zaterdag 17 december 2011

uitwaaien in Katwijk

Op zaterdag 17 december was het weer een keertje wat beter weer. Na de kletsnatte vrijdag, was ik blij dat ik weer even naar buiten kon. Ik koos vandaag voor de uitwatering van Katwijk, daar is altijd wel wat te zien.
Via het strand liep ik richting de uitwatering. Het was negen uur, de zon was nog niet zo lang op, en dat is hier te zien aan de roze wolk. Een ander wolk was donkergrijs en liet nog even een buitje los. Gelukkig de laatste  van die ochtend.
Bij de uitwatering lag veel rommel tussen de stenen. De steenlopertjes konden dit wel waarderen. Er zaten ongeveer vijf van deze vogeltjes en ze zijn helemaal niet schuw.
Ik was helemaal in mijn nopjes en vergat de kou toen ik op de stenen zat om maar vanuit een mooi standpunt de vogels te kunnen fotograferen.
Met  zijn tweetjes is natuurlijk gezelliger dan alleen. Ze waren helemaal op hun gemak en ik kon lekker dichtbij komen. Even gingen mijn gedachten naar de zwartbuikwaterspreeuw, dat leuke vogeltje dat een jaar geleden in de AWD veel fotograferende vogelliefhebbers  een feestje bezorgde.
En dit is mijn feestje, drie steenlopertjes.
Soms komt er ineens eentje snel langs gewandeld....
Maar vaak zaten ze zo rustig..
Wat doe je als je foto eigenlijk mislukt is omdat een stuk van het staartje er niet op staat. Dan snijden we het uit tot een mooi portretje. Leuk dat je hier de zandkorreltjes op het snaveltje ziet.
 
Ik begon het koud te krijgen  zo stil zittend op de stenen, en mijn vingers (toch handschoenen mee moeten nemen) wilden niet meer zo goed het cameraknopje bedienen.
Dus even verder wandelen aan de andere kant van de uitwatering, richting Noordwijk.
Heel veel meeuwen vandaag, in tegenstelling tot de vorige keer dat ik hier was en de meeuwen op 1 hand kon tellen. De wind trok weer aan en dat was te merken, aan de zee en aan de kou. Helaas geen drieteenstrandlopertjes, Een troost, ik heb ze ook nog niet op waarneming.nl gezien dus waarschijnlijk waren ze erg gewoon niet. Een mooie reden om nog eens terug te  gaan.
Groep kokmeeuwtjes met op de achtergrond de skyline van Noordwijk.
Oeps, daar gaan ze. Er kwam een hond aanrennen. Ja de honden vonden het heerlijk op het strand, maar de meeuwen houden toch niet zo van die harige blaffende beesten.
Over het strand liep ik terug naar de Vuurbaak, waar ik de bus weer zou nemen. Vanaf het strand maakte ik deze foto van het wuivende helmgras en daarachter een van de Katwijkse kerkjes.
Vissers en dreigende luchten. De vissers gaan gewoon door, weer of geen weer.
Bescherming van de Katwijkse kust tegen het water. Hier zijn ook nauwelijks duinen, vanaf de Boulevard kijk je zo op zee.
Vanaf de boulevard werp ik nog even een blik op de kust en de wolken die nog wel een buitje voorspellen. Deze foto's zijn gemaakt met mijn oude Lumix, de FZ-28. Ik durfde mijn nieuwe camera toch niet bloot te stellen aan zee, wind en zand.

zaterdag 19 november 2011

mist en zon in de AWD november 2011

Het kan zo snel gaan, binnen een paar uur trok de mist op en werd het stralend zonnig.
Aan het einde van de ochtend kwam ik aan bij ingang Oase.
een mistig herfstbos.
Jong damhertje in de mist.

Op het Vinkenveld liepen veel hertjes, voornamelijk hindes. Deze stond zo mooi voor de herfstkleuren. En de mist, geeft gewoon een heel apart sfeertje.
 
 
Nog even terug naar de Beukenlaan waar ik de wandeling begon, daar zaten heel veel vogeltjes. Vooral vinkjes, maar ook meesjes en boomklevers en het winterkoninkje.
Maar allemaal vliegensvlug (of verstoord door voorbijstampende Nordic Walkers), dit vinkje bleef even zitten, maar door de mist is de foto niet helemaal scherp.
 
 
De vossen laten zich ook weer zien, hier lekker in het zonnetje, ik vind dit zo'n schattig momentje.
Even later wordt dochter vos even streng toegesproken door moeder vos. Dochter kijkt toch wat beteuterd. Tja om voor het oog van de aanwezige fotografen op je kop te krijgen van je moeder is toch ook niet leuk.
Wat later stond moeder vos er zo mooi bij, tegen het heuveltje en die blauwe lucht erachter.
Roodborstje in de zon.
Vosje Beauty kwam ook nog even langs, maar verdween snel in de struiken en liet zich daarna niet meer zien.
.
Portret van een spitser. Dit hertje lag vlak langs het pad en was een beetje aan het eten en vond het helemaal niet erg dat ik in de buurt was. Heel voorzichtig, laag bij de grond, ben ik dichterbij gekomen....tot zo'n 5 meter. Het hertje liet het toe, stoorde zich helemaal niet aan me en keek soms gewoon de andere kant op. Met de late middag zon, kon ik wel deze foto maken.
Weer terug bij De Oase, nu met zon, wat een verschil met de eerste foto.
 
Ik twijfelde heel lang of ik naar de AWD zou gaan, want de mist was behoorlijk dicht. En wat ben ik blij dat ik gegaan ben. Ook weer bekenden (Ria BRoeselien) tegengekomen bij de schuilhut, een gezellige ontmoetingsplek van bloggers, fotografen en natuurliefhebbers.
Kortom, het was weer de moeite waard.