Jaaroverzicht 2025

 De laatste blog van het jaar is traditiegetrouw het jaaroverzicht. Het begon ooit in 2011, in de hoogtijdagen van het bloggen en de bedoeling was toen 1 foto van iedere maand.

Inmiddels geef ik er een eigen draai aan. Ik hou nog steeds van terugblikken en jaaroverzichten, maar 1 foto per maand lukt mij niet. Soms heb ik een maand met meer dan 1 mooiste foto of juist een heel bijzonder natuurmoment. En er zijn ook maanden die wat fotografie wat minder waren.

En in deze eindejaarsblog wil ik ook weer iedereen bedanken die mijn blogjes bekijkt, leest en een berichtje achter laat. Sommigen al vanaf het hele begin van mijn blog carrière.

Dan het jaaroverzicht.....

In deze blog mijn eigen 18 mooiste, meest bijzondere foto's of gewoon een natuurmoment om nooit te vergeten, dat daarom ook niet mag ontbreken in het overzicht. Ingedeeld naar seizoen.

Winter

De maanden januari en februari waren niet bepaald winters, eigenlijk zoals het al jaren is. 

Een mooi moment in Januari was de ontmoeting met een groep wilde zwanen die redelijk dichtbij zat. Een van de zwanen sloeg even de vleugels uit. Genieten.

In januari bezocht ik regelmatig het strand van Katwijk. Ik ging voor de zeehonden die het in die periode echt af lieten weten. Gelukkig waren er wel drieteenstrandlopers. Het was mistig, koud (rond het vriespunt) en het strand was verder leeg. Zo kon ik deze prachtige vogeltjes goed fotograferen, ondanks de koude vingers. Dit was een van de weinige winterse dagen. De warme chocolademelk in een warme strandtent na deze foto sessie was erg welkom.

Al in februari waren daar de krokussen, voor mij is dat het begin van de lente, waarbij ik probeer deze bloemen net even anders dan registrerend te fotograferen.

Maar het werd ineens toch nog winter, begin maart. En op die winterse ochtend, was ik vroeg ik park Cronesteyn om deze kleumende reiger vast te leggen.

Lente

De lente van 2025 was droog en zonnig. Eigenlijk een heerlijk voorjaar waar ik er veel op uit ben geweest. Dus van deze maanden was het even keuzestress voor mijn favoriete foto's...

Als ik de grutto mooi heb kunnen fotograferen, dan mag deze niet ontbreken in mijn overzicht. De Nationale vogel en mijn favoriete weidevogel. Altijd fijn als je in je eentje bent, en zo de vogel heel rustig kan benaderen. 

Dit voorjaar was er een blauwborst op nog geen tien minuten fietsen van Leiden. Ik ben een paar keer op de plek gaan kijken en op een mooie middag hoorde ik hem zingen, eerst nog ver in het riet, maar later ook dichterbij. Hier zat hij even mooi vrij, niet zingend, maar ik was er blij mee.

De Syberische grondeekhoorntjes blijven leuke diertjes om te fotograferen. Ze zijn klein en vliegensvlug, maar soms zitten ze even stil op de uitkijk.

Een jonge vos. Inmiddels een puber die bijna net zo groot is als zijn moeder. Afgelopen jaar was het fotograferen van vossen een uitdaging. Zo heb ik het sinds 2010 nog niet meegemaakt. Het was bijna niet mogelijk om mooie foto's te maken. Dit is een van de weinige foto's van een vos afgelopen jaar waar ik wel tevreden mee ben.

Zomer

De zomer is niet mijn favoriete seizoen. Vaak vind ik het te warm en overdag is het licht keihard. Vroeg opstaan is niet zo aan mij besteed dus ik probeerde op de wat meer bewolkte dagen er toch lekker op uit te gaan.

De keizersmantel, ik fotografeerde deze vlinder eind juni. Dit was mijn laatste bezoek aan de Waterleidingduinen voor mijn verhuizing naar Arnhem.

Eenmaal in Arnhem ben ik meteen op zoek gegaan naar soorten die ik in het Westen niet zo snel tegen kom, zoals de weidebeekjuffer. Ik kon zowel man als vrouw goed fotograferen in de Heemtuin. Meestal wordt het blauwe mannetje gekozen als beste foto. Ik kies voor het vrouwtje dat hier zo mooi op de rand van het blad zat te poseren.

Op de fiets naar een locatie waar heideblauwtjes zitten. Een dag eerder werden er honderd gemeld op die plek. Ik zag enkele mannetjes op afstand en dit vrouwtje op een heidestruik langs het pad. Anders dan in de Waterleidingduinen mag je hier niet van de paden af. Dat was even wennen.

