Speulderbos

In de herfstperiode hoop ik altijd één keertje naar het Speulderbos te kunnen. Het bos met de dansende bomen. En liefst als de kleuren op zijn mooist zijn èn als het een beetje mistig is.

Tja , dan moet je ook nog op zo'n dag net vrij zijn.....

Op zaterdag 26 november was het zo'n dag, het was mistig, de herfstkleuren waren nog deels aanwezig en ik was vrij. En laat nu juist op deze dag mijn vriendin Marion haar verjaardag vieren met daarbij ook een wandeling met het hele gezelschap door het mooie Speulderbos.

Vanaf het Boshuis bij het plaatsje Drie wandelden we het bos in....Het was mistig, maar af en toe kwam er een klein beetje zon doorheen.

Dit is waar ik op hoopte,mist en nog wat kleur in de bomen..

De dansende bomen zijn nog niet zo makkelijk te fotograferen

ijshaar, ik had dit nog nooit gezien en vond het dan ook prachtig om te fotograferen. Helaas had ik niet de tijd om hier uitgebreid te blijven zitten,  de wandeling ging namelijk verder......maar mocht ik het ooit weer zien, dan ga ik er toch echt wel even wat meer aandacht aan schenken.

Wat verderop lag nog een tak met ijshaar.

ijshaar is een zeldzaam verschijnsel van een wollige ijsstructuur die ontstaat op dood hout.  Het ontstaat als de lucht temperaturr onder het vriespunt komt bij een hoge lucht vochtigheid. De in het dode hout aanwezige schimmels zorgen dat er water uit het hout naar buiten wordt geperst dat daarna direct bevriest.  

Wat een totaal andere sfeer als de kleurrijke herfstfoto's van een paar weken eerder rond de Posbank, toen de bladeren nog aan de bomen zaten en de zon uitbundig scheen. 

Proberen nog een beetje licht te vangen....fotograferen in het bos lijkt eenvoudig, bomen lopen niet weg, maar ik zeg het eerlijk, ik vind dit veel moeilijker dan een hert of vos fotograferen.

Mysterieus sfeertje

Toch nog wat herfstkleuren

zonnestralen


Rond een uurtje of half 4 waren we weer bij het Boshuis, waar ook de auto's geparkeerd stonden. De zon was verdwenen en de mist werd dikker en daarmee werd het ook meteen erg koud. De warme thee bij mijn vriendin thuis was dan ook heel erg welkom.

Amsterdamse Waterleidingduinen: November..Herfst

November, de overgangsmaand....start met mooie kleuren in rood, geel, oranje en bruin. Met paddenstoelen in het bos. En naar het einde toe verdwijnt de kleur, dwarrelt deze langzaam naar de bosbodem, de paddenstoelen vergaan en maakt de natuur zich op voor de winter.

In dit blogje een impressie van de novembermaand in de AWD

Begin November, een grijze dag waarbij het om drie uur al zo donker werd dat we maar stopten met foto's maken. In de ochtend vermaakten we ons op de Beukenlaan, met de varens en de zwammetjes.

Damhertjes blijven leuk. Deze kwam even nieuwsgierig kijken toen wij probeerden geweizwammetjes te fotograferen. Dat lukte dus niet al te best, daarom geen geweizwam in deze blog.

Mycena's blijven gewoon fotogenieke zwammetjes

Het landschap met  de herfstkleuren en daarboven de grijze lucht die begin november heel vaak te zien was.

Eind november was het een ander verhaal. Geen donkergrijze luchten maar wel een stevige bries. De storm van 20 november had bijna alle blaadjes van de bomen gewaaid. De varens zijn inmiddels helemaal naar bruin verkleurd, maar staan nog steeds heel hoog.

Zo hoog dat ik deze reegeit bijna niet zag. De foto is gemaakt door de camera boven mijn hoofd te houden. 

Later stond ze wat verder weg en kon ik op de normale manier een foto maken.

Piepklein zwammetje met in de achtergrond het roze-oranje van de kardinaalsmuts.

Jong damhertje met toch nog wat herfstkleuren in de achtergrond.

Op de Beukenlaan was het nu echt zoeken naar zwammetjes,  we vonden nog deze judasoren.

De Beukenlaan

En nog wat gezwam

Moeder en kind, blijft zo vertederend om te zien.

Beukenblaadjes

Nog een stukje Beukenlaan

Toch was niet alles weggewaaid en was er eind november toch best nog veel kleur te zien in de bomen.

Zorgzame hinde met haar jong.

Zo lief,  als je dit ziet kun je je toch niet voorstellen dat iemand deze dieren gaat afschieten.

Herfstkleuren van bovenaf gezien ( vanaf de Rozenberg)

Damhertje in het laatste zonlicht.....

En al om half 5 verdwijnt de zon achter de horizon en eindigde alweer een mooie dag in de AWD.

Een lange blog met foto's van 3 wandelingen. Op  10 november met Conny,  24 november met Henk en op 25 november heb ik in mijn eentje een rondje gemaakt, die dag ook  zaagbekken en brilduikers gezien, maar de vogels komen in de volgende blog aan bod, hopelijk samen met mijn favoriete wintergast....de wilde zwaan.