zondag 26 februari 2012

De grutto's zijn er weer


Dit weekend heb ik op twee locaties grutto's gefotografeerd. Op zaterdag, met een zonnetje erbij zag ik ze in de Poelgeestpolder en zondag heb ik bij vogelpas Starrevaart grutto's gezien en meer......
Het grutto-grutto klonk meerdere malen en ook de kieviten lieten zich horen, deze geluiden geven mij al een beetje een lentegevoel. 









Vogelplas Starrevaart, een vogelparadijs.

zaterdag 25 februari 2012

Lentevreugd

Lentevreugd is de naam van een klein natuurgebiedje tussen Katwijk en Wassenaar. Het voormalige bollenveld is omgetoverd tot een natuurgebied met een beek, grasland en duindoornstruiken. Het gebied wordt begraasd door Schotse Hooglanders en Konikspaarden. Dus er is altijd wel wat te zien.

De karakteristieke Lentevreugd foto met de twee bomen.

Een van de konikspaarden die even los was van de kudde. De paarden en koeien liepen allemaal door elkaar, ze hadden net wat te eten gehad van een boswachter/ natuurbeheerder. Hij vertelde dat de dieren in de zomer genoeg voedsel hebben, maar in de winter moeten ze bijvoeren.


Een grote grazer. Groot zijn de Schotse Hooglanders zeker, maar het zijn goedaardige dieren. De boswachter die aan het voeren was vertelde dat deze dieren niemand kwaad doen zolang je ze met rust laat. Als er jongen zijn bewaar je natuurlijk wat meer afstand, maar deze dieren waren aardig benaderbaar. De boswachter kreeg zelfs meneer de stier nog even aan zijn hand snuffelen.

Dit vond ik heel vreemd om in Februari te zien. Een kalfje. De boswachter was alweer weg, anders had ik het aan hem gevraagd of dit kalfje in de winter is geboren. Later zag ik nog zo'n kleintje lopen.

Dit kleintje had dorst en dronk nog even wat bij mama koe.

Nog even het konikspaard vanaf een laag standpunt. Het paard stond mooi op een heuveltje. En het lijkt of ik heel dichtbij stond, maar met een zoomlens kun je ver komen. Ik vind de paarden enger dan de koeien, onvoorspelbaarder.
Het kleine  kalfje was heel erg nieuwsgierig en kwam steeds een stapje meer in mijn richting.
Ik liet het kalfje lekker gaan (na een paar foto's natuurlijk) en wandelde naar de uitgang van het gebiedje. Je kan een rondwandeling maken van zo'n 3 kilometer (rode paaltjes). In de winter zijn de paden wel erg drassig, dus goede schoenen of laarzen zijn hier aanbevolen.




Ik was wel wat teleurgesteld dat ik in Lentevreugd geen enkele vogel foto heb gemaakt. Ik hoorde wel wat puttertjes en meesjes, maar verder was er niets op vogelgebied. Ik hoopte op een roofvogel. Die vond ik uiteindelijk op de terugweg bij het Valkenburgse meer. Deze buizerd bleef zelfs zitten toen ik van miijn fiets stapte om de foto te maken, helaas wel met takken en tegenlicht, maar zo dichtbij heb ik nog niet vaak een buizerd gezien en kunnen fotograferen.

Even daarvoor was ik echtbaar kuifeend tegen gekomen. Meneer kuifeend lijkt wel een beetje boos te kijken.
Ja, en toen dacht ik even dat het lente werd op deze 8e februari:

De futen hadden duidelijk al lentekriebels. Deze fuut sloofde zich ontzettend uit voor een andere fuut. En ja hoor, hij of zij hapte toe.

Love is in the air. Het was een kortstondig onderonsje, de futen gingen ieder hun eigen weg.

Dan maar weer even poetsen tot de volgende toenaderingspoging.
Een ochtendje lentevreugd leverde dus toch nog bijzondere en mooie natuurmomenten op. Daarnaast was het heerlijk weer voor een fietstochtje van zon'n 14 kilometer (enkele reis), waarvan vooral het laatste stuk vanaf het Valkenburgse meer langs boerderijen naar Wassenaar (binnendoor) erg mooi was.

vrijdag 17 februari 2012

Bambi en de wintergasten

Vrijdag 17FEB12, een dag die wat grijs en nevelig begon, maar waarop smiddags de zon doorbrak en met een temperatuur van een graad of 8 en bijna geen wind, voelde het bijna lente achtig aan. Ook de bosvogeltjes voelden dat blijkbaar, want de pimpelmezen zaten achter elkaar aan, de vinken zongen boven in de boom of struik en ook de zangliijster liet zich horen.
Deze koolmees bleef een tijdje op 1 tak zitten en zong ondertussen wat. De pimpelmeesjes bleven geen seconde stil zitten, dus die kreeg ik vandaag niet op de foto, wie weet een volgende keer.
Bambi. Wat een lieffie. Ik naderde heel rustig en het beestje bleef liggen, zodat ik van behoorlijk dichtbij deze foto kan maken. Die oogjes met wimpers, echt schattig (smelt).

