donderdag 2 februari 2012

Vogelplas Starrevaart februari 2012

Ik had gelezen dat er Wulpen waren gezien bij Vogelplas Starrevaart (bij Leidschendam), dus ik ben in 1 week twee maar daarheen gefietst (23 en 28 januari). De eerste keer was het een redelijk zonnige dag met een straf windje. Helaas geen wulpen die dag, maar wel een brilduiker die best dichtbij de vogelhut kwam.
 

Heel veel kieviten, zaten luid kwebbelend op het eilandje....waar zouden ze het toch over hebben? Aan de kuifjes is te zien dat het hard waaide.
Behalve de kieviten en de brilduiker was er deze dag niet zoveel te zien.
Op een wat grijze maar bijna wind stille zaterdag (28JAN12) besloot ik weer te gaan, want ik wilde die wulpen toch wel graag zien.
Ik had geluk, ik zat nog geen vijf minuten in de hut toen er zo'n 16 wulpen neerstreken bij het eilandje. En dan gaat het even niet om de mooiste foto's, daarvoor was het net iets te grijs buiten....maar om een geweldig natuurmoment. Wat een mooie vogels en wat leuk om ze zo te zien.
De wulpen foeragerend tussen de kieviten en smienten.
 
Echtpaar slobeend kwam nog langszwemmen.
 
De andere verrassing van deze middag, een nonnetje (mannetje)
Ook hier geen topfoto, maar hoe vaak krijg je de kans om een nonnetje
te fotograferen?
Een kievit op een van de paaltjes, op de achtergrond (wazig) mevrouw smient.
 
Vogelplas Starrevaart, een mooi vogelrijk gebied waar afgelopen week ook kluten zijn gezien en de roerdomp. Kortom, ik wil er snel weer heen.
 

donderdag 19 januari 2012

De dorstige vos en de boze zwaan

Een drinkende vos, altijd mooi om te zien. Maar als er in datzelfde water ook een zwaan aanwezig is....wat zou er dan gebeuren?


Wat hadden we een paar heerlijke dagen. De zon liet zich weer eens zien. En dan zet ik even alles opzij om daar optimaal van te genieten, want voor je het weet heb je weer weken van grijze miezer. Dus twee dagen naar de AWD.
Eindelijk weer eens damhertmannen op het Vinkenveld (vrijdag, 13JAN12). Het was maar een klein groepje, maar ik hoop dat de herten in het weiland deze mooie man gaan volgen en weer ouderwets het Vinkenveld bezetten.
 



Een ijdele zwaan.

Bij deze foto had ik een dubbel gevoel, de veren komen mooi uit, maar oh wat een lelijke achtergrond en omdat ik te snel afdrukte had ik te weinig ruimte boven de zwaan. Een moment later keerde de zwaan zijn kop naar het beton, nog lelijker.....

en daarna kreeg hij de vos door....

Vos: blijf daar zwaan, ik ben aan het drinken, dat zie je toch.
 
Zwaan: wegwezen haarbal je staat in mijn zwemwater te kwijlen.

 
Vos: oh oh....de zwaan is niet blij, maar ik heb zo'n dorst gekregen van al die hondebrokken die ik van de mensen krijg....
 
Zwaan: Ik heb je gewaarschuwd vos, ik begin nu echt boos te worden (heft vleugels)             

 
       
Zwaan, (blazend): Als je nu niet ophoepelt dan ga ik je slaan hoor. En mijn vleugels zijn heel sterk.
 
Vos (slik): Oeps, nu wordt ik toch wel bang van jou.               

 
 Vos kijkt wat beteutert: Nou dan ga ik maar. (en daarna vertrok de vos naar haar zusje die het schouwspel vanaf de kant gadesloeg.)
 
Zwaan: Mooi zo, heb ik het water weer helemaal voor mijzelf.

 



De vossenzusjes in het zonnetje. Zo naast elkaar zie je wel verschil, maar als ik een van hen tegenkom, weet ik niet wie van de twee ik voor me heb. Ze lijken toch wel erg op elkaar.


Dit roodborstje bleef heel lang zitten, zodat ik veel foto's kon maken. Jammer dat ie net niet wat vrijer op een takje zat, maar met deze foto ben ik al heel blij.


Ik vond een mooi hoekje met veel bemoste stammetjes. Een feestje voor de macrofotograaf. Helaas was het al later in de middag en had de zon zich even verstopt. Dus te weinig licht voor echt mooie macrofoto's. Maar ik ga snel terug naar dat plekje....op een zonnige dag.


Als je iemand meeneemt die nooit in de AWD is geweest, dan is het natuurlijk al heel bijzonder om herten te zien en de vosjes bij de schuilhut. Maar vosje Beauty was toch wel de verrassing, die kwamen we ineens tegen. En juist als je er niet op rekent is het zo leuk.

Beauty was weer wat schuwer dan een tijdje terug, dus toen we naderden, dook ze de struiken in.


Ik sluit af met een landschapsfoto met het hert van de eerste foto. Ik ben nogal eens geneigd meteen full in te zoomen op een hert, om het dier beeldvullend op de foto te zetten (zie eerste foto), maar als ik nou eens niet inzoom, en het dier in beeld breng in zijn natuurlijke omgeving, heb ik toch ook een mooie foto.
 
Twee dagen AWD, dubbel genieten dus.