vogels in Polders Poelgeest , maart 2013

Afgelopen maand ben ik diverse keren naar de Poelgeest Polders geweest. Nu het voorjaar is, komen er weer veel vogels naar deze waterplas en is er altijd wel wat te zien.

Zoals dit koppeltje Grote Canadese ganzen. In de maand April zullen er in deze polder heel veel kleine gansjes te zien zijn. Daar kijk ik alweer naar uit.

Nog een koppeltje: kuifeendjes, links meneer en rechts mevrouw kuifeend. De kuif van meneer zit een beetje plat op zijn kop.


Ook deze mooie zwarte zwaan heb ik half maart in de polder gefotografeerd. Eind maart heb ik hem niet meer gezien, helaas.

De kieviten zitten over het hele gebied verspreid en broeden hier ook. Dus binnenkort hopelijk ook weer jonge kievitjes. Deze kievit bleef aardig zitten zodat ik hem mooi in het avond zonnetje op de foto kon zetten. Ik ben regelmatig na werktijd even langsgefietst, het gebiedje ligt ongeveer op de route van werk naar huis en het is een aangename manier om even lekker het werk los te laten en helemaal op te gaan in alles wat hier te zien is.

Het was koud, er stond een gure wind, van lente was nog geen sprake. Maar de vogels trekken zich daar niets van aan, die krijgen gewoon de lente kriebels.

Grutto's in de vlucht. Op zondag 17 maart waren er heel veel grutto's te zien, ze zaten in groepjes bij elkaar, maar bij verstoring door bijvoorbeeld een roofvogel, vlogen ze allemaal tegelijk op, een prachtig gezicht, maar nauwelijks vast te leggen.

Een gedeelte van de grote groep grutto's. Het grut-to-grut-to klonk weer.

En soms waagt een grutto zich even aan de waterkant.

Ook de scholekster zat aan de kant.

Juffrouw ooievaar was er ook, maar ze keerde mij de rug toe en liep weg.

Geen beste foto, maar ik vond het staartmeesje zo leuk eigenwijs kijken.

Niet al mijn waarnemingen kon ik vastleggen, zo  waren de foto's van de gele en witte kwikstaart, de slobeenden, dodaars en de bergeenden te slecht om hier te laten zien. Maar er was nog meer te zien in de maand maart.....

Een reiger met een hele dikke nek, er was net een hele grote vis in de keel van de reiger gegleden, jammer dat ik net te laat aankwam om het vis-moment vast te leggen. Echt heel bijzonder hoe een reiger zulke grote happen wegslikt.

Een mooie waarneming, een pijlstaarteend, op de achtergrond nog wat rustende grutto's. De grote aantallen van begin maart zijn er aan het eind van deze maand niet meer, maar ze zijn er nog steeds.

En op de laatste dag van maart had ik mijn eerste lepelaars voor de lens. Een van de lepelaars is geringt, de ander drie niet voorzover ik het kon zien, ze zaten best ver, maar met een klein beetje zon en een flinke zoomlens kon ik er toch wat van maken.

Ze waren druk aan het poetsen. Ik hoopte dat ze het water in zouden gaan om te fourageren, maar toen ik even de andere kant op keek, vlogen ze alle vier weg richting het Noorden. Ik hoop toch dat ze weer terugkomen naar de polder. Vorig jaar is er hier zelfs gebroed en heb ik jonge lepelaartjes gezien. Dat zou voor dit jaar natuurlijk een mooie wens zijn.

een watersnip. Op deze dag zag ik meerdere watersnippen verspreid over het gebied. Door de aanhoudende droogte, is het waterpeil nu een stuk lager en de drooggevallen slikjes zijn erg in trek bij de snippen.

Maar ook de tureluur voelt zich er hier thuis.

Er zitten nog steeds veel wintertalingen. Deze meneer taling besprong zijn vrouwtje en was wel erg wreed in het liefdesspel, het vrouwtje werd steeds verder onder  water geduwd.

En met de kievit en grutto in 1 beeld sluit ik deze lange blog af.

De blauwborst is al waargenomen daar, dus ook in April zal ik regelmatig een kijkje nemen bij de vogels van Poelgeest.