De stoere hertenmannen ware ook in het bos. Deze meneer staat in de houding, afwachtend wat ik zou gaan doen...ik maakte wat foto's en liep rustig weer terug, waarop de herten verder gingen grazen.
Alweer zo'n lief koppie. Nu zul je misschien denken, steeds weer die herten, verveelt dat nou nooit. Nee hoor, ik vind ze elke keer weer geweldig om te zien. Nu merk ik wel dat ik op zoek ben naar ander soort hertenfoto's, maar dat valt niet mee, dan staan ze op een mooie plek in een leuke houding, op het moment dat je afdrukt lopen ze net verder of draaien ze hun kop weg. Dus toch maar weer een wat statisch geposeerd plaatje. De uitdaging voor de rest van het jaar....ander soort hertenfoto's.....
Ik zag dat er toch nog veel water dichtgevroren was, of in ieder geval, bedekt met een dun ijslaagje. Een deel van het Zwarteveldkanaal was open, en daar trof ik deze prachtige krooneenden. En het zonnetje brak door, wat wil je nog meer, dit is prachtig...zo valt die mooie roodbruine kop pas echt goed op.
Meneer en mevrouw krooneend.
Splash....ik wilde de krooneend fotograferen, en ineens kwam er al spetterend een kuifeend langs. Wel een grappig moment, een verbaasde krooneend en een wazige kuifeend.
Wat minder wazige kuifeendjes, links het mannetje en rechts mevrouw kuifeend.
Ik zag een stuk of 5 wilde zwanen, wat verder nog 4, maar het riet zat in de weg voor mooie foto's, deze poetsende wilde zwaan zat precies op een plek waar het riet een opening had.
 
Ik liep door naar de schuilhut, waar deze keer geen vos te bekennen was. Het ijsvogeltje zag in nog net in een flits wegvliegen, en verder was het weer heel gezellig met bekende bloggers (Ria en Kees). Even een praatje gemaakt, wat gegeten en daarna weer op pad, richting het infiltratie gebied. Helaas weinig wintergasten daar. Wel andere vogeltjes..
De staartmeesjes zijn ook al van die hyperactieve  diertjes, dat ze even stil zitten is echt een gelukje, zeker als ze dan ook nog met hun kopje niet in de takken verstopt zitten.
Dit was de enige redelijke foto die ik kon maken, heb wel veel staartmeesjes gezien. Ze zitten altijd in groepjes, dus als je er eentje ziet of hoort, dan zijn er vaak nog meer in de buurt...dus meer fotografiekansen.
Het nonnetje (vrouwtje) kreeg ik op die mooie zonnige zaterdag niet goed op de foto, omdat er steeds andere eenden voor haar zwommen. Dit nonnetje zat even alleen en ik maakte een foto, daarna ging ze ervandoor, misschien toch van mij geschrokken (sorry vogeltje).
Bij de uitgang Oase zag ik nog deze Gaai , dus net voordat ik mijn camera op ging ruimen, maakte ik deze foto. Wat is een gaai toch mooi.
 
Op de terugweg liep ik langs het betonnen kanaaltje, ik hoopte daar nog de grote gele kwikstaart tegen te komen, die er in de koude winterweken steeds zat. Geen kwikkie,maar wel een hert dat een bad nam.
En als laatste weer een landschapje, het nieuwe kanaal waar nog een dun laagje ijs op lag. De mooie wolkenlucht en de kleuren van het landschap deden mij even stilstaan om deze foto te maken.
 
