zaterdag 4 juni 2022

jonge vosjes : april-mei 2022

 Het lijkt misschien of het mij komt aanwaaien en dat ik de vossen in de duinen makkelijk weet te vinden. Maar niets gaat vanzelf, ook ik heb moeten zoeken, tijd investeren en in de winter zelfs maanden geen vos gezien...... Maar als het dan april is, en het toch is gelukt om jonge vosjes te vinden, weet ik dat het allemaal niet voor niets is geweest.


Er waren 4 moervossen die elk 3 jongen hadden. Uiteindelijk heb ik ze allemaal gevonden, maar dan heb je nog niet meteen de mooiste foto's. Ik heb veel prachtige, lieve  en mooie momenten gezien en soms vastgelegd, maar welke foto's en momenten kies ik dan uit de honderden foto's voor deze blog?....Tja, kijk zelf maar hieronder naar de selectie.


Het begin...... een koude zaterdag 2 april....


De burcht die het makkelijkst te vinden was, erg in het zicht, en veel kijkers..... Na een paar uur kleumen kon ik een paar foto's maken. Verder vond ik het wel genoeg, want inmiddels waren er 50 mensen (gelukkig allemaal op ruime afstand) en daar had ik geen zin in.


De nog bruine welpjes kijken nieuwsgierig even naar buiten. Er lag nog wat sneeuw van de dag ervoor en er stond een ijskoude noordenwind. Moeder vos dirigeerde de kleintjes weer naar binnen.

Een andere moervos had al eerder welpen gekregen. Begin april speelden deze jonkies al buiten.


Dit vosje vond ik zo aandoenlijk, de tekening tussen de oogjes deed mij denken aan een hartje, en ik nam mij voor om dit welpje te gaan volgen de komende maanden.


Hier is het welpje met het hartje weer.....zo nieuwsgierig


Soms heel vervelend hard licht.....maar die kleintjes zijn gewoon te schattig.


Op pad met moeder.


De volgende foto's zijn tussen eind april en begin juni genomen

lekker luieren in het zand..

Daar is tante weer voor de teken inspectie.


Stoer

Uitgeteld


Smelt, wat een lief koppie.



Teek- care


Hartje is ook al een echte vos geworden, maar ik herken hem nog steeds... waarschijnlijk is het een rekel, dus er gaat een moment komen dat hij er vandoor gaat en zijn eigen gebied gaat zoeken.

Happy face.....mama kwam eraan. Deze foto maakte ik op 2 juni. Hoe snel kan het gaan.


Een van de moervosjes had het mij heel moeilijk gemaakt.... Ik kon haarzelf al maanden (vanaf oktober tot april) nergens vinden. Uiteindelijk, per toeval, toch de kleine vosjes gevonden. Moervos was op pad, maar de kleintjes kwamen nieuwsgierig kijken, helaas belabberd licht om te fotograferen met felle zon.


Het vosje met de wat trieste blik heb ik nog een tijdje kunnen volgen


Hier de twee andere welpjes. Dit is de leukste tijd, de nieuwsgierige vosjes die de wereld ontdekken. 

Ik merkte wel dat de vosjes van deze moervos niet zo ondernemend waren als de andere welpen die ik heb gevolgd. Ze bleven in de buurt van de burcht en zelfs bij het geluid van de wind of een vliegtuig doken ze weg.

Kleine vosjes worden snel groot. Deze welp, met de trieste blik was nog wel stoer en kwam wel eens naar buiten...


Ging zelfs lekker liggen.....


Een week later, alweer gegroeid.... Dit was op 21mei. Daarna heb ik geen van deze welpen meer gezien. Ze lopen vast ergens rond, maar gedragen zich zoals een vos zich moet gedragen....schuw. Het zou mij verbazen als ik nog een van hen terug ga zien.