Op zoek naar reeën

Genieten van deze prachtige dieren.

Ik had al een tijdje de wens om reeën te fotograferen in de Waterleidingduinen, het zijn immers mijn favoriete dieren.  Ik volg de blog van Kees van Dommele en heb veel bewondering voor zijn reeënfoto's en de manier waarop hij deze maakt. En zo kwam het op vrijdag 1 maart tot een afspraak met Kees om op zoek te gaan naar de reeën.

Al snel zagen we dit groepje reegeiten, er was nog een vijfde ree maar die viel net buiten beeld. Deze sprong (zo wordt een groep reeën genoemd) bestond alleen uit geiten, maar Kees wist dat er in dit gebied ook een reebok rondloopt, dus ik hoopte die ook nog tegen te komen. Maar hier was ik al heel blij mee.

We liepen een klein rondje om later weer op deze plek terug te komen en gelukkig, ze waren er nog, mooi op een open plek. Helaas was het weer zo'n dag van 80 tinten grijs dus wat fotografie betreft was het toch wat minder, mijn camera komt bij deze omstandigheden tekort en ik moet echt wat ruis achteraf wegwerken. Maar wat een mooi momentje toch, als dit lieve dier je aankijkt met die (inderdaad) reebruine ogen. Dat is toch gewoon genieten. En hoe grijs het ook was, voor mij schijnt dan de zon.

Met zijn tweetjes. Altijd op hun hoede. Ze tolereerden onze aanwezigheid, wij bleven dan ook op gepaste afstand. Ik heb ook goed gezien hoe Kees de dieren benaderd, heel rustig, vaak nog een extra rondje lopen en met heel veel geduld.

Wat verderop zagen we in het bos een groepje van  vier dieren, waaronder een bok. We wachtten bij een bospaadje tot ze daar zouden oversteken. Als eerste kwam deze reegeit het pad op. Later volgden de andere geiten en als laatste de bok, die stak alleen zo snel over dat ik daar geen mooie foto van kon maken. Maar gelukkig bleef de bok redelijk dichtbij in het bos staan.

En keek even om want hij hoorde het klikken van de camera. Wat heeft hij een prachtig bastgewei.

De ochtend was nog niet voorbij en we hadden al 9 reeën gezien, waaronder een mooie reebok. De dieren zien er allemaal goed uit. We besloten het reeën gebied achter ons te laten en nog een heerlijke wandeling door het zuidelijke deel van de AWD te maken.

Schapen lopen daar ook overal. Soms versperren ze zelfs de weg.

Een rij schapen. Wij besloten het naastgelegen pad te nemen, waarop een van de schapen een luid "Meeehhhhh" liet horen en de rij in beweging kwam.

We bereikten de Van Stirumvallei, een groot stuifzand gebied, dat ineens ook erg nat was. De laatste keer dat ik hier was, was het een grote droge zandvlakte, nu waren er overal grote waterplassen.

In dit gedeelte van de Waterleidingduinen is het veel rustiger wat wild en vogels betreft. Tijdens de wandeling kwamen we wel 1 vos tegen en een paar damhertjes, waaronder deze twee. We hebben ook smorgens nog een groep damhert mannetjes gezien, die er allemaal heel gezond en goed doorvoed uitzagen. Nu de winter voorbij is, zal het voor de dieren ook weer makkelijker worden om voedsel te vinden, en straks is er weer vers groen gras. En als de temperatuur wat omhoog gaat en de zon weer eens gaat schijnen, zullen ook in dit gebied de vogeltjes zich laten zien. Langs het Oosterkanaal hebben we trouwens wel veel vogels gezien, waaronder staartmezen en goudhaantjes.

Met deze brilduiker sluit ik deze blog af. Er zijn nog steeds wintergasten in de AWD, zo zagen we deze dag ook nog zaagbekeenden en een nonnetje (vrouwtje), maar het zal niet lang meer duren of deze vogels keren weer terug naar het Noorden om daar te broeden.

Het was weer een geweldige dag in de Waterleidingduinen. Kees heeft mij meegenomen naar de reeën en ik heb er enorm van genoten. En ook de wandeling daarna was heerlijk, lekker uitwaaien.