Ik had weer erg veel foto's, meer dan ik in een blog kan plaatsen, maar zo kijk ik wel kritisch wat de mooiste foto's zijn, en ja...soms is het moment mooier dan de foto. En daar gaat het toch om, genieten van die mooie natuurmomenten. Ik was blij dat ik deze dag toch naar de AWD ben gegaan, want het was weer heerlijk.

zondag 12 februari 2012

vogels met koude voeten in de stad

Nog even  terug naar vorige week, toen het nog winter was. Sneeuw en ijs, een koude wind. Voor de vogels niet leuk. In dit soort omstandigheden trekken vogels naar plekken waar het water nog open is, in de hoop daar nog wat eten te kunnen vinden.
Een aalscholver op het ijs in de Leidse binnenstad. Hiij tilde steeds een poot op, had zeker last van koude voeten.
Hij zat dichtbij genoeg om een mooi portretje te maken.
Ook in de binnenstad....grote zaagbekeenden. Het was een donkergrijze zondag, wanneer er meer licht was, had ik veel betere foto's kunnen maken. Maar dit was toch wel bijzonder. Jammer dat ik er niet aan heb gedacht een overzichtsplaatje te maken van de gracht waar deze vogels zaten.

Mevrouw zaagbek kwam even op  de kant staan, en op de achtergrond zwom een fuut voorbij.
Echtpaar zaagbek. Er zaten zo'n 8 zaagbekeenden, 3 aalscholvers en een aantal kuifeenden in het water.  Het viel me op dat er toch best veel water open is gebleven in de stad.
 
Een paar dagen eerder, in park Cronesteijn. Een grauwe gans op weg naar het wak.
De ganzen verzamelen zich  in het wak.
Gans ontmoet knobbelzwaan.
Deze meerkoet fotografeerde ik weer op de grijze zondag, bij de poelgeest polders (Warmond).
De grote zilverreiger. Die zat ineens in de sloot achter het gebouw
waar ik werk. Ook gezien rondom ons bedrijf: zaagbekeenden en nonnetjes.
Helaas geen ijsvogel, maar zoals je ziet, in de barre tijden trekken de vogels
steeds dichter naar de bewoonde wereld.
 
Als afsluiter nog een winters landschapje, park Cronesteijn.
De winter duurde 2 weken, van mij had het wat langer mogen zijn, maar als ik zo naar de gevederde vriendjes kijk, is het voor hen goed dat de dooi is ingevallen en zij weer overal  hun voedsel kunnen vinden. Hiermee zullen de wintergasten ook weer uit de Leidse binnenstad wegtrekken.

woensdag 8 februari 2012

Wintergasten AWD februari 2012

De geweldig mooie zaterdag  4 februari. Een deel van de foto's staan op DEZE blog, maar ik had nog zoveel foto's dat er gewoon een vervolg komt. Hieronder deel 2, met een hoofdrol voor de wintergasten.
Veel kanalen zijn dichtgevroren,
De watervogels vind je in de enkele kanaaltjes die nog niet dichtgevroren zijn.
Dit was 's  morgens vroeg toen er mist hing boven het water. Drie dodaars aan de waterkant.

De wilde zwaan is al jaren een trouwe wintergast in de AWD. Elk jaar kijk ik weer uit naar hun komst. Als ze overvliegen maken ze zo'n mooi trompetterend geluid, zo herkenbaar. Deze wilde zwaan klapperde even met zijn vleugels, een mooi momentje.
Ondertussen was de mist opgetrokken en scheen de zon uitbundig.
In een wak van een van de kanalen zaten veel vogelsoorten bij elkaar. Deze wintertaling zat op het ijs en liet ons dicht naderen, ik heb nog nooit een wintertaling van zo dichtbij kunnen fotograferen.
Ook deze brilduikerman was al zijn schuwheid kwijt, zo kon ik ook hem mooi op de foto krijgen. Omdat er geen wind was, spiegelde alles heel mooi.
Ik stelde scherp op het achterste eendje, het nonnetje (vrouwtje) vandaar dat de meerkoet en tafeleendvrouw wat wazig zijn, ik had per ongeluk nog een kleine scherptediepte ingesteld (lage F). Maar drie soorten op een rij is ook leuk, helaas had ik geen goede foto van alleen het nonnetje, want dat is toch wel een bijzonder eendje, die je niet zo vaak tegenkomt.
Groep wilde zwanen in het mooie winterlandschap.
bonte strandloper. Deze stond al op mijn vorige logje, maar ik heb de tip van Wouter even opgevolgd en rechts iets krapper uitgesneden. Ook een poging gewaagd om de blauwe waas weg te krijgen.
Nogmaals het bonte strandlopertje met een mooie spiegeling.
En ook nogmaals de ijsvogel, wat een mooie kleuren.
Het was een flinke uitzoekklus, zoveel mooie foto's. Twee blogs winterwonderland....
Iedereen bedankt voor de leuke reacties op mijn vorige blog.