Ook vanuit Arnhem maak ik wel eens een fotografie uitstapje, zo was ik in juli op de Westerheide waar de reeën zich lieten zien in het boekweitveldje daar.

En dan, ergens in augustus zag ik haar fladderen, een grote vlinder met trage vleugelslagen. Mijn hart maakte een sprongetje......Koninginnenpage! En wat een geluk, ze ging even zitten. Lang genoeg voor een paar foto's, om vervolgens weer te verdwijnen. Daarna heb ik deze vlinder niet meer gezien, dus dit was een heus geluksmoment.

En in diezelfde week diende het volgende geluksmoment zich aan. Een zwarte specht. Mijn eerste 2 maanden op de Veluwe leverden wel een paar mooie ontmoetingen op.

Herfst

Net als de lente, vind ik ook het eerste deel van de herfst heel mooi. De herfstkleuren, paddenstoelen en mist in de ochtenden. Dat laatste viel wat tegen (of ik was gewoon weer eens te laat wakker).

Wat heb ik veel vliegenzwammen gezien deze herfst! En zelfs meerdere bij ons in de straat. In de bossen stonden ze vaak wat verdekt opgesteld maar deze stond mooi vrij en was ook precies in een mooi stadium, niet te klein, niet te groot....precies goed. Op het moment van deze foto regende het behoorlijk, dus lastig fotograferen.

Dit bosuiltje had ik in september al gezien, maar ik ging in november speciaal even terug naar de plek om de uil in het herfstbos te fotograferen. De uil bleef lang met gesloten ogen zitten maar een voorbijganger met hond deed hem heel kort de oogjes openen, om daarna weer verder te dutten. Weer een geluksmomentje.

De wolf. Ik wist dat hij in een gebied hier in de buurt was gezien. En zelfs meerdere wolven. Ik wilde toch een keertje gaan kijken en op een maandag in november liep er een wolf  in de uitgebloeide hei. Hij was muizen aan het vangen en liep steeds verder de hei op. Even keek hij om en maakte ik deze foto. Daarna verdween de wolf in het bos.

Waar ik in januari geen geluk had met de zeehonden, was het eind november wel raak. Wel 4 zeehondjes lagen te rusten bij de Katwijkse uitwatering. Ze waren de hele middag nogal lui en niet zo actief. Pas aan het einde van de dag, toen het licht al uit was kwam er wat meer beweging in. Deze jonge zeehond bleef nog even liggen terwijl het opkomende water hem al bereikte. Even later zocht hij het wat hogerop. In december nog een keer op herhaling geweest: Klik HIER voor alle foto's van beide dagen.

Ten slotte wil ik iedereen een heel mooi en gezond 2026 wensen, met veel mooie natuurmomenten, bijzondere ontmoetingen in de natuur.

Herfstkleuren en paddenstoelen op de Veluwe

 Ik heb altijd geroepen dat de herfstkleuren in het oosten van het land veel mooier en uitbundiger zijn dan in het westen. Deze herfst had ik natuurlijk de gelegenheid om zelf te zien of mijn aanname klopt. Eind oktober en begin november hadden we een paar hele mooie herfstdagen. En inderdaad...wat een feestje, al die kleuren.  Vooral in november ben ik er echt op uit gegaan om de herfstbossen te fotograferen, in oktober was mijn doel paddenstoelen.

Het gouveneurshuisje op landgoed Zypendaal.

Net zoals bij vogels, vlinders en zoogdieren heb ik ook mijn favorieten bij de paddenstoelen. Deze ben ik gelukkig tegen gekomen, zelfs heel dichtbij huis.

De porseleinzwammen vond ik in park Klarenbeek, lekker bij mij om de hoek. Het is een van mijn favoriete soorten.

Drie keer de vliegenzwam. Ja, dat blijft toch wel de opperzwam in paddenstoelenland. Drie keer gefotografeerd op verschillende plekken: Plancken Wambuis, Veluwezoom en in de straat bij ons.

Bij ons in de wijk stonden op meerdere plekken vliegenzwammen. Op deze hele grote  waren wat bladeren gevallen. Mooi herfstplaatje.

Wat verschillende soorten, waarvan ik niet alle namen weet. Een van de soorten die ik op de Veluwezoom heb gezien was de kammetjesstekelzwam (leuk voor scrabble), de zwam lijkt wat op de pruikzwam. 

Roodborstje op een hekje met in de achtergrond roodborstjes-oranje. Het vogeltje matcht goed met zijn omgeving.

Op de posbank kun je de ijslandse paarden tegenkomen. De hei is uitgebloeid, maar de herfstkleuren zijn er volop.

