Oase van rust

In deze drukke tijden, vind ik niets fijner dan een dagje struinen in de Waterleidingduinen en mij te laten verrassen door alles wat ik tegenkom.

Tussen alle grijze, donkere, onstuimige en regenachtige dagen is er wel eens een dag dat het niet regent, de zon er eventjes is en de wind toch wat is gaan liggen. Helaas vielen die dagen in November vooral op de dagen dat ik op mijn werk zat, maar gelukkig was er nog de 20e november...een vrijdag waarop de voorspellingen niet al te best waren, maar ik het er toch op waagde naar de Waterleidingduinen te gaan. En daar kreeg ik geen spijt van. Wat een heerlijke dag! Het begon wel donkergrijs en even dacht ik dat het zou gaan regenen, maar de donkere wolken verdwenen en de zon kwam erbij. Aan het einde van de middag trok de wind aan en kwamen de donkere wolken weer , maar deze dag...had ik toch mooi meengepakt.

De kardinaalsmuts, nabij de ingang Zandvoortselaan. Bijna alle vruchtjes waren al gevallen of opgegeten door vogels. Terwijl ik deze foto maakte hoorde ik om mij heen de hoge piepgeluidjes die ik direct herkende als het goudhaantje. En inderdaad, ik zag er meerdere snel heen en weer gaan van tak naar tak. Als er nou eens eentje even stil wou blijven zitten.

Hebbes, het was maar een heel kort moment en de foto is niet geweldig bij deze lichtomstandigheden, maar dit goudhaantje stond er nog redelijk op, alle andere foto's liggen in de prullenbak: onscherp of.....een lege tak.

Er zijn nog steeds volop duindoornbessen in de struiken, met een beetje geduld kun je dan een koolmees of pimpelmees fotograferen die van de bessen snoept.

Dit koolmeesje was beslist niet schuw en liet zich goed bekijken en fotograferen

De damherten waren ook weer nieuwsgierig

Ga ik wel of ga ik niet, dit damhertje staat aan de rand van het water om de oversteek te maken.....of om wat te drinken, ik zal het niet weten, want ze draaide zich om en liep via het pad verder.

Het is altijd genieten op zo'n dag als deze, weinig mensen dus alleen maar jou en de natuur. 

donkergrijze wolken, het zag er dreigend uit

In het infiltratie gebied ging ik op zoek naar wilde zwanen, die heb ik gezien, maar ze zaten ver weg.....dus die betere foto zal ik hopelijk in December of Januari maken....Maar dit drinkende vosje maakte een hoop goed. 

Vosje in het landschap

En als het zonnetje dan even erbij komt ziet alles er meteen veel kleuriger uit, zoals de prachtige vossenvacht en de glinsterende ogen.

Damhertmannetje op de heuveltop in het warme herfstlicht.

Tja, als er dan weer dikke wolken op komen zetten is rond een uur of drie het licht alweer uit in deze tijd van het jaar. Ik wandelde weer terug naar de uitgang Zandvoortselaan.

En kwam deze twee nog tegen

En dit mooie mannetje

Tegen vier uur was ik bijna bij de uitgang en viel er alweer wat regen. Ik ging met een blij gevoel richting huis, want in deze donkere dagen voor Kerst, zie ik op werkdagen nauwelijks daglicht en moet ik het echt van mijn vrije dagen hebben. Ik geniet er dan nog meer van als het op zo'n dag eindelijk eens redelijk weer is en ik erop uit kan. Dan is de batterij weer voor even opgeladen.

Amsterdamse Waterleidingduinen: Begin november

Begin november: toen er nog blad aan de bomen zat, het nog rustig weer was met veel mist, toen de zon zich nog af en toe liet zien.

November begon met mooi en rustig herfstweer, vaak mistige ochtenden en zo nu en dan een waterig zonnetje.

Toen het blad nog aan de bomen zat

 En het deel dat er al af was gevallen lag als een mooi kleurrijk tapijt op het bospad.

 Dit Spitsertje keek mij nieuwsgierig aan, op de voorgrond de wazige duindoornstruiken, de oranje bessen geven nog veel kleur in het duin.

 Een minder bekend, maar prachtig deel van de Waterleidingduinen, het gebied rond de Appelenberg, als je vanaf Zandvoort naar ingang Oase loopt kun je op een gegeven moment tussen twee bunkers ( eentje met schoorsteen) een smal pad omhoog nemen. Het is even flink klimmen en dalen, maar je krijgt er mooie uitzichten voor terug.......

 Maar deze keer kwam de mist ineens opzetten en waren de kleurrijke vergezichten toch ietsje minder kleurrijk.

 Een mooi mannetjes hert samen met zijn vriendinnetje.

 Wat verderop kwam ik dit mooie vosje tegen.

 Hier stond ze zo mooi aan de rand bij het water met op de achtergrond de herfstkleuren, dit is toch weer volop genieten.

 Een damhertmannetje kijkt even om het hoekje, ook hier nog mooie herfstkleuren. Het was een heerlijke dag, als je wat verder bij de ingangen en de paaltjes routes vandaan bent, dan is het een oase van rust. Dat trekt mij ook zo aan, de natuur, de rust en de ruimte, ik kom er ook helemaal tot rust. Kan alle hectiek van de drukke werkweek van mij af laten glijden en volledig ontspannen genieten van alles wat ik op een wandeling tegenkom. En dat is iedere keer weer anders, en steeds weer een verrassing.

 In het infiltratiegebied zag ik deze spreeuw, er was geen zon, maar met de zon op zijn veren zie je dat deze vogel ook prachtige kleuren heeft.

Ook zag ik de eerste wilde zwanen, afstand was groot, maar al op 8 november kon ik deze zwanen fotograferen. Vorig jaar was mijn eerste waarneming op 13 november. Ik hoop uiteraard later in de winter nog een betere foto te maken van deze prachtige vogels, en natuurlijk ook van de andere wintergasten die dan in de Waterleidingduinen te zien zijn.

 Mooie jonge vos nabij het infiltratiegebied.

 De duindoorns zijn nu overrijp, nog even en het zal gaan gisten, dan bevatten deze bessen alcohol waar de vogels die ze eten echt dronken van kunnen worden. Ik heb het zelf nog nooit gezien, maar ik ken verhalen van mensen die wel dronken kramsvogels heeft gezien. Dat zou ik nou best eens mee willen maken, hikkende en waggelende kramsvogels :-)

Op weg naar de uitgang werd ik nog even bekeken door dit mooie jonge mannetjesdamhert.

Na de rustige start van november werd het halverwege de maand onstuimig en kleddernat. Toch kon ik nog 1 dag genieten  in de duinen, de foto's daarvan komen in de volgende blog.