Natuur rond Leiden: Lente!

Hoogste tijd om weer een blog te plaatsen.

Een lenteblog. 

Al in februari liet de lente zich heel eventjes zien, om daarna weer even door de herfst verdreven te worden. Na de onstuimige eerste twee weken van maart, keerde eind maart de lente terug en zie je alles in de natuur veranderen.

Nieuwsgierige lammetjes in de  Oostvlietpolder. De lammetjes zijn voor mij toch wel de echte lentebodes.

De foto's in deze blog zijn allemaal gemaakt in de directe omgeving van Leiden: polderpark Cronesteijn, Polders Poelgeest, Kasteel oud-Poelgeest en de Oostvlietpolder.

Eind februari in park Cronesteijn, de eerste tekenen van de lente.

grutto in een van de plasjes van de Poelgeest polders, ook met de terugkeer van de grutto komt het lente gevoel naar boven.

Ook de tureluur is weer terug in de polders

En een zingende rietgors

Een badderende grauwe gans..... de eerste pullen zullen er inmiddels wel zijn, dus snel weer terug naar de polders.

En eind maart is het voor mij vaste prik: Bosanemoontjes fotograferen. 

Het is heel cliche, maar het blijft leuk om ieder jaar weer met dit onderwerp bezig te zijn

En soms probeer ik eens wat anders

Wat nog niet meevalt

Met wat geluk kun je een beestje op je bloem treffen. Deze was op mijn zonnekap van de camera geland, voorzichtig heb ik de zonnekap bij de bloem gehouden om het lieveheersbeestje over te laten stappen....

Maar blijkbaar vond hij de bosanemoon niet zo leuk....de vleugels gingen uit en weg.....

Een dag met niet al te felle zon, heel mooi om deze witte bloemetjes te fotograferen. en te spelen met scherptediepte

Terwijl ik op ging in de bloemetjes hoorde ik de vogels om mij heen,  halsbandparkieten, kauwen, spechten en deze boomklever.

Op de laatste dag van maart nog even een kort fietstochtje naar de Oostvlietpolder gemaakt.

Ik weet dat daar ieder jaar lammetjes zijn, maar je moet geluk hebben dat ze niet te ver achterin de wei lopen en de zon moet meewerken....want aan de ene kant heb je een wei waar je recht tegen de zon in fotografeert.  Aan de andere kant van het paadje is nog een klein weitje....en daar maakte ik onderstaande foto .

En dan nog een paar tegenlicht plaatjes

Stoer kleintje

Snif snif....wat ruik ik toch...

Ze zijn zo leuk. Ik heb twee uur lang aan de rand van het weiland zitten kijken naar de lammetjes. En af en toe probeerde ik er een te fotograferen, wat niet mee viel met het felle tegenlicht.

met moeder schaap

Rennen......

moe, welteruste...

portretje

Collage Cronesteijn maart, de ooievaars zitten op het nest.... katjes, bloesem, een winterkoninkje dat alleen maar wilde zingen als hij niet in de lens keek en veel fazant dames.....de mannen waren er ook maar verderop in een ander deel van het gebied.

Wat is de lente toch een heerlijk seizoen, er is zoveel te zien in de natuur, er gebeurd zoveel. Het liefst zou ik vanaf eind maart tot eind mei vrij nemen om alles te zien wat er te zien valt, want ik heb nog wel een aardige wensenlijst voor komende 2 maanden:  zingende blauwborst, het oranjetipje, fruitbomen in bloei, vlinders.........daslook, nog meer vlinders......  het wordt weer genieten buiten.

Zuidpier IJmuiden

Donderdag 21 maart. De eerste dag van de astronomische lente.

De weerberichten waren prima, windkracht 3 uit zuidwest, half tot geheel bewolkt.

Voor mij het weer om de Zuidpier van Ijmuiden te bezoeken.

Maar hoe anders was het.

Toen ik in Haarlem in de bus zat begon het te motregenen, en tijdens de busrit checkte ik motregenradar (had ik eerder moeten doen). een langgerekt miezergebied trok over de westkust.

En waar het in het zuiden en oosten van het land heerlijk zonnig lente weer was,  liep ik bijna in mijn eentje over het strand en de pier van IJmuiden....

Op zo'n dag is het daar toch wel een troosteloze boel...

Maar gelukkig wordt ik altijd blij als ik toch wat leuke vogeltjes tegenkom.

Drieteen strandloper heeft een hapje gevonden in de branding.

Nadat het groepje drieteenstrandlopers eerst tot twee keer toe was opgevlogen omdat loslopende honden erachteraan gingen, werd mijn geduld uiteindelijk beloond met een DTSje die zo druk was met eten, dat ie zich niet aan mij stoorde, ik koos een laag standpunt en schuifelde steeds wat dichterbij....tot ongeveer 3 meter. Ondertussen moest ik steeds mijn camera en lens droogmaken, want gemiezer kan ook veel nattigheid opleveren.

Op de pier was heel weinig te beleven, er waren zelfs bijna geen meeuwen.

Ook het aantal vissers was die dag op 1 hand te tellen.

De aalscholver droogt hier zijn verenkleed.....of het veel zin had weet ik niet want er kwam nog steeds nattigheid uit de lucht...

Ik ben nou eenmaal dol op die drieteenstrandlopers (DTSjes), ze zijn op het strand vaak supersnel. Dan rennen ze door de branding. Op de basaltblokken lijken ze toch wat rustiger, en staan ze soms even stil.

Een andere soort die ik erg mooi vind is de paarse strandloper.

Op het startblok, DTSjes en 1 bonte strandloper.....even later gingen ze er met zijn allen tegelijk vandoor.

Toch nog een meeuw

Portretje

De steenloper is een vaste pierbewoner. Omdat ik deze keer zo weinig soorten zag, stopte ik voor iedere steenloper. Tussen de foto's zaten  nog een paar hele aardige

En dan staat er ineens een steenloper vlak voor je neus.

Hij lijkt gewoon erom te vragen: "Mag ik ook op de foto?"

Er waren slechts een paar schaarse kortstondige droge momenten.

Na een paar uur was ik het dan ook zat.....en als je dan niets ziet....helemaal natgeregend bent, je camera onder je fleece vest hebt gestopt....dan is het zo'n eind lopen vanaf het eind van de pier terug.

De roodkeelduiker kwam ook nog langs, maar ik heb daar geen fatsoenlijke foto van kunnen maken, te ver , te weinig licht en hij keek weg om daarna onder te duiken. Bij betere omstandigheden was ik blijven wachten, maar nu wilde ik maar één ding.....naar huis...... en iets warms drinken.

Op weg naar de bushalte zag ik ineens een klein vogeltje op een hek zitten. Ik dacht zelf een roodstaart vrouw, maar welke? De gekraagde of de zwarte. Bij navraag bleek het toch een zwarte roodstaart vrouw. Dat is dan toch weer een mooie afsluiter.

Ondanks het gemiezer heb ik toch genoten van deze dag, want na 3 weken van storm en regen, kon ik eindelijk weer eens fotograferen.  Ik hoopte op meer soorten, waaronder de kanoeten die een paar dagen eerder waren gezien. Nu heb ik het plan om in april nog een keer te gaan, als de grote sternen, visdiefjes en meer andere soorten er ook zijn...want het blijft toch leuk, zo'n dagje naar de vogelboulevard.