Dan weer terug naar de vosjes van de eerste foto... Een bijzonder verhaal, want de burcht werd gedeeld door 2 moervossen (moeder en dochter) en samen hadden ze 6 welpen. Ik heb ze zelf nooit alle zes bij elkaar gezien, maar deze welpen waren nieuwsgierig en wellicht door de grote publieke belangstelling ook niet bang voor mensen. Deze burcht heb ik met rust gelaten vanwege de enorme drukte. Pas toen de moervossen met welpen zijn verhuisd naar een rustigere plek, heb ik weer wat foto's gemaakt.

Dit vosje trok meteen mijn aandacht...die ogen. En ook hier kreeg ik het idee om dit vosje te volgen, zolang het in beeld is.... 


In het begin groeien ze zo snel...dit is een week na de voorgaande foto.



Moeder vos zorgt goed voor haar kleintje. Wat later in de periode gaan ze vaker grommen en jagen ze de welpen weg.

De vos met de mooie ogen.... 

En  een broertje of zusje. Ik heb nog geen idee of de jongen rekels of moertjes zijn maar daar gaan we de komende tijd achter komen. Rekels worden eerder uit het territorium verjaagd. Moertjes blijven langer en soms  permanent bij hun moeder.


In de avondzon


Eind mei, het welpje is een pubervosje geworden. Grote oren en een spitse snuit. En de ogen lijken wat donkerder te worden.


En bijna net zo groot als mama vos.

Meer jonge vosjes kun je hier bekijken. Anders zou deze blog veel te lang worden.


 Twee moervossen (ook moeder en kind)

De komende tijd zal ik zeker nog de jonge vossen en hun moeders blijven volgen, maar daarnaast komt er nu weer de tijd van de vlinders en libellen, dus gaat de fotografie focus weer over op een ander onderwerp. Het was wederom heel mooi om mee te maken. In de wintermaanden heb ik vele kilometers gewandeld,  gestruind en gezocht en niet voor niets. Gelukkig vind ik wandelen niet erg, sterker nog het werkt ontspannend, dus dat kwam mooi uit, omdat de periode februari / maart toch een beetje komkommertijd is op fotografie gebied.

Jonge vosjes fotograferen, je moet er echt wat voor doen want het komt je echt niet op een presenteerblaadje aangereikt.

16 opmerkingen:

  1. Fantastische post Ghita. Al je inspanning levert prachtige beelden op. Ik geloof je graag dat het niet makkelijk kiezen was uit zoveel foto's om hier te laten zien.
    Heel mooi!
    Groeten,
    Roos

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt dit weer prachtig in elkaar gezet Ghita, echt leuk om te lezen :-)
    Groetjes Ed / Simone

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een heerlijke blog met al die kleintjes. Wat hebben we genoten van ze. Nu lopen ze al ver weg buiten in de wijde wereld. Maar als ze zich laten zien dan is het weer genieten. Dat maakt al die km de moeite waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Ghita, de aanhouder wint. Prachtige serie. Gr. Ben

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Ghita,
    wat een geweldig blog met vosjes en vossen. Vooral die kleintjes geweldig.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je voorbereiding heeft absoluut z'n vruchten afgeworpen. Heel mooi om te volgen. Zoiets is hier in Drenthe helaas bijna onmogelijk :(
    Groet, Geert

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Ghita
    wat een geweldige mooie foto's van die vossen,
    groetjes Herman,

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Weer een heerlijk blog om bij weg te smelten, Ghita.
    Als jij met beelden van vossen en vosjes komt, is het altijd raak. Maar zoals je beschrijft: je steekt er ook heel veel tijd en energie in. Maar dan héb je ook wat!
    Eén foto wil ik apart noemen: foto 9 vind ik de topper, moeder en kind nemen daar exact dezelfde houding aan, tot en met de houding van hun kop. Prachtig om te zien.

