Waar het in December en januari meer herfst was, begon het er in februari dan toch op te lijken: winter. Alleen de sneeuw en rijp bleven uit maar ik genoot van de koude dagen en de winterzon.
En dan is er in de waterleidingduinen ook weer van alles te zien.
De vossen zijn nu op zijn mooist in hun prachtige wintervacht, en als het licht dan ook mee werkt , kun je mooie zachte foto's maken....
De roodborstjes laten zich regelmatig zien, soms helemaal in elkaar gedoken als een bolletje.
Koolmees, ook altijd leuk als het lukt tijdens een wandeling de bosvogeltjes van redelijk dichtbij te naderen en te fotograferen.
Deze koolmees werkte goed mee en bleef lekker doorzingen.
Andere vogels zag ik wel maar kwamen niet mooi op de foto zoals boomklever, boomkruiper en goudhaantje, ze zaten te ver, te hoog of net verkeerd......maar wie weet komen ze de komende maand nog mooi voor de lens.
Ook de waterspreeuw was nog aanwezig maar ik heb geen betere foto's kunnen maken dan in januari, dus deze blog blijft waterspreeuwloos.
Eindelijk zag ik weer een damhert van wat dichterbij, die niet direct op de vlucht ging. Deze damhert man had een ongelijk gewei.
Dit jonge mannetje keek even nieuwsgierig om en ging daarna weer verder met grazen.
En natuurlijk nog wintergasten in deze februari blog. De zaagbekeenden waren dit keer niet schuw en ik kon ze zittend vanaf de kant fotograferen terwijl ze voorbij zwommen... eerst de man...
gevolgd door mevrouw zaagbek..
die even later gewoon ging zitten dutten...maar wel een oogje in het zeil hield.
En ze kwamen ook nog even samen langs....
Terwijl mevrouw zat te dutten, begon meneer aan een uitgebreide poetsbeurt. Dat is toch geweldig, als je zittend aan de kant dit op een paar meter voor je kan volgen.
Met deze vossenfoto ben ik ook heel blij, ook al zijn de vossen gewend aan mensen, het is nog niet altijd makkelijk om ze mooi te fotograferen, voor mij is mooi.....een foto waarbij voor en achtergrond wat wazig zijn en er genoeg ruimte om de vos is in de kijkrichting en....de vos er goed uit komt.
Dezelfde vos maar dan een week later en op een iets andere plek. Dit vosje is op het moment toch wel een van de mooiste met haar prachtige volle wintervacht.
Dit tafereeltje is natuurlijk superschattig
Het kleine damhertje wordt even achter de oren gewassen door moeder in het laatste zonlicht
Ze kijken nog even naar ons en gaan dan weer door met hun poets ritueel
En langs het bekende boompje liepen wij verder naar de uitgang. Wat was het weer een prachtige dag.
Het pimpelmeesje zat net iets te ver, maar toch vind ik dit wel een leuke foto.
Een eerder bezoek, een andere uitgang......op weg naar de uitgang zagen we in het laatste licht nog een mooie vos.
In het zonnetje
Het gras, het riet, de vos....het kleurt allemaal mooi bij elkaar. De zon is bijna achter de heuvel verdwenen, dus een sein om nu door te lopen naar de uitgang.
Deze foto's zijn gemaakt op 16 en 25 februari, twee heerlijk zonnige dagen. Helaas geen sneeuw of rijp (in ieder geval niet op dagen dat ik vrij was), maar je weet maar nooit, Maart roert zijn staart en kan best nog een winters trekje krijgen.

