Het Theater der Edelherten

De edelhertenbronst op de Veluwe, een jaarlijks terugkerend spektakel.

en dagje naar de Veluwe met Henk
 Altijd gezellig, en bij de wildbaan kom je altijd weer bekenden tegen, zoals Cees en Ben

 Zo half September is er veel te beleven op de Veluwe.
 Het publiek komt uit alle windstreken naar "Theater De wildbaan" om daar het bronst spektakel te zien.
 Burlende mannetjes edelherten jagen achter de hindes aan.

 Een middagje Edelhertenbronst........De fotografen staan er klaar voor en dit grote mannetjes hert komt alvast even het toneel inspecteren.

Daar komen de hoofdrolspelers, ze staan te trappelen.

 Het decor, de prachtige Hoge Veluwe.

 Burlend komt meneer Edelhert ten tonele. De camera's klikken.

 Stoere man

 De show begint, met een paar luide burls roept meneer Edelhert de dames.

 Een dame komt even kijken. Maar blijkbaar bevalt meneer Edelhert haar niet zo, ze loopt door.....

 En meneer blijft wat beteuterd achter....maar...nieuwe ronde, nieuwe kansen ....

 Zal ik er dan nog maar wat gebrul tegenaan gooien?

 Buuuuurrrrrrrlllllll.

 En weer klikken de camerasluiters, ze maken over uren.

 En deze keer lijkt meneer Edelhert meer succes te hebben. Een aantal hindes komen in de buurt, maar helaas...
 zij vinden het gras interessanter dan meneer.

 Meneer zet het op een jagen. Daar klikken de camera's weer.
 De hei is bijna uitgebloeid maar laat nog hier en daar wat paars zien.

 Maar ook deze hinde heeft geen interesse in deze Edelhertman.

 Tja, wat nu?

 Dames, dames, kijk toch eens naar mij.

 Nou dat gaat hem niet worden vanavond....

 Ondertussen moet er nog een kleintje drinken bij moeder hinde.
 Nou ja, kleintje, ze is bijna net zo groot als haar moeder.
 Het zonnetje komt door, de herten gaan wat verder naar achteren. Meneer Edelhert laat nog wat geburl horen,
 maar dan is de show echt over.

 De hoofdrol spelers verdwijnen weer achter de coulisen (het bos). De fotografen ruimen hun camera's op,
 de statieven worden dichtgeklapt en iedereen gaat weer naar huis, onder de indruk van de show van deze avond.
 Je weet nooit van te voren wat je te wachten staat, soms blijven ze lang, soms zijn ze zo weer weg.
 Maar ach, waarom kregen die arme herten nou helemaal geen applaus voor hun show?

 De zon gaat onder op de Veluwe en wij keren huiswaarts, in de verte klinkt nog wat geburl.......

Een gouden zonsopkomst en vogels in de AWD

Een mooie zondagmorgen in september. Op pad met Henk en Herman. En dat betekent vroeg uit de veren. Maar ohhh wat is het toch mooi zo 'smorgens vroeg.

De opkomende zon heb ik buiten beeld gelaten maar deze mooie oranje gloed was echt, de foto is nauwelijks bewerkt. De mist maakt het plaatje compleet, ja, als ik dit zie weet ik weer waarom Henk en Herman altijd zo vroeg gaan.....

Dit was nog even iets vroeger, de mist geeft alles zo'n apart sfeertje.

En nog wat vroeger, direct aan het begin van de wandeling, stond dit mannetjeshert ons aan te kijken. Nog even en dan staan wij vooral naar de herten te kijken, als ze hun bronstige kunstjes weer vertonen.

een damherthinde in de ochtendzon.

En als de zon eenmaal hoger klimt, verandert het licht razendsnel. Deze foto heb ik op het Groot Zwarteveld genomen, het ziet er een beetje steppe achtig uit, maar door het verhogen van het waterpeil in de AWD wordt het allemaal veel natter hier, dus straks is dit wellicht een groot moeras. En dat gaat dan weer voor andere plantensoorten zorgen en er zullen misschien wel weidevogels naar de AWD komen.

Geen weidevogel maar een blonde buizerd. Van grote afstand, maar de buizerd zag ons en hield ons goed in de gaten.

En even later kwamen we deze buizerd weer tegen op een zandheuvel. Mooie uitkijkpost.

Deze buizerd valt wel heel erg op als ie in de boom zit. Dat witte verenkleed is bepaald geen schutkleur.

Ik vond dit kleine kikkertje of padje wel erg stoer zo met die pootjes over het takje. Het beestje is echt heel klein, net zo groot als mijn duim.

Een graspiepertje. Die heb ik nog niet eerder zo goed op de foto gekregen dus hier was ik wel blij mee. Er zaten trouwens heel veel van die graspiepers bij elkaar, maar deze zat er het mooiste voor. Maar als je dan toch iets te dichtbij komt, gaan ze er met zijn allen vandoor.

In het bos is het nog behoorlijk donker met zo'n dik groen bladerdek. De paddestoelen zullen steeds meer te zien zijn en zo is er weer een reden om een dagje door de AWD te struinen.

Ja en zo'n donker bos maakt fotograferen tot een echte uitdaging. Deze boomstronk werd door veel vogelsoorten bezocht, zoals roodborst, boomklever, koolmees, pimpelmees , gaai..allemaal in zeer korte tijd. Dit vogeltje wilde ik wel laten zien: een glanskop, te herkennen aan een vaalbeige vorst en zwarte vlek onder de kin.

En ook de grote bonte specht kwam even langs. Zo kregen we in een half uurtje een bonte verzameling aan vogels te zien. We hoopten op het eekhoorntje, maar die liet zich niet zien. Het is wel een mooi voederplekje in het bos, de vogels lijken het te kennen, er wordt vaker wat neergelegd, want ze waren snel ter plekke.

Helaas kwamen bijna alle foto's in de prullebak, door de slechte lichtomstandigheden was de kwaliteit echt belabberd. Deze specht vond ik wel goed genoeg en mag deze AWD blog afsluiten.

 

Het was weer een heerlijke ochtend in de AWD, genieten van de rust en de natuur, en met Henk en Herman is het gewoon altijdgezellig op pad gaan.