Herfstig doorkijkje

Mijn favoriete boom op de Posbank. Ik denk dat ik deze boom ga kiezen voor mijn maandelijkse foto, door het jaar heen.

Goud. Dit is op landgoed Mariëndaal waar ik een mooie wandeling maakte met een klein groepje fotografen (Met Instawalks_Arnhem)

Watervalletje Mariëndaal. De waterval stroomde niet zo lekker omdat de blaadjes zich bovenop hadden opgehoopt.

Mooie boslaan

In diezelfde week fietste ik naar het landgoed Beekhuizen, een prachtig bos aan de rand van de Veluwezoom.

En dan is het uiltje thuis, zo mooi met de herfstkleuren. Een week later waren bijna alle blaadjes weg.

Ik kan hier zo van genieten. Cadeautjes van de natuur.

En hier nog een keer het gouveneurshuisje, een week later, de kleuren zijn nu zo mooi. De zon staat al wat lager, dus het huisje komt al snel in de schaduw. Maar daarachter zie je de gouden gloed van de herfst.

Weer terug naar Beekhuizen, met de beek en de prachtige beuken. Op een wat mistige zaterdagochtend liep ik met Jeroen een mooie route door dit gebied. De mist trok snel op maar het bleef grijs. Maar de herfstkleuren kwamen er nu zo mooi uit.

Een wandeling bij Plancken Wambuis met de Sayaguesa runderen........

.....en mijn eerste wolf. Op afstand. De wolf werd later door de paarden die daar ook grazen het bos in gejaagd. Maar dit was wel even een Wauw moment.

Ten slotte nog 2 collages van herfstwandelingen in de omgeving van Arnhem

Park Sonsbeek. Dit park ligt vlak achter het station Arnhem Centraal en is groot genoeg om er een middag rond te wandelen.

Wandeling bij Beekhuizen en de Posbank (Herikhuizerveld)

De herstkleuren waren prachtig! Ik denk dat ik wel de conclusie kan trekken dat het hier op de Veluwe allemaal uitbundiger is dan in de Randstad. De bomen hebben inmiddels hun blad verloren, de laatste paddenstoelen waren nog te zien, maar het wordt nu winter, waarvan we de eerste speldenprikjes al hebben gehad. Van mij mag er meer winter komen, met sneeuw, rijp en ijshaar...... Ja mijn wensenlijstje heeft nog wat open vakjes om af te vinken.

Op ontdekking op de Veluwe

 De titel klinkt als een blog die over een vakantie gaat. Nou dan zou het in dit geval een vakantie voor altijd zijn... Hoe zit dat? De mensen die mij niet op Facebook volgen hebben het bericht gemist, maar afgelopen zomer zijn Jeroen en ik verhuisd naar Arnhem. En deze zomer begon dus mijn ontdekkingstocht in de directe omgeving. Met hier en daar een leuke verrassing maar ook wat onverwachte teleurstellingen.

Want denk je aan de Veluwe, dan denk je aan edelherten, wilde zwijnen of misschien een wolf. In de eerste maanden hier heb ik geen hert of zwijn gezien. De wolf zit in een gebied in de buurt, maar ik ga het niet opzoeken. De massaal op de wolf afkomende fotografen (waar ken ik het van, iets met vosjes in de waterleidingduinen) zorgen voor veel onrust. Ik ga liever wandelen en hoop dan op een onverwachte ontmoeting.

Park Klarenbeek, mijn nieuwe achtertuin.

Terug naar juli, de maand dat wij de Razende Randstad inruilden voor de Rustige Veluwe. Natuurlijk had ik in het begin geen idee waar ik leuke dieren kon vinden om te fotograferen. Waar ik in de omgeving van Leiden en in de Duinen na al die jaren mijn hotspots wel had, hier moest ik ze nog ontdekken.

De eerste verrassing was de weidebeekjuffer, gewoon in de Arnhemse heemtuin. Dit is het vrouwtje.

Maar ook het prachtige blauwe mannetje was er. Niet een maar zeker 5 stuks. Ze waren vooral druk met elkaar verjagen en zaten maar af en toe stil. 

Maar mijn eerste Veluwse wenssoort was binnen.

Er zijn heel veel parken in Arnhem. Dit park Insula Dei ligt op loopafstand en natuurlijk ga ik weer op zoek naar fluffy vriendjes. Dit katje heb ik slechts 1 keer gezien, maar de lieverd staat natuurlijk wel op de foto.

Een stukje verderop zag ik een reiger in de houding staan en even later had hij een visje te pakken. Ik kon nog net het moment vastleggen dat hij het visje omdraaide zodat het met de kop eerst naar binnen ging. En het was hap slik weg vis.

