dinsdag 2 september 2014

De lepelaar

Een blogje met 1 vogelsoort in de hoofdrol; De lepelaar.


Deze keer een blog met 1 vogel in de hoofdrol: De lepelaar.
De lepelaar hoort tot de orde van de reigerachtigen en familie van de ibissen. De vogel is zeer goed te herkennen aan de lepelvormige snavel.
Deze snavel gebruikt de lepelaar om onder water met maaiende bewegingen prooidieren op te jagen en vervolgens met een snelle beweging uit het water te happen.


Drie lepelaars op rij.
Een volwassen lepelaar loopt statig door het water.
In de vlucht lijken de vogels iets op de zilverreiger, maar de hals word niet in de voor de reiger kenmerkende S gehouden. Deze formatie lepelaars was ook nog aan de snavels goed te herkennen in vlucht.
Lepelaars broeden in kolonies, in het riet of in bomen.
Foto van begin mei. Deze lepelaar is nog bezig met nest materiaal, maar de jongen waren al geboren. De lepelaar heeft 1 legsel van ongeveer 3 eieren. De jongen worden in April geboren.



















Op deze foto is de mooie kuif ook goed te zien. Deze lepelaars broeden in de bomen (Spaarnedam) maar ze kunnen ook nestelen in de rietkragen van gebieden zoals de Poelgeest Polders.
Foto van mei 2012. Vanaf mei waren de lepelaars ook in poelgeest te zien, ze hebben dan een gele vlek in de hals en een gele keelvlek, dit is alleen in de broed tijd te zien.
Waarschijnlijk hebben ze hier in de polder ook gebroed, want een paar maanden later waren er jongen te zien...
Twee jonge lepelaars tussen de grauwe ganzen.
Lekker spetteren.
In 1970 was deze soort in Nederland bijna uitgestorven, nu komen er toch steeds meer plekken waar ze broeden. Er broeden nu ongeveer tweeduizend lepelaars in Nederland.
En ik ben blij met zo'n gebiedje als de Poelgeest polders, lekker dichtbij huis. Ik geniet toch steeds weer van de vogelsoorten die er zijn, en ook in dit gebied is het aantal lepelaars toegenomen, dit jaar zijn er op een bepaald moment zelfs 20 geteld. Een goed teken, het gaat goed met de lepelaar.
Hopelijk komen ze volgend jaar weer terug, want nu gaan ze vertrekken richting warmere oorden.





maandag 1 september 2014

Zuidpier IJmuiden September 2014

Een dagje Zuidpier, altijd leuk om vogels te fotograferen. Maar de omstandigheden zijn er vaak niet geschikt voor, het waait er vaak hard, het regent ook nog wel eens en in de zomermaanden is het er afgeladen met strandgasten, dan hoef ik ook het strand niet op om vogels te fotograferen. Maar het voor- en najaar zijn mooie periodes voor een bezoekje aan de zuidpier. Ik zag dat mijn laatste bezoek alweer lang geleden was: November 2013 met een heel bijzonder dier op de rotsen.
 Woensdag 27 augustus:
Zonnig, weinig wind....een
mooie dag voor de Zuidpier 

Ik zag een grote groep vogels op het strand zitten, waaronder aalscholvers, grote sternen, scholeksters en verschillende soorten meeuwen. Ik wilde op afstand blijven omdat ik bang was dat de hele bubs op zou vliegen als ik dichterbij zou komen. Dus een foto van afstand.

Langs de brandig zag ik wat kleine strandlopertjes, een drieteenstrandloper en 2 jonge bontbekplevieren. Ik was blij, want de bontbekplevier had ik nog niet eerder van zo dichtbij op de foto kunnen zetten. Ik kon redelijk dicht naderen.

drieteentstrandrennertje, wat zijn ze toch vlug. Gelukkig waren de omstandigheden zo dat ik heel korte sluitertijden had en deze foto dus ook kon maken van de kleine speedy gonzalis.

jonge bontbekplever, wat was dit een mooi moment, en het vogeltje bleef ook gewoon even staan. Dichterbij komen durfde ik niet, het is toch een vrij schuwe vogel, dus ik was al verbaasd dat hij mij tot deze afstand liet komen.

Op de zuidpier, de aalscholver laat haar vleugels drogen, ik vind dit altijd een prachtig gezicht en kan het dan ook niet laten er een foto van te maken.

Zelfs de gewone zilvermeeuwen fotografeer ik graag, het zijn toch best mooie vogels, soms een beetje luidruchtig. Deze lag lekker relaxed in het zonnetje.

De steenloper, ik hoopte op hele fotoshoots van deze vogeltjes, maar ze lieten zich niet zo vaak van dichtbij zien. deze bleef heel even zitten, lang genoeg voor 1 goede foto. Hier is de overgang naar het winterkleed al goed te zien. Zo zie je maar, de natuur laat zich niet dwingen, ook al verwacht je close ups van steenlopers, omdat ze vaak dichtbij zitten op de pier, het is niet altijd zo. En zo blijft een dagje pier vol verrassingen.

En zo ziet het zomerkleed eruit, een andere steenloper op een niet zo fotogenieke plek zit nog volop in de zomerveren.

bonte strandloper, op het uiterste puntje van de pier. Omdat er nauwelijks wind stond was het ook daar goed toeven, meestal waai je daar weg, want je zit toch ruim 2 km in zee. Helaas had ik mijn oude camera bij me, ik wilde mijn nieuwere camera niet aan zee, zand en zout blootstellen. Maar oh, wat is die oude camera traag, dat was ik even vergeten, dus heel veel foto's van deze dag kwamen direct in het mapje "prullenbak".

Ik hoopte op de paarse strandloper, die was ook te zien op de uiterste punt van de pier, waar de golven soms flink tegen de rotsen sloegen.

Paarse strandloper en het klotsende zeewater op de achtergrond. Het vogeltje moest een paar keer rennen omdat er anders een golf over hem heen zou komen....had ik eigenlijk moeten filmen, ik heb die optie op de camera maar vergeet het steeds. Daar op het einde van de pier stond ik met een enthausiaste vogelaar (Chris) die mij attendeerde op een overvliegende roofvogel, een wespendief. De foto van mij was helaas zo slecht dat ik hem niet eens als bewijsplaatje in mijn blog wil zetten. Maar de melding (met foto) staat wel op  Waarneming.nl.

Aan het begin van de pier zat ik nog even op de rotsblokken wat te eten, toen ineens iets verderop de tapuit landde, helaas tegenlicht en net een te grote afstand, maar hij staat erop.

Jonge zilvermeeuw aan het strand.

Ik begon op het strand, en eindigde weer op het strand. Ondanks het mooie weer waren er nauwelijks mensen op het strand, gelukkig maar, zo konden deze vogels in alle rust zitten en kreeg ik de kans om steeds wat dichterbij te komen en uiteindelijk vanuit een laag standpunt wat foto's te maken. Hier een jonge visdief.

Drie op een rij, langzaam kwam ik dichterbij en ging toch maar even in het zand liggen, dat nu niet kleddernat meer was....

Adult en juveniel vanuit het lage standpunt. Dat vind ik toch altijd het mooiste, maar ja dat zand he.....dat zit dan echt overal (en dan ben ik toch blij dat ik de oude Lumix mee had).

Gewoon mooi, een visdiefje op het stand.
Wat een heerlijke dag was het.
 Na een dagje Zuidpier ( ik heb mij tussen tien uur en vier uur heerlijk vermaakt met de vogeltjes) keerde ik weer huiswaarts, moe maar voldaan. In een volgende blog meer visdiefjes, maar dan uit de AWD.