    Hartelijke groet, Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hi Ghita wat een mooi blog prachtig mooi heb er van genoten
    hartelijke groetjes Dingena.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ghita wat is dit weer mooi echt een vossenlog die jij alleen maar kan maken hier spreekt echt je liefde voor de vossen.super

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hoi Ghita,
    Allereerst mijn complimenten voor dit schitterende overzicht. Je hebt inderdaad een geweldige hoeveelheid fraaie foto's kunnen maken. Ik heb zelf niet echt gezocht naar jonge vosjes, maar ik heb wel de welpjes van één gezin gezien. Daar komt binnenkort wat van te zien op mijn blog. Jij zult ze wel herkennen denk ik. Het blijft steeds weer een belevenis om de kleintjes te zien, maar jij blinkt hier wel uit met welpen van maar liefst vier moervossen. Ik snap wel dat je weg wilde blijven van de massa die weer de foto's van het jaar wilde maken. Jij hebt je momenten kunnen kiezen en het resultaat is er naar.
    Groetjes, Kees

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wow, wat is dit mooi !!!! Ghita.
    Jaloersmakend gewoon.
    Ga niet kiezen vind ze allemaal geweldig om te zien.
    Wat zal je genoten hebben.
    Groetjes Tinie

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hoi Ghita,

    Het lijkt inderdaad soms of het je allemaal komt aanwaaien met die vossen, maar ik weet als geen ander wat het betekent om mooie foto's van wat voor diersoort dan ook te maken. Dat geldt ook voor vogelfotografie, mensen hebben vaak niet in de gaten wat je ervoor moet doen en hoeveel tijd je moet investeren om kennis en ervaring op te doen om überhaupt dieren/vogels te kunnen vinden en hun geluid en gedrag te lezen. Jij geeft er telkens blijk van dat bij de vossen heel goed onder de knie te hebben en dat resulteert in prachtige foto's. Goed dat je die drukte laat liggen om het natuurlijk gedrag van de vossen niet te verstoren en als nou iedereen ook nog eens ophield met het voeren van die vossen zouden ze zich wellicht op termijn nog natuurlijker gaan gedragen. De vele gewone kiekjes van de vossen zouden daarmee voorbij zijn en alleen de echte kenners die dat natuurlijke gedrag zouden respecteren (jij) zouden dan nog met foto's zoals jij hier laat zien kunnen thuiskomen. Geweldig mooie serie en ik sta er versteld van dat jij, ondanks de vaak rommelige achtergronden, je foto's toch zo mooi zacht en rustig krijgt.

    Groetjes,
    Ad

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hai Ghita,

    Dat is nou het voordeel dat je een gebied op je duimpje kent. Tuurlijk is het zoeken, maar jij weet in welke regio je moet zoeken en dat maakt het toch een stuk makkelijker. Het geeft ook meer voldoening vind ik altijd, dan wanneer je aanschuift bij de grote menigte. Op deze manier krijg je ook gewoon je eigen foto's en niet een serie zoals zovelen. Maar ja, voor het gros van de mensen is dat allemaal teveel moeite en kiezen ze de makkelijke weg.
    Ik kan wel zeggen dat ik erg genoten heb van dit blog en de teksten erbij. De liefhebberij straalt er vanaf. Inderdaad is niet iedere foto kwalitatief super vanwege het licht, maar de onderwerpen vergoeden dat ruimschoots. Prachtige serie zo bij elkaar en voor jou zal het iedere keer weer herinneringen oproepen. Het lang zoeken naar iets en het Yes-moment wanneer je het gevonden heb. Geweldig dat je dit zo gedaan hebt en een stuk leuker dan naar een bekende burcht te gaan en je ergeren aan de drukte.

    Groetjes,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hoi Ghita,
    Geweldige serie. Jij kunt dit als geen ander. De manier waarop je deze vosjes hebt gefotografeerd laat zien hoe veel je om ze geeft...
    Ik heb er weer van genoten,
    Groetjes Maria

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Ghita,
    Zo aandoenlijk je foto's van de kleine vosjes. Ik hoop dat je het vosje met het hartje en/of die met de trieste blik de komende jaren kunt volgen en er net zo'n mooie reportage van kan maken zoals je van Banjer gemaakt hebt.
    Ik heb deze foto's nu al een aantal keren bekeken en dat zal nog wel een paar keer meer worden. Ze zijn super!

    Groetjes,
    Annette

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je de tijd hebt genomen om een kijkje te nemen op mijn blog. Bedankt voor je reactie
groetjes Ghita