Diezelfde maand ging ik met de fiets op zoek naar het heideblauwtje. Ik wist dat ze in een gebied zaten op een afstand die nog aan te fietsen was en niet teveel heuvels onderweg.

Al snel zag ik een mannetje zitten....

Het is voor mij wennen, ik mag niet van het pad af, dus moet van een afstandje een foto maken. Er vliegen meerdere heideblauwtjes, dus ik wachtte geduldig tot ze wat dichterbij gingen zitten. Gelukkig was het deels bewolkt dus waren de vlinders niet heel erg actief.

En het vrouwtje kwam zelfs direct naast het pad in een heidestruik zitten. In de vroege zomer zitten heideblauwtjes op de dopheide maar wanneer deze is uitgebloeid gaan ze over op de struikheide.

En die heide stond in augustus in bloei. En wat is er nu fijner om binnen 40 minuten met het openbaar vervoer op de Posbank te wandelen. 

En natuurlijk.....de hond van de schaapsherder moest ik vastleggen. Ik blijf toch wel graag dieren fotograferen.

En een bij in de hei maakt mij ook blij.

Doorkijkje, landschappen fotograferen is niet zo mijn ding. Maar ik blijf oefenen.

Het was droog in augustus, de schapen zorgden voor een flinke stofwolk.

Wat landschapjes, de mooie paarse heuvels. Het is gewoon niet zo over te brengen. Al wandelend over de kronkelige paadjes, heuvel op, heuvel af en dan het gezoem van de bijen horen. Dat is Genieten, met een grote G.

Soms kom je de wilde paarden tegen.

Of een Schotse koe.

Ik ken de Posbank natuurlijk nog niet zo goed, maar het zou zomaar mijn nieuwe AWD kunnen worden. Maar ik loop dus nog wel af en toe verkeerd. En dat pakt niet altijd slecht uit.

Ik hoorde de harde roffel, keek goed waar het vandaan kwam en daar zat ie.....de zwarte specht. Wauw, wat was ik blij dat ik dat paaltje van de wandelroute had gemist.

En hij draaide wat om de boom, dus ook nog van de andere kant. Even later kwam er een grote bonte specht in de buurt en begon deze zwarte specht te schreeuwen. En dat geluid heb ik nu al een paar keer gehoord, ook in andere gebieden.

De koninginnenpage, die stond ook op mijn wensenlijstje. Slechts 1 keer zag ik hem, in park Klarenbeek, en heel even zat ie stil. Weer een geluksmomentje.

Dan was er de maansverduistering van 7 september. Ik stond al klaar op de bovenste verdieping van ons appartementencomplex, met zicht tot aan de Posbank....De bewolking gooide roet in het eten, dus de maan was pas zichtbaar toen deze hoog aan de hemel stond.

En de volgende Veluwse Verrassing was een bosuiltje. Op fietsafstand (als ik in 1 keer goed zou fietsen op zo'n 25 minuten). Ik moet wel zeggen dat ik een tip heb gekregen over deze uil. Die was in augustus steeds niet thuis maar in september had ik geluk. Straks nog een keer kijken, als de beuken verkleurd zijn in hun herfstkleuren.

Hieronder 3 collages. Wandelingen  op en rond de Posbank (Herikhuizer veld)

25 juli in de druilerige miezer, maar wat was het mooi. De onbekende posbank route (Instagram: Instawalks_Arnhem) van ongeveer 9 kilometer met een klein groepje fotografen.

5 september, de bruine wandeling die langs de mooie Beekhuizer beek gaat en voornamelijk door het bos. Heel veel hoogteverschillen, dus deze 9 km lange wandeling was best pittig.

26 september, de rode route (7km) vanaf Paviljoen de Posbank naar de Carolinahoeve en terug. Over de Koningslaan, een glooiende beukenlaan. Op de hei zagen we nog een hazelworm en gaspeldoorn in bloei. Kijk.....dat heb je ook in het Westen niet.

En dan is het oktober en schieten de paddenstoelen uit de grond. Ik deel hier deze vliegenzwam, maar ik denk dat ik de komende tijd nog wel wat gezwam kan vastleggen. En de herfstkleuren! 

Want die kleuren....ik riep altijd dat die in het oosten veel mooier zijn dan in het westen. Dat zal ik dus gaan zien binnen een paar weken.

 Ik geniet dus volop van mijn nieuwe woonomgeving en de natuur hier in de buurt. Ik moet wel bekennen dat ik de Waterleidingduinen soms mis, dat gebied is echt uniek wat variatie betreft. Maar langzaam ga ik hier mijn plekjes vinden. Er valt nog zoveel te ontdekken. En lekker eropuit gaan, dat is de manier.