmuisjes. Hoezo boshut? Dit was  onze eigen prive (droog en warm) observatie hut. 


Vanuit ons huisje (Villa Dwingelderveld) keken wij uit op een veldje. Er stond een vogelhuisje vlak bij het huisje, wat struiken en er waren wat bemoste boomstronken.  Een mooie plek om vogels en eekhoorntjes te lokken. Het voer werd opgehangen, de doppinda's werden verstopt.
 
En wij konden lekker warm en droog de bezoekers bekijken en fotograferen. In het begin was het rustig, alleen wat koolmeesjes en een vliegensvlug muisje. Maar later in de week kwamen er steeds meer leuke dieren bij. Hieronder een impressie van de waarnemingen vanuit de verwarmde observatie hut Dwingelderveld.
De koolmeesjes arriveerde als eerste, meteen de eerste middag nadat we wat voer hadden opgehangen en neergelegd, lieten zij zich zien.
De boomklevers kwamen vanaf dag twee zeer regelmatig aan het pindanetje hangen. Ik had nog niet bedacht dat ik de pinda's of zonnepitten ook op de bemoste boomstronken kon leggen, dus van de vogeltjes, toch vooral vogelhuisje-foto's.  Hier kwam het zonnetje even door.
Kiekeboe!



En bij het vrouwtje zie je deze rode veren in de nek niet.


Pas op donderdag kwam ook het vinkje regelmatig. We hoopten nog op een kuifmeesje en roodborstje en er was heel even een glanskopje of matkopje, maar die konden we niet vastleggen.

Natte gaai. Die donderdagmiddag regende het veel en hard Maar gelukkig konden wij lekker vanuit het huisje naar de vogels kijken, het was een waar vogelfeestje. En daar bleef het niet bij want......het eekhoorntje had de doppinda's ontdekt....


Who? Me?

Onze camera's bleven gaan, vaak was het te donker voor een mooie foto (alle foto's zijn door het raam genomen), maar als dan de bui over was en de zon kwam er heel eventjes bij, dan kon je meteen een mooi plaatje schieten.


Het vogelhuisje was ook erg interessant voor meneer eekhoorn.


Even schuilen voor de regen, handig hoor zo'n vogelhuisje.


 


Geen beste foto maar wel zo schattig, het kleine rosse woelmuisje dat
al vanaf de eerste dag vliegens vlug heen en weer rende en zo nu en
dan een pinda meepakte. Wat hebben we veel gezien.
Echtpaar Specht, boomklevers, een superleuk eekhoorntje en muisjes.
Dat maakte die regenachtige donderdagmiddag toch tot een overgetelijke middag.
 

De volgende morgen was de reegeit er weer, en ze liet zich heel goed fotograferen. Het lijkt erop dat ze zwanger is, een behoorlijk dik buikje.


Reegeit in het veldje.